Terrashangen

Ik mag graag op een terrasje zitten. Kijken. Ik kijk veel en zie zo mogelijk nog meer. Ogen in mijn achterhoofd heb ik, denk ik weleens.

Een duif komt op ons tafeltje zitten, mij eigenwijs aanblikkend met lieve, ronde oogjes. Kopje scheef. Hippend tussen de menukaart en het schoteltje met restanten van mijn gebak. Achter mijn rug voel ik zijn maatje reikhalzend uitkijken naar een verdeling van de kruimels. Als hij naar voren fladdert over de steentjes streelt de wind van zijn vleugels over mijn voeten.

Een man komt aangelopen, een brede lach van oor tot oor. Zijn ogen ‘ogen schoon’, fris. Blij. Gelukkig. Hij loopt naar een vriend toe en ze omhelzen elkaar. Liefde. Warmte. Goedheid. Mooi.

cologne-250030_1920Ik zie een meisje. Jong. Heel jong. En heel mooi. Een tiener nog. Met een heel leven voor zich. Maar ik zie dat ze ziek is. Sjaaltje om haar hoofd en haar wenkbrauwen ontbreken. Mooie ogen. Ik wil niet lang kijken, er wordt vast al zo vaak naar haar gekeken op de manier zoals ik dat nu doe. Blauwe plekken op dunne benen, waar haar hand onrustig over de kwetsbare huid heen krabt. Haar rug wat krom. Haar teint zo bleek, midden in de zomerzon. Tranen schieten naar mijn keel. Ik buig mijn hoofd, kijk naar mijn handen, die bruinverbrand en sterk op mijn benen rusten. Ik doe een stil gebed, een moment van meditatie. Ik hoop intens dat het meisje het redt, dat ze dat prachtige leven mag leven. Ze weet niet wie ik ben en ze ziet mij niet, ik ben onzichtbaar voor haar. Maar ik stuur haar mijn liefde en genezing toe.

De zon schijnt door de takken boven mijn hoofd. Één tak hangt wat los, maar de bladeren zijn gezond en groen en er bungelen dikke peulen aan. Een kleine scheur waar de tak aan zijn grotere soortgenoot vastzit. Straks, als de bladeren gaan vallen en de peulen weggeveegd, wordt hij vast afgeknipt.

Een vrouw drentelt rond voor het terras, haar ogen gericht op het scherm van haar mobiel. Blonde haren en een zwierige rok. Een zorgelijke trek op haar gezicht die haar levenslust echter niet verbloemt. Ondanks haar gejaagde uitdrukking is ze vol van leven, warmte, zinnelijkheid. Haar dochters komen, haar wangen ontspannen. Haar ogen lachen. Ze ploft met de jonge meiden neer en bestelt een glas wijn. Cola voor haar kroost.

Ik kijk omhoog naar de kerktoren. Wolken jagen in flarden door een blauwe lucht. Om mij heen, op de grond, al die levens door elkaar. Gezondheid, ziekte, blijdschap, zorgen, ouderen, jongeren. Zingende kinderen.

Het leven is soms lang. Soms kort. Soms blij, soms naar. Soms gelukkig, soms verdrietig.

Het leven is…het leven… Jachtige wolken, telkens anders. Mooi en grillig. Zacht en meedogenloos. In die oneindig blauwe lucht, hoog boven die kerktoren, die stevig verankerd staat op de grond.

Liefs en een goed weekend, van Hans de Gans ♥


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram of Pinterest en de Gans gakt ook op Twitter.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin.

3 thoughts on “Terrashangen

  1. Kijk, dat is nog eens een bouwwerk om echt bij weg te dromen en naar te kijken, dan kan het zomaar zijn dat ik op zoek ga naar ornamenten boven mijn hoofd die anderen niet zien en zie ik even niet wat er op de grond gebeurd, hahahaha

    X
    Vlieg met Morgaine mee naar… This or That Tag – over boekenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *