Pure schoonheid

Elke dag verschijnen honderden artikelen over ons uiterlijk schoon. Hoe het mooier kan. Of frisser. Of strakker, of rimpellozer. En vooral: jonger.

In mijn artikel ‘De onzichtbare ziel’* heb ik het ook al eens aangestipt: we leven wel heel erg naar ons uiterlijk. Op een gegeven moment wordt dat uiterlijk echter onherroepelijk anders. Niet meer jong, fris en blozend. Niet meer strak of rimpelloos. Het lijkt echter wel alsof dat van onze maatschappij, van onszelf dus, niet meer mag. Alle middelen lijken er op gemaakt te zijn om dat ouder worden tegen te houden, die veroudering onzichtbaar te laten zijn. Om te negeren dat men leeft en dat men, geheel volgens dat leven, lijdt. We doen er alles aan om ouder te worden, maar we durven geen van allen oud te zijn.

Montagne de Bluye
Montagne de Bluye, La Penne sur l’Ouvèze, France

Ik durf echter te stellen dat een ouder gezicht juíst mooier kan zijn. Mooier omdat het heeft geleefd. Mooier omdat het heeft geleden. Mooier omdat het heeft ervaren echt lief te hebben. Omdat het heeft gestraald van geluk. Omdat het heeft gehuild en heeft verloren. Maar ook, omdat diep binnen in de ziel die in dat lichaam woont, een schoonheid ontwaakt die alleen door het leven te leven kan ontstaan.

Hoe mooi zijn oude gebouwen, waarin het verleden nog tussen de muren galmt. Hoe prachtig is een oude berg die eeuwenlang onafgebroken heeft geleden onder de kracht van de elementen. Hoe prachtig is de aarde, onder de hemel met haar sterren.
Het is allemaal oud. Stokoud. Zo oud als wij niet kunnen bevatten met onze simpele mensenziel, op die oude gebouwen na misschien. Maar ook die zijn gemaakt door mensenhanden welke al heel lang geleden tot stof vergaan zijn.

Echte schoonheid zit van binnen. Pure schoonheid ontstaat in het leven. Door wijsheid, door geven, door liefde, door begrip. Door het leven te leven.

luang-prabang-337016_1920
Tempel te Luang Prabang, Laos

Pure schoonheid is voor mij juist de ouderdom, het beleefde leven. De wijsheid, de mildheid die uit oude, doorleefde ogen straalt, waaromheen kleine rimpeltjes zich als een subtiel netwerk vouwen. Ik vind het fijn een wang te kussen, die door het leven is verzacht en waar de belevenissen zitten geplooid tussen die rimpels. Het lopen op de oude berg hierboven, die al zo lang in het leven staat. Waarop ik zo mooi de omgeving kan overzien, maar ook voor mijzelf overzicht kan creëren. Die mij koestert als ik aan zijn voeten slapen ga, die over mij waakt en mij in mijn droom omarmt. Een oud gebouw, een huis, een kerk, een tempel. Waar ik de zielen van vroeger voel bewegen, hoor fluisteren en langs mijn armen voel gaan.

Ja, dat vind ik pure schoonheid.

Een mooie groet van Hans de Gans ♥


*Lees ook: De Onzichtbare Ziel

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram of Pinterest en de Gans gakt ook op Twitter.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin.

13 thoughts on “Pure schoonheid

  1. Mijn moeder heeft er moeite mee dat ze er ouder uit gaat zien, ze is ruim 69 jaar en ik vind haar prachtig, als ik zo mooi oud mag worden. Maar zei heeft er moeite mee en heeft heg er regelmatig over om er Botox in te doen, gelukkig heeft ze het nog niet gedaan. Ik ben zo bang dat als ze dan binnenloopt met knakworsten van de Unox wij verzuchtten gelukkig is Unox nog wel hetzelfde gebleven.

    1. Ik snap je moeder wel. Ik kan me voorstellen dat je op een gegeven moment het hoofd wat je in de spiegel ziet niet meer overeenkomt met de leeftijd die je binnen in dat hoofd voelt… Maar botox maakt zeker niet mooier, dat klopt.

        1. Precies Op een gegeven moment blijft voor je gevoel je innerlijke leeftijd stilstaan. Maar je lijf veroudert rustig door. Daar is veel geld in te verdienen

  2. Ik ben het helemaal met je eens, laat die rimpels maar komen! Ik vind iedereen die iets gebruikt om jonger te ogen zo lelijk!

    Maar misschien komt dat ook wel omdat ik teken en schilder, en karakter in een portret zit hem dan juist in het ouder worden, of nog de souplesse van de jeugd, met botox kun je iemand nooit echt vangen in het moment of lezen.

    X

    1. Botox dat is idd helemaal zo wat. Ik vind die gepimpte lijven niet interessant. Het gaat om de mens, niet om het velletje

  3. Pure schoonheid van binnen uit komt ook soms bij kinderen voor.
    In je logje leg je de zuiverheid van de mens heel mooi uit. Het is de ouderdom die iets laat aanvoelen laat zien van een persoon. Net als die oude huizen waar je binnen stapt een een gevoel bij krijgt van wauw dat is hier prachtig.

    Aum Shanthi

    1. Jaaaa dat zie ik bij mijn zoon Mooie zielen zijn altijd mooi, hoe jong of oud het lichaam ook is. Als je goed kunt kijken dan is er altijd zo veel moois te zien

  4. ik ben het helemaal met je eens.. elke grijze haar, elke rimpel of oneffenheid in je huid is een teken van je leven. Iedereen mag zien dat je geleefd hebt en nog leeft.
    De krassen op je ziel worden zichtbaar op je lichaam.. die moet je niet willen uitvegen!

Gak mee en plaats hieronder je reactie,