Over spiritualiteit, en een antwoord op een vraag.

Najaarsgedachten.

Ooit overleed mijn beste vriendinnetje. We waren tieners en stonden aan het begin van het ontdekken van het leven. Dat verlies tekende wel mijn tienerjaren, maar tegelijk maakte ik er ook wel weer makkelijk vriendinnetjes bij. Je leven gaat gewoon door als je jong bent. Maar de schok van het gemis, dat in zijn geheel wat complexer in elkaar zat dan ik hier zal vertellen, is mij nog altijd bijgebleven. Als je nog niet volwassen bent, hoort de dood er gewoon nog niet bij. Zeker niet van iemand bij wie je speelt, heel veel logeert en met wie je je intens verbonden voelt. Ik was echt dol op haar.

Elk jaar weer.

Mijn vriendinnetje overleed in november. Altijd rond die maand denk ik aan haar. Of ik het nu wil of niet. Ze komt even binnenvliegen in mijn hart en groet mij.
Mijn schoonmoeder was een oktobermeisje en overleed eveneens in november. Mijn vader was jarig in oktober en op die dag is hij ook altijd even in mijn gedachten. Misschien is het de kleur van de herfst, het kouder worden van de dagen, de sfeer die elk jaar gelijksoortig is, ik weet het niet, maar elk jaar om deze tijd, dan komen ze gewoon even in mijn gedachten zweven¹.

Een vraag van Esther.

Esther kwam deze week met ‘een goede vraag‘:

“Is het verwerken van de dood makkelijker voor gelovigen?”

Ik kende ooit iemand die geloofde dat je als je dood bent overgaat naar een andere dimensie en dat dat het hele verhaal van het leven is. In complexe zin kan ik hier een heleboel kanten mee op. De hemel wordt ook gezien als andere dimensie, en daarbij kennen we wetenschappelijk alle dimensies nog niet eens.

Enfin. De vraag van Esther heb ik beantwoord met ‘dat weet ik niet’. Ik geloof wel, maar ik weiger mij echter aan te sluiten bij een of ander ‘instituut’. Ik laat mijn geloof niet invullen door dogma’s van anderen, maar beleef mijn spirituele groei liever zelf. Ook omdat ik heb meegemaakt dat spiritualiteit door heel veel mensen verkeerd wordt gebruikt en juist ingezet wordt om te verdelen, om te heersen en voor zelfvergoding. Ik vind spiritualiteit, geloof en beleving ervan iets heel persoonlijks. Wat je overigens wel kunt delen, maar naar mijn ervaring zeker niet met iedereen.

Over spiritualiteit, en een antwoord op een vraag.
Een antwoord wordt je vaker gegeven dan je zelf vaak weet…

Troost door spirituele ervaringen.

Ik ervaar troost in spirituele ervaringen. Pas geleden miste ik onze moeder. Een jaar geleden waren wij veel bij elkaar en die herinneringen komen terug. Ik mis haar. We wonen nog altijd (tijdelijk) in haar huisje, maar haar aanwezigheid wordt steeds minder. Ik vroeg haar in gedachten of zij mij een teken kon geven. Er gebeurde niets. Het bleef stil in huis. Maar de dagen die op mijn vraag volgden vond ik overal verschillende veertjes. Binnen, buiten, bij het raam. Eentje dwarrelde vanuit de lucht zelfs zo in mijn hand.

Ook weet ik nog dat ik op de eerste verjaardag van mijn vader, na zijn dood, bezoek kreeg van een vogel. Ik werkte destijds op de zesde verdieping van een hoog gebouw in Eindhoven. Ik zat achter mijn laptop aan mijn bureau geconcentreerd in stilte te werken toen ik getik op het raam hoorde. Op de vensterbank zat een ekster. Hij tikte met zijn snavel en keek mij aan, het kopje schuin. En ik keek terug, bevangen door zijn blik. Minutenlang. Heel intens beleefde ik dat moment.
Ik weet nog dat een ekster een van de eerste vogels was waarover mijn vader mij vertelde, omdat de vogel soms weleens iets stal. Ik vond dat als kind heel indrukwekkend.

Een antwoord voor Esther.

Ik noem dit soort ervaringen een kus van boven. Een aantal heb ik opgeschreven en sommigen zijn op deze blog te vinden, zoals de gebeurtenissen hierboven.

Ik heb in mijn leven nog veel indringender ervaringen gehad, maar deze zijn zo persoonlijk, dat ik ze echt bij mijzelf houd en slechts met een paar mensen gedeeld heb of nog zal delen.

Op Esthers vraag antwoord ik nu met ‘ja’, in de zin dat mijn spirituele ervaringen leven en dood een breder aanzien geven. Ik mis mijn lieve mensen nog altijd, en tegelijk voel ik een intense aanwezigheid, die er bij leven zelfs niet was. Het is nu anders, maar ook mooi. En ik ben dankbaar voor de tijd die ik met deze schatten heb mogen beleven. Ik heb de liefste vriendin gekend, ik heb tot en met de geboorte van onze zoon mijn vader aan mijn zijde mogen hebben en ik heb een schat van een schoonmoeder gehad, wiens warmte nog elke dag van mijn leven voelbaar is en met wiens zoon, die zo heel erg op haar lijkt, ik samen leef.

Als ik een antwoord nodig heb, dan komt dat antwoord vaak van boven.

Dit is voor jou en jouw zielenkinderen Esther ♥

Dank je wel lieve schat. 

De Gans

 

Over spiritualiteit, en een antwoord op een vraag.
De kleinste tekenen hebben vaak de grootste betekenis

 

1: er zijn veel lieve mensen in mijn leven geweest die inmiddels zijn overleden. Ik noem hier specifiek de mensen waar ik ieder najaar op hetzelfde moment even bij stilsta. Dat betekent niet dat anderen in mijn leven minder hebben betekend. Dat wil ik toch even benadrukken in dit postscriptum.

Meer lezen?

Een kus van boven.

Ineens kan…

Gemis went, maar gaat nooit over.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

19 thoughts on “Over spiritualiteit, en een antwoord op een vraag.

  1. Wat mooi geschreven. Ik ervaar het op net zo’n manier.
    Het is niet met iedereen te delen. Gelukkig heb ik een aantal lieve mensen om mij heen met wie ik bijzondere momenten wel kan delen. Die er open voor staan. ❤
    Vlieg met Deborah mee naar… Te laat…My Profile

    1. Dank je wel Deborah. Het is zeker niet te delen en het is zo persoonlijk. Elk heeft zijn eigen ervaringen en verkregen inzichten. Als je dat in ruimte kunt delen kan dat zo verrijkend zijn

  2. Dat heb je weer heel mooi geschreven.
    Zelf ben ik niet gelovig, maar toch zo af en toe is er toch iets, wat ik dan ervaar als een teken.
    Vlieg met Zij mee naar… GeldMy Profile

  3. Zo mooi beschreven lieve Marije.
    Ik zeg altijd, ik ben niet religieus, maar wel spiritueel. Als energetisch diertherapeut ook die kant van mij meer leren ontwikkelen en mooie ervaringen mogen meemaken, zowel met dieren als mensen en persoonlijk.
    Ah ja, over die veren…wacht ik zoek het even op…ik denk dat je dit ook wel mooi vind: http://www.witteveer.nl/mijn-persoonlijk-verhaal/en-die-witte-veer-dan

    Knuffel!
    XxX
    Vlieg met Patty mee naar… Why do you do what you do?My Profile

    1. Wat een mooi verhaal. Ja, zo was het. Dank je wel Religie heeft voor mij iets zwarts, terwijl spiritualiteit voor mij lichter is dan helderste licht. Zo mooi. Lief en knuffel xxx

  4. Lieve Marije,

    IK DANK JE VOOR DEZE PRACHTIGE BLOG!

    ik ga er vandaag over nadenken om een vervolg op je blog te schrijven… want het is zoals shivatje zegt, iedereen heeft het op zijn manier, iedereen kan het beleven op zijn eigen manier.

    daar hangt geen stroming aan vast…

    en nu een beetje Bach erbij, en we zijn weer vertrokken vandaag!

    veel liefs dikke knuffels
    Esther

  5. Ooit dacht ik dat het boeddhisme mijn spritueele uitlaatklep zou kunnen zijn. Tot dat ik in China tot de ontdekking kwam dat zelfs in het boeddhisme veel strijd onderling is en veel boeddhistische stromingen hun eigen uitgangspunten hebben. Ik was zo ontgoocheld en teleurgesteld. Zelfs nu ik het opschrijf voel ik de teleurstelling weer. Voor deze ontdekking en nu nog steeds voel ik alleen iets van geloof of spiritualiteit als ik naar cantates of Passies van Bach luister. Als ik mezelf dan toch zo graag in een hokje wil stoppen dan denk ik een humanist te zijn. Nogal afwijkend hier in de Bible belt.
    Vlieg met AnneMarie mee naar… Zonnepanelen 4 maanden laterMy Profile

    1. Dat moet inderdaad een heel grote teleurstelling zijn geweest. Ik humanist’ tot op zekere hoogte met je mee, tot het hokje dicht gaat. Dan ren ik gauw naar buiten. Bach is heel spiritueel en intens. Je eigen geloof geloven, in welk hokje dat dan ook maar past, dat is het belangrijkst

    2. oh daar raak je een punt, in de spiritualiteit spreken ze over “Poorten” en één van die poorten om de spiritualiteit te ervaren die puur en geheel van u is is het beluisteren van muziek om ‘zielsgenoot’.

      het muziekstuk dat je beschrijft is daar een uitstekend voorbeeld van!

      trouwens Bach ‘uitte’ zijn spiritualiteit door zijn muziek (zo zijn er nog andere hoor).

  6. Wat prachtig: een kus van boven. En: de kleinste tekenen hebben vaak de grootste betekenis. Met dat laatste ben ik het helemaal eens.
    Iedereen mag geloven waar hij/zij in wil geloven en daar is iedereen helemaal vrij in. Je zal maar ergens in “moeten geloven.” Zoiets werkt toch niet?
    Er is meer tussen hemel en aarde en gelukkig zitten daar kleine en heel mooie dingen tussen!
    Lieve groet
    Vlieg met Mirjam Kakelbont mee naar… AppelpopMy Profile

  7. Dit is mooi beschreven over de vraag.
    Ik zeg altijd stel eens de vraag wat is spiritueel zijn aan jezelf?
    We zijn allemaal spiritueel op onze eigen manier. We hebben allemaal wel iets dat we doen om even een gevoel van iemand te krijgen.
    En zoals je schrijft als je antwoord nodig hebt komt het wel tot je toe op gelijk welke manier ook. Als je ervoor opstelt. Dat is het belangrijkste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *