Over bepaalde problemen oplossen en de dramadriehoek

Ik heb een besluit genomen. Eigenlijk al jaren geleden.

Ik ben uit mijn rol gestapt. En dat bleek een wijs besluit. Ik houd niet van gedoe, van drukte, van een volle planning, van ruzies en van conflicten en toch was mijn leven daar jarenlang vol van. Ik leek niet bij machte om het roer om te gooien en sleepte mij slingerend van de ene naar de andere verplichting in mijn leven.

Totdat ik begreep: ik heb jarenlang in de slachtofferrol gezeten, zonder dat ik het in de gaten had. Pas toen ik me realiseerde hoe zaken in elkaar zaten (op het moment dat anderen adviseerde met betrekking tot de inrichting van hun eigen leven en het aangeven van eigen grenzen), besloot ik onbewust te stoppen met het vervullen van die rol.

Ik werd daarna doodmoe. Hoefde niet meer de schijn op te houden. En toch had ik toch nog niet alle rollen van me af gegooid. Daarvoor moest ik door een nog dieper dal. Soms denk je dat je alles gehad hebt en ben je alweer onderweg terug omhoog, terwijl dan ineens blijkt dat je nog een beetje dieper moet vallen om alles wat je onverwerkt hebt achtergelaten te overwinnen voordat je eindelijk er uit kunt klimmen.

 

Problemen oplossen
Problemen oplossen… Foto Counselling, Pixabay

Diepgaand in de put dus.

Heel lang. Sommige mensen met burn-out zitten maanden in zo’n ellendig dal, maar ik heb jaren in die hel vertoefd.

Ik heb langzaam maar zeker bewust van sommige mensen afstand genomen. Ik doe niet meer aan rollenspellen en ik ga ook niet met mensen meepraten die zichzelf in een hoekje zetten en niet zien dat ze met een verandering van houding een heel stuk verder kunnen komen. Ook ben ik uiteindelijk uit de rol van gever gestapt. Ik geef heel graag, maar er zijn situaties waarin je maar blijft geven en de ander blijft nemen zodat er een constante onbalans bestaat in die relatie waardoor je zelf ook weer in een rol stapt. Als dat niet te veranderen is, dan neem ik ook afstand.

Een ‘analytische conflictoplossing’.

Met mijn lief heb ik een ‘analytische conflictoplossing’.
Dat klinkt ontzettend kil, maar dat is het helemaal niet. Wij zijn zelfs heel mooi in evenwicht en ontzettend tevreden met elkaar. Ik vind ons heel erg evenwichtig samen. Maar ook tussen ons knalt het weleens. We zijn beiden eigenwijze zielen en zoonlief doet er nog een schepje bovenop. Maar we herkennen elkaars buien en laten zaken zo min mogelijk op de spits lopen. We zorgen even voor een beetje ruimte zodat de ander kan afkoelen, even wandelen of anderszins zijn verhitte gemoed kan kalmeren. Daarna praten we en luisteren we naar elkaar. We analyseren als het ware het conflict. Soms is de analyse dat we doodmoe zijn en we elk een ander verwachtingspatroon hadden van een planning van de dag. Een andere keer heeft de één iets gezegd wat door de ander heel anders opgevat werd. En soms zijn we gewoon moe en prikkelbaar en valt er weinig te bespreken.

De kern bij ons thuis is gelijkwaardigheid. Hart luchten, eerlijkheid, gevoelens van elkaar respecteren en naar elkaar luisteren zijn bij ons regels, maar voor drama’s zijn wij hier thuis allergisch. Geen driehoeken, vierkanten, of wat dan ook. Gewoon die mooie organische vorm van het leven.

Geven en nemen is het in relaties.

Overal. Niet alleen thuis, maar ook op je werk en in vriendschappen of buurtgenoten. Bewust zijn van hoe je acteert en van het bewustzijn van de ander. Bewustzijn van hoe patronen in sommige gevallen je verhouding onderling kunnen verstoren.

Pas schreef ik over de slachtofferrol. En wat een slachtoffer inhoudt, en of we misschien het woord slachtoffer verkeerd aanvoelen, omdat een slachtoffer niet hetzelfde is als een offerlam en zich daarom als zodanig moet gedragen. Een slachtoffer heeft iets meegemaakt en moet dat verwerken. Een slachtofferrol zie je in de dramadriehoek en dat is naar mijn mening heel wat anders.

Dramadriehoek volgens De Gans
Dramadriehoek volgens De Gans

Het effect van de dramadriehoek.

Heel veel mensen hebben in hun opleiding of cursussen kennis gemaakt met ‘De Dramadriehoek’.

Een dramadriehoek is een metafoor voor een rollenspel dat kan optreden in relaties tussen mensen. Dit kan in het gezinsleven zijn of een familie, in een vriendengroep of zelfs in schoolklassen of op de werkvloer. In het groot is de dramadriehoek zelfs te zien in onze eigen maatschappij.  Ik heb de driehoek weer van stal gehaald en hem een beetje verganst (zie hierboven). De rollen van Aanklager, Redder en Slachtoffer zijn hier heel duidelijk. Bekijk hem maar eens en bedenk op welke situatie in je leven en daaromheen de driehoek van toepassing is.

Het conflict binnen deze driehoek is een onbewust patroon dat zich ontwikkelt tussen mensen en dat per definitie is gebaseerd op ongelijkwaardigheid. De een vindt zichzelf beter dan de ander, en de ander vindt zichzelf minderwaardig aan een ander. ‘Ik ben oké, jij bent niet oké/ik ben niet oké, jij bent niet oké’

Een dramadriehoek ontstaat doordat alle betrokkenen eigen verantwoordelijkheid afschuiven en de schuldvraag bij een ander leggen. Doordat de onderlinge rollen een schijnveiligheid opwekken, die bovendien van tijdelijke aard is, kan de uitwerking van zo’n driehoek op den door zeer destructief zijn. Er zijn driehoeken die aanleiding zijn voor ernstige psychische klachten of zelfs zelfmoord. Dit patroon treedt reeds op als er maar één persoon een dergelijke rol speelt en heeft dan een zuigende werking, zeker indien diegene weigert zijn rol op te geven.

De oplossing zou eenvoudig kunnen zijn, naar mijn mening. Als je allemaal erkent dat je in zo’n driehoek zit en dat de schuldvraag buiten de driehoek ligt, dan kun je allemaal verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties en reacties.

En dan heb je een winnaarsdriehoek.

Je hebt een assertief persoon, die problemen aan de orde stelt.

Er is een kwetsbare persoon, die aan anderen aangeeft wat als kwetsbaar wordt ervaren.

Je hebt De Helper, waarbij deze constructieve hulp aanbiedt.

De winnaarsdriehoek is gebaseerd op gelijkwaardigheid: ik ben oké, jij bent oké. Zo kan er een evenwicht blijven bestaan. Zoals ik hierboven al aangaf, is het wel belangrijk dat alle drie de betrokkenen de oorspronkelijke rollen opgeven, het patroon herkennen en eigen verantwoordelijkheid aannemen.

Als jij nu in een relatie zit of een situatie die niet lekker loopt, probeer dan eens eerlijk te kijken hoe je deze dramadriehoek daarin toe kunt passen. Je kunt je eigen rol daarin analyseren en zo proberen om de driehoek op te heffen. Het is daarbij dus handig als je daarin allemaal op één lijn zit.

Ik ben oké, jij bent oké.

Ikzelf heb altijd vreselijke moeite gehad met mensen die de schuldvraag buiten zichzelf leggen en oorzaken zoeken bij een ander. Ik kan niet ontkennen dat ik ooit ook zo ben geweest. Ooit plaatste ik de schuld standaard buiten mijzelf, en positioneerde mijzelf in één van bovengenoemde rollen, beurtelings en afwisselend, al naar gelang de rollen van de buitenwereld om mij heen. Ik heb het jaren gelden opgegeven.

Ik ben oké, jij bent oké en als jij dat niet oké vindt, dan doe ik niet meer mee 😊

De Gans

Uit de dramadriehoek
De vrijheid van een leven zonder rollenspel. Picture by snicky2290, Pixabay

 

Voorgaande artikelen:

Ben jij slachtoffer van een narcist?

Ik zoek een ander woord voor slachtoffer.

 

Bron: originele site van de Karpman Drama Triangle

 


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

18 thoughts on “Over bepaalde problemen oplossen en de dramadriehoek

  1. De dramadriehoek is zoooo interessant! !Ik had er laatst een kleine presentatie over op school en vroeg aan mijn collega’s welke rol zij aannemen als zij in de dramadriehoek terecht komen….het was even stil,zegt natuurlijk ook iets over jezelf Inzicht is zo belangrijk.En wanneer je het samen voor elkaar krijgt om te leven volgens ” ik ben ok, jij bent ok, denk ik dat er heel wat minder nare gevoelens op de wereld zouden zijn.Mooi!

  2. moet ik toch potverjankoffiestroop op mijn woorden van zoëven terugkomen?
    Dit is te mooi om het niet te doen dus hup ik van de bank af en rondedansje door de kamer want dat verdien je.

    Wat jij hier beschrijft is precies wat ik heb gedaan en na een jaar nu ben ik vele stappen verder dan ik ooit had durven dromen…. en ik heb jou dat zo toegewenst, dat wens ik je nog steeds toe… niet te snel, stapje voor stapje, maar zo tof dat je op die weg bent begonnen en doorzet.

    Wat je schrijft over je relatie met je lief herken ik, zo gaat dat hier precies eender… en dat maakt dat evenwicht ontstaat en er een fundament is die degelijk in elkaar zit en dus die stootjes prima kan opvangen.

    Helemaal top wijffie, ben trots, wat zeg ik, bere-ape-trots, op je!!!

    dikke kussssss knuffel -x-♥

  3. Mooi omschreven en zelf al jaren geleden ontsnapt en bevalt me prima 🙂
    Vooral je laatste zin spreekt me erg aan …
    Ik ben oké, jij bent oké en als jij dat niet oké vindt, dan doe ik niet meer mee 🙂
    Groetjes en geniet je weekend

  4. heerlijk,
    en dan heb je het nog niet over – aangeleerd gedrag, kopieer gedrag, intuïtieve uitingen en zo verder …

    schaduwkanten, gevoelsmatigheden van de driehoeksverhoudingen…

  5. Dank je Marije voor je prachtige plaatje van de dramadriehoek!
    Samen met je tekst geeft het een helder en duidelijk beeld.
    Ook je over winnaarsdriehoek spreekt me aan.

    Eigenlijk ben ik dol op driehoeken.
    Jarenlang heb ik, in jouw beeld van een winnaarsdriehoek, met twee mannen in een drierelatie geleefd. We hebben samen 3 zoons gekregen.

    Vanuit deze drierelatie heb ik geleerd dat een driehoek bij de gratie van drie individuen bestaat.
    Ook zijn er altijd drie tweerelaties.
    Voor mij betekende dat, dat ik gewoon meer van mijzelf ben geworden.
    Bewuster, zelfverzekerder en authentieker.
    In de drierelatie was ik soms voor kortere of langere tijd toeschouwer.
    Geduld, vertrouwen en reflectie zijn de kwaliteiten die ik heb leren versterken.

    De afgelopen jaren heb ik gewerkt met kinderen van vaders en moeders die in strijd zijn, met elkaar, na een scheiding.
    Helaas lukt het de kinderen nooit om uit deze dramadriehoek te stappen.
    Vanuit mijn kennis en ervaring, samen met de vrijwilligers, hebben we de kinderen kunnen helpen.
    Zodra ze zelfverzekerder, authentieker en bewuster werden waren ze niet langer slachtoffer, ze zijn toeschouwer geworden.

  6. Ik doe mee. Hier zit heel veel waarheid in. De spanningen worden meestal veroorzaakt omdat mensen iemand niet als gelijkwaardig aanzien. Het is beter eruit te stappen als men je niet kan aanvaarden zoals je bent. Interessant stukje Marije!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *