Achtergrondinformatie

Achtergrondinformatie en links bij ‘Over Mij’

(deze pagina wordt de komende tijd verder aangevuld en is derhalve nog niet compleet)

Informatie over pre-eclampsie en HELLP:

Pre-eclampsie, in de volksmond ook wel zwangerschapsvergiftiging genoemd en bij de meesten wel bekend als zwangerschapscomplicatie, en HELLP∗ zijn ziekten met soms een erg onduidelijk verloop. In eerste instantie merkte ik zelfs nauwelijks dat ik ziek was. Ik was wel vanaf de 12e week extreem kortademig, maar mijn bloeddruk is heel lang zelfs heel laag geweest. Dat zegt dus ook niet altijd alles. Ik sliep echter in het laatste trimester praktisch niet meer (en dan bedoel ik ook werkelijk niet). Zelfs ziekenhuisopname met injecties waar een paard van om zou vallen deden mij nauwelijks iets. Mijn hart sloeg heel snel en vanaf de 24e week ben ik doorlopend ontzettend misselijk geweest met uiteindelijk ondervoeding tot gevolg. Ook had ik diabetes gravidarum (zwangerschapssuikerziekte), waardoor ik niet alles meer kon eten, waardoor de misselijkheid vaak nog erger werd. Rond de 24e week had ik een tijdje eiwit bij de urine, maar het trok ook weer wat bij. Uiteindelijk kreeg ik na week 33 een hele vervelende pijn rechts onder mijn ribbenkast, later viel ik telkens flauw, werd ik geel en zag ik enorme lichtflitsen voor mijn ogen. Toen ik bij het ziekenhuis aankwam kon ik nauwelijks meer lopen en bleek het al goed mis te zijn. Mijn bloeddruk wisselde van extreem laag naar heel hoog en weer terug in enkele minuten (hier weet ik zelf niks meer van, het is mij later verteld). Vooral HELLP kan heel snel en grillig verlopen, dus als je het niet vertrouwt, laat dan vooral je urine (schoon) en je bloed goed testen.

Op mijn verdere ziekenhuisopname en bevalling ga ik verder niet in. Het was kantje-boord en zo traumatisch dat ik er alleen in de privésfeer over wil praten. Dit vind ik op de blog onnodig en bovendien wil ik niet dat mijn zoon later via een andere route details over zijn geboorte hoort. Overigens waren de artsen, de verloskundigen en de verpleegsters geweldig. Het is ze gelukt om van de griezeligste periode in mijn leven toch een feestje te maken. Ze hebben letterlijk en figuurlijk ons leven gered. Ik ben ze intens dankbaar. Ook onze kraamzorg, die op speciale indicatie heel lang bij ons is geweest, is een engel. In plaats van vleugels had ze heel zachte, warme armen die mij vasthielden als ik vastliep. Dank jullie wel, allemaal.

Een jaar na mijn bevalling heb ik in het UMC Maastricht de screening doorlopen waaruit bleek dat er bij mij sprake was van diverse afwijkingen in het hart- en vaatstelsel en een afwijking in de stofwisseling. Bloedtesten die in een verleden reeds afweken maar destijds werden afgedaan als ‘psychisch’ werden nu eindelijk verklaard. Als er meer duidelijkheid was geweest omtrent deze afwijkingen en men mij serieuzer had genomen, dan had ik beter voorbereid de zwangerschap in kunnen gaan en was het uiteindelijk misschien niet zo verschrikkelijk traumatisch geworden. Maar dat is mijn persoonlijke ‘post trauma what-if gevoel’. Echter, als er leden in jouw familie zijn die ook HELLP of pre-eclampsie hebben gehad dan is het altijd handig om alert te wezen als je zelf een kindje krijgt en dit zeker heel duidelijk te maken bij jouw verloskundige.

Tips:

  • Als je nog een beetje lezen kunt: lees je helemaal suf over wat je mankeert. Of vraag dat van je partner als jij het niet meer kunt. In mijn geval gaf het ziekenhuis veel informatie en folders. Zowel artsen als verpleegkundigen namen alle tijd om met ons te praten. Omdat ik zelf meerdere mensen ken die het hebben gehad wist ik goed wat mij mankeerde en had ik zo veel informatie niet nodig, maar ik heb gemerkt dat de veel mensen geen idee hebben wat pre-eclampsie/HELLP nu eigenlijk precies inhoudt.
  • Communiceer (of laat je partner dat doen) heel duidelijk naar buiten wat je hebt en hoe ernstig het is. Dat helpt bij de steun die je later van je omgeving nodig hebt.
  • Een andere heel goede tip is om een dagboek bij te houden van die dagen dat je zo ziek bent. Je partner kan dat voor je doen of misschien is er iemand anders die je vertrouwt en die het voor jullie bij kan houden. Het kan er behoorlijk hectisch aan toe gaan en je krijgt waarschijnlijk lang niet alles mee. Ik weet zelf niet meer zo veel van die dagen rondom de geboorte en heb nog altijd last van ‘gaten’ in mijn herinnering. Omdat ik geen tijd heb gekregen om alles goed te verwerken en het zo heftig was, heb ik er na ruim zes jaar nog altijd last van.
  • Zorg ook dat je voldoende tijd krijg om echt te herstellen. De enige die kan bepalen wat jij kunt ben jijzelf en niemand anders. Als je niet voldoende herstelt voordat je weer van alles gaat doen dan is de kans best groot dat je er later een forse terugslag van krijgt. Laat je dus alsjeblieft niet onder druk zetten door je omgeving om snel weer van alles te gaan doen, of aan het werk te gaan als je je echt nog niet goed genoeg voelt. Het is niet niks wat je hebt meegemaakt en men zal daar rekening mee moeten houden. In mijn geval was dat begrip totaal afwezig, en dat heeft een zware wissel getrokken op de eerste jaren van mijn zoon. Achteraf vind ik dat intens verdrietig.
  • Doorloop de screening. Kijk bij een academisch ziekenhuis in de buurt of ze een screening aanbieden. Ik weet dat ze het in het UMC in Maastricht heel goed doen. Je kunt er ook je verhaal kwijt en dat is fijn bij het verwerken.
  • Ik ben een ervaringsdeskundige, maar geen arts. Zorg dat je een deskundig vertrouwenspersoon hebt die je om raad kunt vragen en neem niet van mij zomaar alles aan. Dit zeg ik er nadrukkelijk bij omdat ik weet dat ik een trauma heb overgehouden aan de bevalling en het eerste jaar erna. Elke situatie is uniek en anders en dat geldt ook voor jou. Het hoeft dus helemaal niet dat je klachten overhoudt aan jouw situatie en ik wil je dat ook absoluut niet aanpraten. Ik ken vrouwen die fluitend naar de winkel liepen na zo’n zware bevalling met een keizersnede en ik ken vrouwen die met hun kindje zijn gestorven hieraan. Daartussenin zit een wereld aan verhalen en belevingen en elk verhaal is weer heel anders.

∗ HELLP is een acroniem voor Hemolysis Elevated Liver enzymes and Low Platelets (hemolyse, verhoogde leverenzymen, en weinig bloedplaatjes). Dit staat voor een afbraak van rode bloedcellen, een gestoorde leverfunctie en een tekort aan bloedplaatjes. HELLP is levensbedreigend voor moeder en kind. Vaak is de enige mogelijkheid het afbreken van de zwangerschap. Als de zwangerschap nog niet ver gevorderd is heeft dit vaak ernstige gevolgen voor het kindje.
Van het aantal moeders wat in het kraambed sterft, heeft 75% HELLP syndroom.

Meer info is te vinden op https://www.hellp.nl/ en via  het UMC Maastricht.

Informatie over burn-out en de Stichting Burnout:

Naar mijn mening, en ervaring, is burn-out een gevaarlijke aandoening. Chronische overbelasting is een zaak van degene die het treft, maar ook voor de omgeving om diegene heen. Het hangt samen met persoonlijke achtergronden en eigenschappen, maar ook zal iemand vaak een beroep doen op iemand waarvan hij weet dat hij of zij alles in het werk zal stellen om een opdracht af te krijgen. Zo belast iemand zichzelf, maar wordt ook door de omgeving zwaarder belast dan soms nodig is. Nee zeggen, daar is veel moed voor nodig. Zeker als iemand uit nood vaker ‘nee’ begint te verkopen, daar waar mensen vanuit de relatie die er altijd is geweest, een overtuigd ‘ja’ verwachten. Het is dus zaak van de uitgebluste persoon, maar ook van zijn omgeving mag best wat meer begrip geëist worden. Helaas is dat regelmatig een moeilijke zaak. Vaak zijn er complexe oorzaken op de achtergrond en hier is maatwerk echt hard nodig.
Mijn persoonlijke conclusie is wel dat de huidige benadering van burn-out door onze maatschappij zal voor grote problemen zorgen als er niet snel serieuze veranderingen komen in de aanpak van burn-out.

Ik ben zelf de afgelopen decennia door één bedrijfsarts serieus genomen. Hij was iemand die kon luisteren en die objectief en kritisch was. Iemand met hart voor zijn vak en voor de mensen die hij voor zich had. Hij heeft op de juiste momenten op de rem getrapt en op de juiste momenten zachte dwang toegepast om mij te laten zien dat ik iets kon of juist op een andere manier kon doen. Als ik denk aan een arts die ervoor zorgt dat werknemers gezond aan het werk blijven, met plezier aan het werk gaan en goed kunnen herstellen, dan is hij dat. Helaas heb ik na deze geweldige bedrijfsarts een aantal collega’s getroffen die zeer rigide waren en soms zelfs ronduit vijandig naar mij toe. Ik vind het erg verkeerd om werknemers te dwingen om snel op te knappen, daar je een burn-out of zwangerschapscomplicaties nu eenmaal niet als een gebroken been volgens een bepaalde methode en planning uitzieken kan. Ik heb bijzonder sterke twijfels over de bedoelingen, de onafhankelijkheid en de deskundigheid van sommige bedrijfsartsen, die veelal werken met strak gemaakte afspraken en regels die naar mijn gevoel werkelijk helemaal niets meer te maken hebben met de mens achter het ‘verzuim’ en derhalve met de realiteit.
Voor meer informatie over de gevaren van Burn-out en de, soms dwingende, rol van bedrijfsartsen en werkgevers in dezen volgt hier een link naar de website van de Stichting Burnout.

Meer informatie over burn-out kun je vinden op de blog van Carolien Hamming.

Lees hier een artikel over vrouwen en burn-out in Intermedair.

Lees mijn eigen artikel ‘Burn Up‘, over Burn-out. Hier staat ook een overzicht met de fasen naar en burn-out toe en waar de kantelpunten zich bevinden.

(Dit onderwerp wordt de komende tijd nog verder aangevuld)

Ik dank mijn laatste werkgever voor zijn begrip en steun. Samen met mijn Lief en iemand die ik ook heel goed ken (‘W’) hebben deze man en een aantal collega’s mij en mijn gezin door een onmogelijke periode heen gesleept. Zoals deze ons gesteund hebben, mijn baas en ‘W’ in het bijzonder, mag iedere werknemer zich wensen. Dan zouden er een heel stuk minder mensen last hebben van stressklachten en alle gevolgen van dien! Ik mis mijn werk en mijn collega’s nog iedere dag. Jullie zijn schatten. Dank jullie wel!

Voor meer informatie over het effect van chronische pijn kun je voor informatie terecht op de website van Vereniging Spierziekten Nederland.

Picture ‘Holzfigur’ by Counselling, Ulrike Mai @Pixabay

Terug naar Over Mij.

Terug naar de Homepage.

Link naar mijn disclaimer.

Pictures found at Pixabay.