Over een plantenkuip, tuinieren en vooral niet vergeten…

Mijn schoonmoeder was geen tuinier.

Opgegroeid in het harde boerenleven op het Groninger platteland had zij in haar jeugd al voor haar hele leven genoeg getuinierd. Hoewel ze deze mening tot het eind van haar leven was toegedaan, wist ze wel alle oplossingen voor problemen in onze tuin. Ze kende alle namen van planten en wist waar ze het beste op groeiden. En trof ik haar soms aan in een klein, nog wel groenig hoekje in haar eigen stukje grond; waar ze met zulke vaardige handen snel wat onkruid uittrok dat ik me een klein groentje voelde.
Maar houden van tuinieren deed ze niet.

In haar volledig betegelde achtertuin stond een mortelkuip vol aarde.

Soms zette ze er wat preiplanten in, maar meestal stond hij vol onkruid. En al wat er in leefde was eenzelfde lot beschoren: een voortijdige, onherroepelijke dood. Als het een natte zomer was, dan overleefden de planten langer, maar als het een droge, warme zomer was, dan stond er in een hoek bij de schuur een bak vol uitgedroogd, bruin grut. Want water geven daar deed ze ook niet aan.

Die bak is nu dus ook van ons. En hij staat er nog. We verplaatsen hem als hij in de weg staat, slepend door het zand, want een van de eerste klussen die ik uitriep was het onttegelen van de tuin.

Afgelopen jaar stond een vlinderstruikje in de bak. Moeizaam overlevend en wachtend op de buurman, die er wel een mooi plekje voor wist. Het struikje staat nu tussen onze tuinen in.

Gisteren wierp ik voor het eerst sinds de winter weer een blik in de bak.

Getrokken door een kleine, kleurige, glinstering in mijn ooghoek. Blauw?

Midden in de bak groeide een klein, prachtig, blauw vergeet mij nietje, als een liefdevolle knipoog van boven.
Ik geloof dat Mama het wel met onze intensieve veranderingen eens is.

Met de eerstvolgende vlinder die de struik komt bezoeken stuur ik een kus mee naar boven ♥

De Gans

Vergeet mij nietje
Vergeet mij nietje in de bak van Mama. Picture ©by de Gans

 

 

Foto in header from Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

22 thoughts on “Over een plantenkuip, tuinieren en vooral niet vergeten…

  1. Waarschijnlijk hield jouw schoonmoeder ( net als ik) wél van de natuur maar minder van tuinieren.
    Maar het is een mooi verhaal geworden , schoonmoeder staan toch maar al te vaak een beetje in een kwaad daglicht. Dat vergeet-me-nietje groeit daar dan vást niet zomaar.

      1. Zeker weten , ik had ook een lief schoonmoedertje , althans, na een paar jaar elkaar aftasten hadden we een geweldige band en ze is in mijn armen gestorven.

  2. Wat een heerlijk verhaal over een vast heel wijze, lieve vrouw. Nu jullie genieten van haar nalatenschap. ♥️♥️

    1. Ik was foto’s aan het uitzoeken deze week. Ook de trouwtoto’s van mijn schoonouders. Dan zie ik hoeveel mijn Lief lijkt op zijn beide ouders. Dat is zo mooi. Heel veel liefs <3

      1. Dat kan ook niet anders. Als jij als schoondochter als zo lief over haar schrijft zit het met jouw lief ook wel goed. Gun het je van ♥️♥️♥️

        1. Dank je wel. Wat lief! <3 Wij hebben het goed. Liefs en alvast een goed weekend. Pas je goed op jezelf? Knuffel xxx <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *