Over ‘Dagengelen’

Dagengelen? Een engel die je op een dag tegenkomt? Volgens mij kent niemand dit woord en hebben slechts enkelen die ik ken een vaag idee van wat ik hiermee bedoel.

Dus waarover gaat dit stukje nu eigenlijk?

Vaak als je het moeilijk hebt, moet je jezelf dwingen je ogen te openen. Want, ook al is dat lastig, het is wel heel belangrijk. Want op weg naar boven, langs de weg uit die moeilijkheden zijn er altijd tekenen, soms minuscule signaaltjes die je dingen kunnen laten zien of vertellen. Het zijn eenvoudige gebeurtenissen die je kunnen steunen, die je laten zien of je een juiste beslissing hebt genomen, of dingetjes die je iets over jouzelf en de manier waarop je in het leven staat kunnen leren. Dit geldt natuurlijk niet alleen wanneer je het moeilijk hebt, maar ook tussendoor, als het leven ogenschijnlijk rustig voortkabbelt. Met hun kleine, bescheiden, zelfs bijna onopgemerkte voorkomen kunnen ze jou echter een enorme bevestiging geven over een genomen besluit of een bepaalde situatie. Het kan zelfs zo zijn dat ze je hele visie over over je beleving van iets radicaal veranderen. Dit soort tekenen en vaak bescheiden signalen kom je elke dag tegen.

Deze bijzondere momenten heb ik ooit mijn ‘Dagengelen’ genoemd. Omdat ze mij op bijna spirituele wijze altijd weer de juiste weg tonen of juist een alternatief laten zien. Of mij bevestigen op het moment dat ik het nodig heb.

Een dagengel kan iemand zijn die een regenachtige dag opfleurt. Zo was dat ooit bij mij ‘de meneer met de eitjes’, de oude man die mij met twee benen op de grond zette in een moeilijke periode. Door zijn oude, doorleefde verschijning, met het begrip voor ‘Het Leven’ in zijn ogen raakte hij mijn hart. Ik zie nog steeds zijn trillende handen die, met de grootste zorg, op een landweggetje bij een boerderijtje hier in de buurt, een pakje met verse eitjes in zijn fietstas legden. Zijn prachtige, levenslustige blik in die oude, wijze, door staar intens vertroebelde ogen brengt vandaag nog steeds een glimlach in mijn hart.
In dat kleine moment van deze, ogenschijnlijk onbelangrijke, ontmoeting leerde hij mij dat het leven geleefd moet worden en dat, hoe oud je ook bent en hoeveel pijn je op enig moment ook hebt, het leven toch wel door leeft. Dat dat leven jou meetrekt, dat je dus maar beter mee kunt leven en dat het echt de moeite waard is.

Dagengel
Dag Engel, by Marije

In Frankrijk passeerde ooit een gelijksoortige situatie, met eveneens een oudere man. Hij gaf mij soortgelijke boodschap, maar dit keer op een heel andere wijze. Op een boulevard in het Zuid Franse stadje Buis les Baronnies, een middeleeuws plaatsje in de wat wildere binnenlanden van de Drôme Provençale, mijn absolute en enige echte thuisplaats op deze wereld, zat hij als een heel oude hippie met een joint op een bankje. Zijn grijze haren in een rommelige staart op zijn rug, een lange baard met nog wat donkerblonde strepen erin, een kleurige sjaal om zijn nek gewikkeld en een katoenen broek en blouse om een mager, maar goed getraind lichaam. Hij was een stuk jonger dan de man met de eitjes, maar toch schatte ik hem al een heel eind in de zeventig. In zijn wijze ogen las ik een lang en zeer bewogen leven, maar zag ik ook veel begrip, liefde en zorg. Hij warmde en koesterde mijn, op het moment dat ik hem zag, intens verdrietige en eenzame hart, wat zachtjes huilde om het gemis van mijn pas gestorven vader die op deze plek ook zo heel graag kwam. Door zijn wijze, begrijpende blik kon ik de zon weer op mijn schouders voelen schijnen, de krekels horen sjirpen, de kruidengeuren in de lucht weer ruiken en verscheen vanuit het diepste van mijn ziel een glimlach om mijn lippen.

In beide gevallen, een simpele ontmoeting met een eenvoudige groet in het voorbijgaan op straat, gaf de blik in die bijzondere oude, heel oude, wijze ogen mij steun, kracht en ook de nuchtere moed om mijn blik te verfrissen en dingen weer in het juiste perspectief te plaatsen.

Maar om je een degelijke boodschap te geven hoeft de Dagengel helemaal geen mens te zijn. Het kunnen ook twee vogeltjes zijn, druk bezig met het bouwen van een nest voor hun gezinnetje, die een moment van voortgang in jouw leven symboliseren. Het kan een bloem zijn die een zacht blaadje verliest wat naar de grond toe dwarrelt, of een passende quote, die ineens in je blikveld verschijnt. Een regendruppel die op het raam zijn weg naar beneden zoekt of een vliegtuig dat na zonsondergang met een knipoog in de lucht een laatste zonnestraal laat twinkelen terwijl de hemel donker wordt.

Dus let goed op. Die Dagengelen zijn heel onopvallend. Ze gaan en komen in het gewone straatbeeld, of verschijnen als een vliegje op je vensterbank. Je kunt ze achteloos wegvegen of zelfs totaal negeren zonder er iets van te leren. Of je kunt even stilstaan en je aandacht erop vestigen zoals ze dat van je proberen te vragen. Houd je ogen open. Want al die kleine dingen, leren je grote zaken over het leven. Ze tonen je inzicht in een situatie, helpen je bij het vormen van een visie en steunen je om problemen te overwinnen.

Omarm ze. De kleine dingen. Korte ontmoetingen. Onbekenden. Open je ogen en verwelkom de lessen van je Dagengelen.

De Gans (MSW) ♥


(de tekening is van mijzelf)

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en soms verschijnt een quote op Pinterest.

 

10 thoughts on “Over ‘Dagengelen’

  1. Als ik jouw mooie stukjes lees, dan denk ik dat jij ook best wel een engel kan zijn. 🙂 Misschien denken de mensen die jou ontmoeten hetzelfde als wat jij dacht toen jij je dagengelen ontmoette.

    Vriendelijke groet

  2. Mooi geschreven, mooi getekend …. <3 … Ik koester dit soort kleine momentjes! En wat fijn dat je een enige en echte thuisplaats op deze wereld hebt! Ik mis wortels…

Gak mee en plaats hieronder je reactie,