Op Struun, gevoelens van nostalgie

Op Struun.

Afgelopen weekend gingen wij, zoals zo vaak, ‘Op Struun’ in het Groninger land. Vaak trekken wij de natuur in en komen terug met natte voeten en een hoop grappige verzamelobjecten zoals takken, steentjes of een slakkenhuis.

Westerwoldse Struunroute.

Dit keer breidde de struun zich uit tot allerhande leuke winkeltjes, waar we zalig rommelen konden. Wij hebben allebei een zwak voor brocante en antiek. En dan niet zozeer die fonkelnieuwe spulletjes van merken met dure namen die overpriced in de winkel hangen, maar voor het echte, ware werk. Oud, geschilferd en gebutst. Spullen met een verhaal uit een ander leven. Dat vinden wij mooi.

In onze huizen (nog altijd zijn het er twee….) bevinden zich talloze objecten die we verzameld hebben op marktjes en in grote schuren bij oude boerderijtjes.

In Groningen bevinden zich talloze dergelijke zaakjes en zijn er hele routes uitgestippeld waarover je je kunt begeven langs al die oude schonigheden. Zo ook de Westerwoldse Struunroute.

Smeerling Antiek.

Ik licht er één heel leuk zaakje uit. Dat is Smeerling Antiek. Al voor het binnenkomen was het een belevenis om tussen alle oude spulletjes door naar de ingang te lopen. Eenmaal binnen overviel ons beiden een intens gevoel van nostalgie. Naast het soort spulletjes dat we nu te pas en te onpas vinden in Mama’s huis en tuintje, vonden we ook talloze serviezen, lekkere dikke, wollen dekens en snuisterige hebbedingetjes, groot en klein.

Zo vond ik er een blaasbalg, die me meteen deed denken aan het orgelspel van mijn moeder in een kleine kerk in het Groninger land tijdens mijn jeugd. Ik drukte dan op de knop om het hele gevaarte aan te zetten en nog altijd hoor ik de lucht door die blaasbalg stromen. Ik weet niet of dit exemplaar bij een orgel heeft gehoord, of bij bijvoorbeeld een smidse, wat gezien de maat en de slijtage van het mondstuk goed mogelijk is, maar de herinnering die even voor mijn ogen verscheen was prachtig. Overigens werden in vroeger tijden die blaasbalgen bij orgels aangetrapt door ‘orgeltrappers’; lieden die met pedalen de hele zaak in werking zetten op een moment dat de organist middels een belletje (calcant) liet weten dat het tijd was te beginnen. Dit heb ik zelf overigens nooit meegemaakt, bij de orgels waarop mijn moeder speelde werd dit mechaniek reeds elektrisch in werking gezet.

Asbakken ‘van Opa’, ‘kastje van Oma’, ‘Schrijfmachine van mijn ouders’ of ‘de dekens van Mama’… het was één groot thuiskomen in feite.

Op Struun, gevoelens van nostalgie
Oude prullenbak uit Groningen, gevonden bij Smeerling Antiek

Gevoelens van nostalgie.

Tijdens mijn studietijd in Groningen stond er op het balkon van ons studentenhuis een zinken vuilnisbak. Iedereen boven de veertig kent ze waarschijnlijk nog wel. Inmiddels zijn ze vervangen door grote, lelijke plastic bakken en overvalt ons bij het zien van de oude exemplaren ook weer een gevoel van nostalgie. We vonden bij Smeerling een soortgelijke bak uit de stad Groningen. Misschien dezelfde als de bak die indertijd op mijn balkonnetje huisde? In elk geval staat hij nu in Mama’s Tuintje.

De schrijfmachine van mijn ouders… Mijn eerste verhaaltjes zijn bijna veertig jaar geleden geschreven op zo’n exemplaar. Als de inkt op was, moesten we naar de winkel nieuwe kopen. Dat was kilometers rijden. Gelukkig kon je vaak het spoeltje draaien en had je nog wat. Bij een typefout had je de keuze tussen je hele verhaal opnieuw schrijven, of de fout te verdoezelen met een kloddertje Tipp Ex. Niet te snel opnieuw typen, want dan was het lakje nog niet droog… En als je al te haastig typte, dan raakten de hamertjes in de war en moest je met je vingers de verstrengelde balkjes uit elkaar trekken. Ik had altijd een beetje inkt aan mijn vingertoppen. Herinneringen.

Op Struun, gevoelens van nostalgie
Dit type schrijfmachine stond vroeger ook bij ons thuis. Ik geloof van het merk Continental.

 

Tip van De Gans.

Met een auto vol en verfriste herinneringen keerden wij huiswaarts. De vuilnisbak heeft voorlopig een fijn plekje in Mama’s Tuintje gevonden. Talloze andere objecten zullen wachten op ons nieuwe onderkomen en liggen her en der door het huis verspreid. Ook dat zal komen.

De Struunroute is het hele jaar beschikbaar om te bezoeken. De speciale Struundagen zijn in het 2e weekend van oktober, en het 2e weekend van april. Dan zijn de deelnemers het hele weekend open. Meer informatie kun je vinden via deze link. Vergeet dan zeker niet een bezoek te brengen aan Smeerling Antiek. Even een kleine tip van De Gans.

De Gans

Op Struun, gevoelens van nostalgie
Blaasbalg zoals in een smidse

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

 

22 thoughts on “Op Struun, gevoelens van nostalgie

  1. Wij struunn ook vaak… en we zeggen dan altijd tegen elkaar, mooi hè dat we niets nodig hebben en dus niets ‘moeten’ kopen 😉

    xxx

  2. Meteen herkende ik de deurknoppen op de foto. Ik heb ze meegenomen uit ons oude huis. We hadden er al nieuwe deuren in gedaan, dus de nieuwe kopers zaten niet zonder.
    Wij hebben een vuilnisemmer van mijn schoonmoeder. En precies zo’n zelfde typemachine. Gekregen van mijn Vriendin. Wat zijn dingen “voor de heb” toch fijn (-: Uiteraard hebben we het niet over de geldwaarde…
    Lieve groet
    Vlieg met Mirjam Kakelbont mee naar… Held!My Profile

  3. ik heb een klein opdrachtje om te gaan snuisteren… omdat je in de natuur maar uitzonderlijk en uiterst geheel per toeval een smalle kristallen ‘piramide’ kan vinden…
    ooit komt deze kristallen zuil wel op mijn bad…

    ik herken ook je nostalgie, die ga ik ook meer op snuisteren… en langzaam laten bezinken terwijl ik struin door de heide…
    mooie blog Marije en die vuilnisbak die ken ik ook nog heel goed, als je het deksel liet vallen had je een bijzonder geluid.

    oei ik heb ook nog inkt van dat schrijfmachine aan mijn vingers hangen…

    1. Ik zou nu bijna naar buiten trekken om de bak eens open en weer dicht te doen. Ware het niet dat het pijpenstelen regent en ik geen zin heb in een nat pak 😉 Ik ben benieuwd naar die piramide. Dat lijkt me bijzonder! <3

  4. Fijn dat anderen er blij mee zijn…zoals die vuilnisbak
    Zelf heb ik daar niks mee…oude meuk haha
    Om te zien wel maar hoef het niet te hebben 😉
    Groetjes
    Vlieg met Rebbeltje mee naar… Kunst…My Profile

  5. Mmmm, wij hadden 2 van zulke vuilnisbakken, heb ze net verkocht, heb er een beetje spijt van!
    Snuisteren in oude boekenwinkels (geen grote ketens) en leuke kleine winkeltjes doen wij allebei graag!

  6. Als ik begon te werken heb ik hier in Antwerpen nog de zinken vuilnisbak geledigd.
    Vaak waren die nog gevuld met as, zwaar. Wij waren wel blij dat de plastieken bakken kwamen hoor
    Nostalgie roept vaak veel op en dat is er mooi aan.

    Aum Shanthi

    1. Ja die plastieken bakken zijn veel handiger he. Onze kinderen kijken daar straks vast met nostalgie op terug 🙂 Als kind had ik nog niet bedacht dat ik ooit zo’n zinken exemplaar zou kopen voor de leuk! Het was gewoon een gebruiksvoorwerp. Grappig is dat eigenlijk. Mooie dag!

  7. Struun doet me denken aan kluun’n, één van de eerste woorden die ik me herinner van de Hollandse tv. En op zo’n schrijfmachine heb ik mijn thesis en die van de echtgenoot getypt. Met heel veel blaadjes Tipp…
    Vlieg met annaberg mee naar… pak*je(s) tijdMy Profile

    1. Klunen, met de schaatsen over land lopen 🙂 Ja dat doen we hier ook hahaha! Ja, die Tipp! Later werd dat ding van ons vervangen door een oranje, die heb ik nog voor mijn papers van de studie gebruikt. Wat hebben we het nu makkelijk he. Backspace is heilig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *