Over ongevraagd advies en waar het antwoord werkelijk ligt

Pas geleden las ik een artikel over ongevraagd advies.

Ik denk dat iedereen hier wel eens mee te maken heeft gehad. Je hebt een probleem en iemand komt ongevraagd met De Oplossing Die Je Echt Eens MOET Proberen.

Ik denk dat ik vroeger ook zo was. Nu geef ik nog maar zelden een advies, zelfs niet altijd als het mij rechtstreeks wordt gevraagd. Ongevraagd is het maar heel zelden en dan nog vraag ik of ik een ongevraagd advies mag geven, zodat de ander het kan afwimpelen.

Eigenlijk heb ik een hekel aan advies.

Ik heb er een hekel aan om het te krijgen en een hekel om het te geven. Een advies is namelijk altijd eenduidig. Als iemand juist helemaal niet zit te wachten op zo’n wending dan kan het zelfs vreselijk verstorend werken. En als iemand gewoon even zijn of haar (meestal haar…. ) verhaal kwijt wil dan werkt een advies helemaal averechts.

Mijn ervaring met ongevraagd advies is niet dat het iets is wat per definitie verstandig is. Een ongevraagd advies wordt in mijn beleving meestal gegeven door iemand die nog niet geleerd heeft een ander af te tasten, zich echt te verplaatsen in die ander. In veel gevallen geven mensen advies als ze zelfs de ander helemaal niet kennen. In de meeste gevallen ervaar ik het domweg als een projectie van ‘wat goed is voor mij, werkt ook voor jou’.

Vaak vind ik het zelfs iets drammerigs hebben, zo’n advies. Dus aan mij gegeven, laat ik het als een ijsklontje in zee vallen, zodat het volledig oplost.

Over ongevraagd advies

Want zo werkt een advies natuurlijk niet.

Wat goed is voor mij: rust, regelmaat, ruimte, schrijvend mijn hoofd op orde brengen, werkt waarschijnlijk voor een ander helemaal averechts. Die krijgt gezonde energie van de dynamiek van een stad, van de knusheid tussen gebouwen, van het niet vooraf weten hoe de dag zal lopen en die met een voetbal of racefiets zijn gevoelens op een rijtje weet te krijgen.

Dus ik kan mijn advies om te schrijven wel opdringen aan die ander, maar het zal precies averechts uitpakken.

Natuurlijk wil je de ander graag helpen.

Maar helpen is niet jouw oplossing of ervaring met iets aan iemand anders opdringen. Helpen is diegene begeleiden naar het antwoord wat binnenin diegene zit.

Soms versluierd. Soms bijna ondergesneeuwd door een stapel belevingen en emoties die eerst uit de weg moeten worden geruimd. Ik help veel liever de persoon te begeleiden naar zijn eigen antwoord toe, dan dat ik een kortetermijnoplossing opdring.

Soms vinden mensen dat irritant. Het is voor heel veel mensen veel makkelijker om een instructie op te volgen dan om uitgebreid zichzelf als een ui te pellen op weg naar de wortel in het binnenste. Meestal hoeft het ook zo uitgebreid niet. Soms een nadenkertje geven lost al veel op. En sommige mensen hebben om wat voor reden dan ook nog een iets langer pad nodig.

Maar ongevraagd advies? Dat geef ik zelden nog….

De Gans

Hulp in plaats van advies

 

Pictures found on Pixabay.

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

21 thoughts on “Over ongevraagd advies en waar het antwoord werkelijk ligt

  1. Vroeger kon ik ook nog wel eens ongevraagd mijn advies lozen. Nu doe ik dat niet meer. Wanneer ik een advies voel opkomen vraag ik of de ander hulp nodig heeft en zo ja, of ik mag helpen. Net een andere insteek, het werkt.

  2. Wat ik heel hinderlijk vind is advies als je alleen maar je verhaal kwijt wilt. Soms heb je alleen maar een luisterend oor nodig en wordt je meteen overspoelt Met advies.
    Luisteren ,daar gaat het om. Als iemand een advies wil vraagt die er wel om.

  3. Ik denk dat dit een heel grijze wereld is van ‘hoe je iets interpreteert’ … alsmede in welke relatie je staat tot die ander…
    “eigenwijs” ben ik niet, ik heb het uitgevonden… 🙂 😉 😉 in sommige gevallen gaat het bij mij het ene oor in en blijft het ergens hangen… in veel gevallen gaat het nog sneller dan het bij het 1e oor binnenkomt, het 2e al weer uit… hangt af van wat ik in de 1e regel schreef.

    Ongevraagd of niet… ik zeg wel vaak tegen mensen die mij iets vragend vertellen… ‘wat zegt je ♥?” … of “volg je ♥” want die klopt altijd.

    xxx!♥♥

    1. Ja die laatste. Dat is geen advies, dat is iemand die op een rotonde rijdt vertellen dat er richtingaanwijzers zijn. Het antwoord is al lang beschikbaar… Liefs xxx ❤

  4. Ik wil nog wel eens met een tip of advies komen, maar pas nadat ik gevraagd heb aan die ander of er interesse is. Kan er zelf nl ook nooit echt wat mee.
    Ook goed: iets in de vragende vorm aanbevelen. Heb je wel eens gedacht aan? En het dan verder laten rusten. Pas als de ander erop ingaat, kan er meer komen.

  5. Dat heb je weer heel goed verwoord. Jaren heb ik ongevraagd ‘advies’ gekregen van de ex! Zelf zal ik echter nooit ongevraagd advies geven. Zelfs advies geven als er me om gevraagd wordt, vind ik heel erg moeilijk. Want het is zoals je zegt.. wat goed voor jezelf is, is niet altijd goed voor iemand anders.

    Al moet ik zeggen, dat ik toch al heel veel heel goed advies gekregen heb van alle bloggers, die reageren op mijn blog. En ik ben ze daar ook heel erg dankbaar voor.

  6. Probeer ook geen ongevraagd advies te geven, want wil het ook niet krijgen.
    Je plaatje ik doe het op mijn eigen manier is dus ook op mij van toepassing 🙂
    Groetjes

  7. Ik probeer ook zo min mogelijk advies te geven. Veel mooier is het om te draaien en te vragen wat de ander nodig heeft of kan doen om te krijgen wat hij/zij wil. De antwoorden liggen in onszelf verscholen en wat is er mooier dan die te ontdekken.

  8. Weeral (zoals wij hier zeggen) “boenk” erop.
    Ik denk wel dat sommige mensen advies als leidraad nodig hebben, omdat ze zelf uit dingen niet uit geraken. En zoals je zegt, als dat ongevraagd is, helpt het ook meestal niet. Ik heb met schade en schande en lede ogen aanzien wat ongevraagd advies kan teweegbrengen..het doet meestal meer kwaad dan goed.
    En toch…ik wil erin geloven dat veel mensen het doen om anderen te helpen, om anderen een steuntje in de rug te geven, soms werkt het ook wel.
    Liefs

    1. Meestal voel je wel aan wanneer dat duwtje nodig is. Dan kan het inderdaad beter zijn. Vaak zijn er dan ook al zoveel woorden gesproken en vragen gesteld, dat het gewoon vanzelfsprekend is dat je een advies geeft. Die situaties heb ik hier in blogland ook wel gehad. Toch is mijn advies nooit bindend. Het is altijd een ‘kijk maar wat je ermee doet’ en ik zal ook nooit iemand nadragen als hij toch iets anders besluit wat faliekant misloopt.
      Heb net nog een foutje uit de tekst gehaald 😉
      Liefs en heel mooie dag xxx

  9. Het mooiste en beste is inderdaad om er zelf achter te komen wat goed voor je is, maar soms ziet een mens het bos door de bomen niet meer. Dan kan het prettig zijn als een ander de dingen eens voor jou op een rijtje zet. Maar nu ik dit hier zo schrijf, denk ik dat zoiets niet onder advies valt te catalogeren…

  10. Ongevraagd advies geven is je opdringen.
    Als het dan gevraagd wordt kan je iets toereiken maar zeker geen oplossing geven zodat de persoon eigenlijk alleen je woorden zou volgen.
    Het is allemaal maar hoe men iets brengt, en in welke situatie.
    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *