Nog even over burlen. En een libel

De afgelopen week ben ik bijna dagelijks naar de herten wezen kijken. Ik had redenen genoeg. Ik ben dol op herten, en natuurlijk heel veel andere dieren, dol op de bossen en natuurlijk gewoon op ‘de natuur’. Maar voor mij heeft deze periode van de bronst van de edelherten echt een heel bijzondere sfeer. Het burlen is een zo puur geluid, zeker als je de beesten zelf niet ziet. Het mannetjeshert is groot, machtig, met op zijn kop een enorm gewei. Als hij door de struiken loopt dan zie je dat gewei er bovenuit deinen. Soms schiet het omhoog en naar achteren in zijn nek als hij burlend een rivaal probeert te verjagen. Imposant zijn die mannetjesherten, heel imposant. De hindes zijn een stukje kleiner en vooral heel elegant. In groepjes rennen ze over het open veld, van bosrand naar bosrand, met hun hoeven plassend door het water en hun kalveren vrolijk dartelend in hun kielzog. Soms verheft zich een dame op haar achterpoten, om lekkere blaadjes van een hoger hangende tak te snoepen. Deze dagen zie je pas goed hoe groot en machtig deze herten toch zijn. Ik geniet intens van dit soort momenten.

Daarnaast is het waarschijnlijk de laatste keer dat we zo dichtbij wonen dat ik binnen 5 minuten bij ‘mijn herten’ ben. Want als alles goed gaat, wonen we volgend jaar niet meer hier. Dus wil ik ze graag nog zo vaak mogelijk zien.

En dat brengt me op het laatste punt…tussen alle werkzaamheden door die bij het verkopen van je huis horen vind ik mijn rust weer terug in de natuur. Na het poetsen, verven en met spullen slepen, hoor ik graag een burlend hert. En geniet ik van een boomvalk. En een libel.

Voor mij brengt de natuur alles telkens opnieuw weer even in normale proporties. Zij relativeert. Geeft rust. Evenwicht. En dit toont aan dat alles loopt zoals het loopt, en dat dat goed is.

Dit wilde ik jullie ook graag meegeven. Alles loopt zoals het loopt. En dat loopt goed. Uiteindelijk.

Alle liefs van Hans de Gans 🌰

burlenslaap
 Pauze tijdens de bronst: slapend mannetjesedelhert op de Weerterheide

De afgelopen weken las ik berichten over de bronst op de Veluwe. Veel mensen willen genieten van de imposante herten en hun geburl. Maar laten we de natuur altijd respecteren. Verstoor de dieren niet, zeker niet in deze periode van voortplanting, laat ze hun gang gaan, blijf altijd op afstand. Verstoor de natuur niet met geuren, lawaai, opzichtige aanwezigheid en neem altijd je afval mee naar huis. Respecteer de dieren en laat de natuur zich op haar eigen wijze ontplooien. Jaag dieren niet op, laat ze niet schrikken. Zodat zij zich kunnen voortplanten en wij, onze kinderen en hun kinderen kunnen blijven genieten van dit kostbare moment en deze bijzondere dieren.

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

4 thoughts on “Nog even over burlen. En een libel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *