Gevoelens van een ander…

Een regenachtige zaterdagmiddag.

Een tijdje geleden liepen we door de stad. Het regende, alles was nat en grauw. Het was een pittige, drukke week geweest en we waren moe. Toch hadden we zin in ons stadsuitje.
Met de paraplu’s boven onze hoofden baanden wij ons zo goed en kwaad als het ging een weg tussen het kletsnatte, morrende, winkelpubliek.

In de stad was het druk.

Nu is een aanhoudende, kille oktoberregen doorgaans niet een reden om rond te gaan lopen met een ontbloot blij hoofd. Ik was dan ook niet verbaasd dat ik geen enkele glimlach zag. Ik vermoed dat ik zelf ook een redelijk strakke snoet op had staan vanwege de concentratie om niemand in de ogen te prikken met mijn plu en mijn dartel jong mannetje veilig door het gedruis heen te loodsen. Hetzelfde gold voor mijn Lief.

Niet geslaagd in ons oorspronkelijke doel, stevige laarzen van merk X waar ik lekker in kan doorstappen, maar wel geslaagd op boekenvlak togen wij uiteindelijk een beetje teleurgesteld weer richting auto. De stoep was smal. De regen viel.

Ontmoetingen.

Er kwamen twee oudere dames aan. Ze liepen recht op ons af en gingen geen centimeter opzij, waardoor onze zoon opzij gedrukt werd en tegen een geparkeerde fiets aan liep. Snauwerig hoorde ik achter mij één der vrouwen tieren: ‘ik heb toch zó’n hekel aan al die mensen met kinderen in de stad, báh!’.

In de volgende straat stoof een jongedame met fiets en capuchon met een noodgang over de stoep recht op de punt van mijn paraplu af. Ik zag het net op tijd, stapte opzij en greep in een verbijsterend moment haar arm: ‘u mag niet op de stoep fietsen, het ging bijna mis!’. Ze schreeuwde in onvervalst Gronings dialect een reeks niet mis te verstane woorden naar mijn hoofd en fietste toen weer door. Over de stoep.

Gevoelens van een ander
Ik was even het slotje van mijn gemoedsrust kwijt.

Een zuur gevoel.

Ik voelde me plotsklaps akelig. Terneergeslagen. Verdrietig en moe. Zuur. En ik had me al heel lang niet zo gevoeld. De negatieve buien van anderen drongen door onder mijn huid.

Leren om anderen buiten je huid te laten is moeilijk maar wel verstandig. Zeker in een chaotische, regenachtige stad. Weet ik veel wat de achtergrond van de kribbige oude dames was? Weet ik veel in wat voor toestand de fietsende jongedame zich bevond? En weten zij allemaal veel dat ik bijna niet meer op mijn benen kon staan, en dat dit een uitje was dat al wekenlang op de planning stond, maar wat wegens mijn energiegebrek telkens weer niet uitgevoerd kon worden?

Het overnemen van gevoelens van een ander.

Wat weten we van elkaar? En waarom laten we ons soms zo beïnvloeden door het gedrag en negativiteit van een ander? Wat gebeurt er als je in een bepaalde ontmoeting met elkaar je andermans gevoelens overneemt, of je soms mee laat slepen door de kriebels in andermans hoofd of je zelfs laat manipuleren?

Soms ben je als mens moe, kwetsbaar en dientengevolge makkelijk te beïnvloeden. 

Dan soms….sleept het me mee en zit ik ineens weer in een patroon waarvan ik dacht dat ik het al eeuwen geleden in mijn leven al afgezworen had.
 

Gevoelens van een ander..
Soms zie je het ook niet meer helemaal helder. Dan laat je je sneller meeslepen met het verhaal van een ander. Ook al ken je diegene niet.

Andermans probleem is niet van jou.

Desondanks blijven bij dit soort ontmoetingen de problemen van die ander gewoon de problemen van die ander.

Ik heb zelfs trouwens geen probleem met kinderen in een stad. Ik wist niet eens dat dat op de Lijst Der Irritaties voor kon komen. Die kinders zitten door de week op school en op zaterdag kun je met ze kleren kopen, of wat je maar nodig hebt. Zo gaat dat nu eenmaal.
En ik heb geen probleem met studentes die op de stoep fietsen, ik deed het vroeger zelf ook. In diezelfde buurt zelfs… Maar niet met hoge snelheid, honderden meters, zigzaggend tussen de prikkende plu’s in de regen. Ik keek wel uit.

Ik vermijd vaak dit soort situaties, vermijd zo veel mogelijk grote massa’s mensen en probeer een balans te vinden in alles wat ik doe. Maar dan nog, als ik negatieve mensen tegenkom, heb ik niks met ze te maken. Niet met hun gedrag, niet met hun achtergronden en niets met hen zelf. Ik kies er zelf voor om afstand te nemen en niet in te gaan op hun manier van doen.

En met deze woorden op een helder computerscherm, wordt het ook weer helder in mijn hoofd.

En later kwam Melanie met deze quote van Rumag, die het geheel precies met de juiste humor samenvat:

JE.STAAT.GOEDGEHUMEURD.OP.
VOELT.JE.GOED.
EN.DAN.KOM.JE.OPEENS.
MENSEN.TEGEN.
RUMAG.

Nou ja. De.volgende.keer.beter. Dus.

De Gans

 

Gevoelens van een ander
Ik gebruik mijn plu’tje wel als bescherming tegen meer dan alleen regen…

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

27 thoughts on “Gevoelens van een ander…

  1. Tot de laatste golf in zichzelf verdrinkt

    wie zich buitenhuis begeeft stapt in de wereld van anderen
    om vaak razend snel te worden bedolven
    onder een oceaan van egoïstische golven
    ook een getrainde zwemmer kan daar niets aan veranderen

    Vechten tegen botte domheid is puur tijdverlies, Marije.
    Eigenlijk heb ik altijd compassie met zo’n mensen.
    Lenjef
    Vlieg met Lenjef mee naar… Tot de dood ons scheidt….My Profile

    1. Ja dat gevoel van compassie heb ik later ook gekregen. Die arme oude dames, die zo boos zijn om kinderen…. En dat meisje… Ach, ik houd me er ook niet verder mee bezig, die energie heb ik ook niet. Het zijn hun gevoelens en hun handelen kruiste even mijn pad op een kwetsbaar moment. Zo gaat dat in het leven en we leren er maar van.
      Goed weekend en lieve groet,

  2. Herkenbaar. ….Vooral het overnemen van gevoelens en sfeer. Pffff.Ik heb nu een edelsteen gekocht die me daarbij zou moeten helpen.Ik probeer altijd te ademen naar de steen die ik dan voel.Het helpt een beetje Blijf het een uitdaging vinden.

    1. Het even stilstaan bij wat je voelt en je realiseren dat al die gevoelens van anderen niet voor jou bedoeld of bestemd zijn is ook al een fijn gevoel. Soms is het zo. Dan is het even niet ander. Sterkte en ik hoop dat de steen je nog meer gaat helpen.

  3. Soms kan ik me zeker wel ergeren aan het gedrag van mensen ,maar dat duurt meestal kort gelukkig . Zo’n ”doorgang” bij onze supermarkt waar je fietsen kunt stallen en het pad ertussen is een wandelpad maar er zijn zoveel mensen die gewoon heel hard fietsen daar .De woedende blikken van mensen die ik soms krijg als ik niet direct aan de kant ga ,echt onvoorstelbaar .Maar het verpest mijn dag niet .Het mooiste wat mij laatst gebeurde ,de jonge Gitarist die heel af en toe daar zit te spelen liep ik voorbij ,ik was helemaal in gedachten en heb dan geen vriendelijk gezicht dat weet ik . Zijn woorden ,een glimlach is gratis mevrouw en ohh wat moest ik lachen en riep sorry ,dat maakte mijn dag helemaal goed .Nu zeg ik altijd gedag en doe soms een muntje in zijn gitaarkoffer .zo kan het ook dus .Pff wat een verhaal weer he .
    Liefs Elisabeth

  4. Ben ook geen mens om in de drukte te winkelen.. houd sowieso niet van winkelen. Maar soms kom je er even niet onderuit. En als ik me echt niet prettig voel ben ik weg.
    Negativiteit of depressiviteit van mensen hebben geen invloed op mij. Gelukkig niet, anders zou mijn relatie met mijn lief (bipolair) ook gedoemd zijn te mislukken. Ik ben zoals ik ben, vrolijk, optimistisch, positief… kan er echt niks aan veranderen. Natuurlijk heb ik wel eens verdriet en pijn, ben ook maar een mens en dat komt dan ook wel weer goed. Regen en alle andere weertypes vind ik niet erg, alleen sneeuw, als ik niet hoef ga ik de weg niet op. Maar ik kan me voorstellen dat je schrikt van mensen die jou dus, zonder dat je er erg in hebt, van alles in de weg leggen!
    Vlieg met Trees mee naar… Aunty Acid – Broodrooster – Week 43My Profile

  5. Sommige mensen lopen misschien wel met een hele goede reden met een lang smoelwerk in de stad, maar als oude dames roepen dat ze kinderen in de stad irritant vinden, dan zijn het gewoon zure krengen!!
    Vreselijk!
    Zoiets trek je je op die manier aan, dat is absoluut waar. Als je 20 chagrijnige mensen om je heen hebt, dan word je dan vanzelf ook wel. Probeer er maar eens voor te zorgen dat zoiets niet onder je huid kruipt, dat is echt moeilijk!
    Mensen zijn soms echt niet leuk!
    Die quote was echt spot on!
    xxx

    1. Zo leek het die middag wel, wat een verzuurde bedoening, brrrr. Nee, dat houd ik niet buiten hahaha! Het is overigens al weer een paar weken geleden. Ik vond vorige week zo negatief, durfde deze log er niet ook nog achteraan te sturen 😉 Een beetje de balans naar het positieve. Dat ga ik ook nu weer doen. Bevalt me een stuk beter! Liefs en dank je wel xxx

  6. Amen!

    Ik loop nooit met een plu, evenmin in een stad op zaterdag normaal gesproken, ik weet nl ook dat het mij niet lukt alle luikjes dicht te houden om die ‘mensen’ buiten te kunnen sluiten… ik doe mezelf dat dus niet meer aan. Maar.. je hebt wel gelijk, al hoe graag je het ook niet wilt, het beinvloedt je toch…

    We leren het nog wel eens, het is nu nog te vroeg kennelijk…

    xxx♥♥♥xxx

    1. Dat is de hele ellende, je kunt genoeg doen om het buiten te houden, maar soms ben je gewoon zelf ook niet fit genoeg. En dan heb je er weer weken last van.
      Maar…we gaan vol goede moed door. En vandaag schijnt de zon xxx <3 xxx

  7. Ik kan er net zo boos om worden als mensen op vakantie gaan en zeggen voor wat nemen ze nu hun kinderen mee.
    Daar heb ik altijd een gepast antwoord op. Ik ben ook een kind en zeg dit gewoon in mensentaal tegen mij.
    Hoe erg is het al niet dat je kinderen niet mee zou mogen nemen naar de stad. En voor wat moeten de oudjes zij aan zijn lopen.
    Nooit zou men die gevoelens tot je moeten nemen. Dan wordt je pas boos en juist eigenlijk doordat doe jezelf maar meer pijn.
    Toch kan je niet altijd zoiets uit de weg gaan. Maar je kan het op een vriendelijke manier voor jezelf oplossen door te zeggen ach zo ben ik thuis en kunnen we samen genieten. Zo laat je ook al het negatieve los van wat je tegengekomen bent.

    Aum Shanthi

    1. Ja precies. Soms ben ik alleen niet fit genoeg en dan te vatbaar ervoor. Zou op die momenten beter niet de stad in moeten gaan 😉 Wat andere mensen vinden en voelen doet er toch niet toe…

      1. Als je wat minder voelt Marije dan ben je al veel meer vatbaar en emotioneler. Dan zou je soms zeggen ik blijf thuis. Maar ook dat is geen oplossing. Mensen zouden gewoon slimmer moeten zijn en weten dat ze niet alleen rondlopen in een stad of winkel.
        Dat doet er zeker niet toe maar ze moeten het niet afreageren op andere.

        Maar geniet van je dag nu.

        Aum Shanthi

        1. Vermijden is geen oplossing, dat zeker niet, maar verstandig denken ‘dit doe ik vandaag maar niet’ vind ik best kunnen 😀 Want die mensen verbieden om een hekel te hebben aan kinderen kan ik toch niet haha! Ik geniet heerlijk van mijn dag en ben dat in een logje voor maandag aan het gieten. Dank je wel ! x

          1. Dat is natuurlijk zo verstandig denken.
            Maar ergens heb je er ook jezelf mee hoe moeilijk je het ook die dag hebt, je wou misschien met het gezin lekker even uitwaaien en genieten in de stad.

            Aum Shanthi

            1. Ach, ja, het is altijd een kwestie van balans. Meestal genieten we intens, en eigenlijk maakt dit soort gebeurtenissen die momenten alleen maar beter 🙂

  8. Gevoelens van anderen die zich vast zetten op mij herken ik. En ook ik ervaar dat als vervelend. Soms gaat het goed om mezelf te beschermen. Heel soms gaat het ontzettend fout.
    Je bent niet alleen!

  9. hey lieve schat, goedemorgen trouwens !

    het is natuurlijk zo herkenbaar, vroeger stak ik de straat over als ik – volk – zag afkomen, het is me te vermoeiend geworden dit gedrag, nu loop ik gewoon door dorp en stad en ben ik in een andere state of mind.

    ja ik heb me gewoon een techniek aangeleerd anders neem ik ook veel te veel mee dat niet van mezelf is. zelfs een blik van iemand deed me innerlijk huiveren soms.
    tja iedereen weet dat je zo niet kan leven.het bewust zijn dat je het doet is al een grote stap hé!

    ik heb ook geleerd om niet te gaan ‘vermijden’ je leert er eigenlijk niets mee, het komt speciaal over en je krijgt een onaangepaste reactie. door het vermijden krijg je dikwijls nog grotere irritaties te verwerken.
    dat is mijn beleving althans altijd geweest.

    maar ik begrijp je wel hoor, je slaat de nagel op de kop in deze blog. je kan niet geloven hoeveel tijd je al heb gespendeerd aan gevoelens van een andere te begrijpen en daarop te reageren, energie verspilling is het.
    ook al gebeurde het gisteren bij mij ook nog in een volle roezemoezerig klein koffiezaakje, ik moest even een oefening doen om me af te schermen en heb gewoon gezegd tegen mijn vriendin – ik heb stoorzenders ik moet even een oefening doen. op 5 seconden starten naar buiten was het klaar en kon ik verder gaan alsof de andere er niet zaten.

    ik heb nog een fijne dag gehad, en wens het van harte voor u ook!

    esthercuyvers.wordpress.com/2017/10/25/weten-wie-je-bent/

    1. Gevoelens van een ander zijn meestal niet te begrijpen 😉 Toch ben ik geen type dat van grote menigten houdt, dus daar waag ik me toch maar niet aan hahaha. Meestal helpt een oefening wel, maar als je zelf niet fit bent dan wordt het vaak toch lastig. Mooie dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *