Muziek op vrijdag: Francis Cabrel

Mijn tweede thuis is Frankrijk. Het Frans is mijn tweede taal. Le Midi (Zuid Frankrijk) is de plek waar ik tot rust kom, kan ontspannen en waar ik helemaal mijzelf kan zijn. Hoewel ik ook heel erg thuis ben in de Midi-Pyrenees, meer in het zuidwesten van het land, is de puurheid van de Drôme, de Vaucluse, met hun woestheid, hun elegantie en de in de zomer eeuwige zang van de cigales, voor mij een plek zoals ik nergens ter wereld heb gevonden. En het Zuid-Frans, het Provençaals (l’Occitan*), met de stevige, rollende klinkers, bijna neigend naar het Italiaans, vind ik ‘lekker bekken’. Hoewel ik het niet echt spreek natuurlijk en bijna onverstaanbaar vind indien verkondigd door een 88-jarig boertje met slechts nog één tand in zijn mond. Maar die mij stralend zijn zelfgemaakte wijn offreert: ‘vos n’aurrreez jamai d’mal en béver ce ving’ madòna‘**. De Provençalen zijn trots. Op hun land, op hun leefstijl, op hun taal. Met, net als de Friezen, onder elke plaatsnaam fier een bord met de Provençaalse naam erop prijkend die je ziet wanneer je de charmante, gezellige plaatjes inrijdt.

Ik ben dol op het slenteren over de Provençaalse markten, een rieten mand aan de hand, een wijde katoenen broek om mijn benen, de zachte bergwind op mijn wangen en de geur van kruiden en knoflook in mijn neus. Babbelen met ‘l’homme du fromage’, een man met een enorme tafel vol van dezelfde kaas die wekelijks onder dezelfde plataan plaatsneemt en met wie ik altijd lachen kan. Heerlijker kaas dan de zijne heb ik nooit geproefd. Met bij voorkeur een lekker glas van de plaatselijke wijn erbij. Rosé of donker rouge. Vol, warm, heerlijk. De mannen geparkeerd op een terrasje, waar de jongste zich te goed doet aan een heerlijk glas ‘lait fraise’*** en de oudste meestal aan een volle emmer schuimige cappuccino nipt. Ik wip telkens even langs om een lading te lozen: lavendelzeep, kruidenzout, oude boeken, stoffen met vrolijke Provençaalse prints of liters olijfolie wanneer de oogst dat jaar goed is geweest. Omdat de Drôme bij uitstek een ‘bio’ omgeving is, komt het voor dat de ‘Mouche de l’olive’ **** ervoor zorgt dat de hele oogst van een heel jaar telen naar de knoppen gaat. Dan is er dus helemaal geen olijfolie. Soms is er nog ergens een zielig restantje van het jaar ervoor te krijgen, maar meestal loop ik in die gevallen vruchteloos alle molens af en vind ik slechts bittere import en droeve gezichten. ‘L’année prochaine madame’, wordt mij dan overal met een melancholiek hoofdschudden meegedeeld, waarna toch weer monter hun goede hoop voor het komend jaar wordt uitgesproken, want de vruchten hangen er nu prachtig bij. En ik koop mijn zoveelste zeepje en lavendelbosje omdat ik het anders zo zielig vind voor de ‘commerce locale’.

Zoals het daar is, is het voor mij nergens. 

 

Oude druivenranken ‘Vous n’aurez jamais de maladie!’

 

Jaren geleden leerde ik de muziek kennen van Francis Cabrel. Een in Agen geboren zanger die vele Franse oren streelt middels prachtige, poëtische klanken, vergezeld van teksten die dikwijls een kritische ondertoon bevatten. Ik bevond mij destijds, zoals dikwijls, in de zonovergoten, zingende Drôme, ‘au pied du Ventoux’. Hobbelend in een oude, krakende terreinwagen, van dorp naar dorp, over de bochtige, Zuid-Franse wegen, met een charmante, maar stevig vloekende (zoals bijna alle Fransen doen) jongeman achter het stuur. Haren in de wind, genietend van de zon, radio aan, en beiden meezingend met deze prachtige, pure muziek.
Cabrel is een van de bekendste Franse muzikanten van deze tijd. Hij is zeer maatschappelijk betrokken, wat onder andere terugkomt in veel van zijn liederen. Hij maakt tevens deel uit van een wisselende groep artisten, genaamd ‘Les Enfoirés’, die een jaarlijks terugkerend evenement organiseren waarmee wordt ingezameld voor de  ‘restos du coeur‘ (restaurants van het hart), een organisatie die hierdoor voedsel kan doneren aan dak- en thuislozen in Frankrijk.

Het eerste lied wat ik destijds van Cabrel hoorde was deze versie van Je t’aimais, je t’aime et je t’aimerais. De liefde voor een kind bezongen… Te mooi om niet te delen en dat doe ik nu dus ook graag.

 

 

Voor de songtekst klik hier.
Wat ik een prachtige zin vind is “Quoi que tu fasses, l’amour est partout ou tu regardes,
Dans les moindres recoins de l’espace…” (vrij vertaald: “wat je ook doet, overal waar je kijkt is liefde, tot in de kleinste hoekjes….”). Wat een prachtige les voor een kind.

Ik had ook graag het nummer ‘Octobre’ gedeeld. Ik vind dat een prachtig lied, maar ik kon geen geschikte versie vinden om te delen. Ik heb zelf namelijk zelf een vreselijke hekel aan geklap van publiek en dat klonk op elke versie luid en duidelijk mee, de schoonheid van het geluid overstemmend. Op Youtube is het natuurlijk makkelijk op te zoeken, ‘Octobre, van Francis Cabrel’. Kijk dan ook even of je ‘Samedi soir sur la terre’ kunt beluisteren. Ook zeer de moeite waard.

Hier vervolg ik met ‘Dur comme fer’. Ook typisch ‘Cabrel’, waarin met behulp van een ietwat provocerende clip een tik naar de huidige maatschappij en haar politiek, met daar in duidelijk de immoraliteit en het egoïsme van deze jaren, gevat in een setting rond 20-30 van de vorige eeuw, naar voren komt.

 

 

Voor de tekst, klik hier.

In de toekomst wil ik graag nog een log wijden aan het Franse chanson. Muziek waar ik, naast de grote klassieke werken van weleer, ben opgegroeid. Muziek die ik deelde met mijn vader. Mijn vader, die mij, ‘Vive la France’, de liefde voor dit land, de prachtige cultuur en de taal heeft meegegeven.

De muziek Cabrel verdient in mijn ogen even een podium apart. Ik wens jullie alvast veel luisterplezier en natuurlijk een goed weekend.

De Gans

‘Porte du Midi’, De Gans

Foto’s bij dit artikel ©by De Gans

 

Verklaring van woorden en uitdrukkingen (ik heb er voor gekozen om links naar de songteksten toe te voegen en hier geen vertaling van te maken omdat dit te ver voert voor mijn blog). Enkele woorden uit de tekst verklaar ik uiteraard graag nader:

∗ l’Occitan de meest gesproken streektaal in Frankrijk, welke in de vroege Middeleeuwen de grootste concurrent was van het Latijn op het administratief en juridisch vlak. De taal wordt ook gesproken in delen van Spanje en Italië.

∗∗ vous n’aurez jamais de maladie en buvant ce vin madame’: in de tekst hierboven een fonetische interpretatie van mijn kant, die in het Frans vertaald zoveel betekent als ‘U zult nooit meer ziek worden als u mijn wijn drinkt mevrouw‘. Overigens is één dezer boeren, een zeer markant figuur, met nog wel een goed gebit, die ik ooit heb mogen leren kennen, toch een keer omgevallen, ondanks zijn voortdurende genot van zijn eigen geteeld fles fonkelend, biologisch vocht. Ik heb nog altijd stronken liggen van zijn druivenranken (zie foto in artikel).

∗∗∗ Lait Fraise: melk met aardbeiensiroop. Veel gedronken in Frankrijk. Op internet zijn talloze recepten te vinden hoe deze het allerlekkerste te maken.

∗∗∗∗ Mouche de l’olive (Bactrocera oleae) de meest gevreesde plaag voor de olijventelers. Een destructief vliegje dat meestal alleen te bestrijden viel met uiterst griezelige, giftige middelen. Omdat de Drôme zo veel mogelijk met de natuur wil werken en zo veel mogelijk biologisch wil telen (in ieder geval de boeren waarbij ik graag over de vloer kom) is de olijf kwetsbaar voor allerhande plagen. Naar het beste biologische antwoord wordt nog altijd driftig gezocht en soms verdwijnt een hele oogst in een oogwenk door slecht weer of een gevreesde plaag.


Mooi Leven, by De Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen. Ook gak ik op Instagram en verspreid ik soms een quote op Pinterest.

17 thoughts on “Muziek op vrijdag: Francis Cabrel

  1. Heerlijke muziek Marije 🙂 . En wat een heerlijk stuk over Frankrijk zelf. Hopelijk duurt het niet lang meer voor jullie daar weer heen kunnen. lieve groetjes, Hanneke

  2. he, vakantiebestemming voor ons in 2018 ! hopelijk 3 weken met de camper …
    laat die blogs maar komen!

  3. Je brengt me helemaal in the mood. De Provençaalse wel te verstaan. Ik ben er dol op en in juli zijn we weer weg. Le Thor wordt het.

    1. Oh wat zalig Anna. Ik dacht aan je toen ik dit schreef. Wij gaan ook weer. Moeten nog even kijken wanneer precies, maar dat we gaan staat vast!

  4. Stap jij ook maar op het hoogste trapje van het podium!

    En… ik kijk uit naar je log over het Franse Chanson… ik ben fan…

    Niet alleen van het Franse chanson, maar ook van heel Frankrijk… al meer dan tien jaar mijn favoriete vakantiebestemming… la douce France.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *