Mijn lichaam kan wél multitasken…

…maar mijn brein kan dat niet.

En daarin is ieder mens hetzelfde. Welbeschouwd is ons lichaam vreselijk goed in multitasken: je hart klopt, je eten verteert, je gaat naar het toilet en je krabt op je hoofd, terwijl je ook nog rustig wat vertelt. En dat kan allemaal tegelijkertijd. 
Zolang alle onderliggende taken maar onbewust worden uitgevoerd en het brein maar met één klus tegelijkertijd bezig kan zijn. Dan gaat het nog best vaak goed. 

Snel schakelen tussen taken.

Heel strikt genomen slaat je brein allemaal taken op in het werkgeheugen en dan kun je ze, afwisselend of achter elkaar, afwerken. Het ligt dan aan de snelheid van de switch die je tussen de taken door maakt of het erop ‘lijkt’ dat je aan het multitasken bent.

Dit was al jaren mijn persoonlijke overtuiging en ook uit onderzoek blijkt dat echt zo te zijn.

Echt simultaan taken uitvoeren en daarbij hetzelfde gedeelte van je hersenen gebruiken dat kan dus niet. De één kan wel een betere focus hebben dan de andere.

Dit filmpje met neuropsychiater Theo Compernolle geeft daar wat inzicht in. Heel duidelijk legt hij ons uit hoe ons denkend brein werkt en hoe het komt dat bijvoorbeeld autorijden in het begin heel complex kan zijn. Schakelen tussen taken en concentratie kun je leren, maar daadwerkelijk multitasken is er niet bij. Echt niet dus. Helaas voor alle dames en heren die er van overtuigd zijn dat ze het echt kunnen.

Als je het filmpje van coureur Tim Coronel bekijkt wat ik in het NPO artikel hieronder¹ heb gepost dan zul je ook zien dat zelfs bij een ervaren coureur als hij de aandacht voor het autorijden afneemt zodra hij een berichtje op een telefoon moet beantwoorden. Reden te meer om je telefoon uit te zetten en in je tas te stoppen als je achter het stuur plaatsneemt!

 

Mijn lichaam kan wel multitasken, mijn brein kan dat niet
Soms heb ik het idee dat mijn brein ervandoor gaat als ik te veel prikkels krijg. Bron foto: Pixabay

Prikkels in het brein.

De laatste jaren nemen de prikkels die wij allemaal gedurende de dag krijgen zeer hard toe. Smartphones en andere nieuwe technologieën schotelen ons in rap tempo heel veel informatie voor. Ons brein moet dus veel snippertjes informatie opslaan en sneller switchen tussen verschillende opdrachten die we uit moeten voeren.

Ik heb zelf gemerkt dat ik dat niet meer echt kan. Ik zit aan mijn taks. Of dat nu komt door mijn ziektegeschiedenis, tezamen met een nooit goed genezen burn-out, of dat de prikkels gewoon te veel zijn voor mijn eenvoudig jaren-70 brein dat weet ik niet. Het is zo en dat is een feit waar ik mee moet dealen.

Prikkels bewust reduceren.

Dat lukt mij best aardig. Als ik schrijf, dan staan Facebook en alle andere social media uit. Dan ligt mijn telefoon in een andere kamer en leidt niets of niemand mij af. Zonder die restricties zou er namelijk geen fatsoenlijke zin uit mijn vingers rollen. Als ik kook dan open ik de voordeur niet, is de laptop dicht, mijn telefoon weg en zo probeer ik mijn werkgeheugen zo min mogelijk te vervuilen met snippertjes die afleiden waardoor ik mijn hoofdtaak niet meer uit kan voeren. Meestal bereik ik dan een heel aardig eindresultaat. Als er een onverwachte onderbreking komt dan wordt het avondeten een probleem: ik vergeet het volledig omdat ik mij focus op de tussengekomen taak, indien deze urgenter is dan mijn bak- en braadsel.

Hoe dan ook lijkt het mij belangrijk dat we ons realiseren dat er wel een max zit aan het aantal prikkels dat ons werkgeheugen kan verwerken. En dat het dus belangrijk is dat we de hoofdtaak ook de hoofdtaak laten blijven en ons daarop blijven concentreren. Ik ben een heel extreem voorbeeld, maar ik kan me voorstellen dat ik niet de enige ben die zo reageert op veel prikkels tegelijk.

Minder is meer.

Ik ga de komende tijd mijn prikkels heel bewust nog verder reduceren. Want ik vind de wereld te jachtig en kan niet meer in dat tempo mee. Meer rust en meer stilte en vooral: minder met mijn telefoon. Alle prikkels waar ik zelf invloed op heb een beetje verminderen. Meer kwaliteit in wat er binnenkomt en minder flarden aan Social Media, berichten, gebeurtenissen en gesprekken van anderen. Waardoor er uiteindelijk in het werkgeheugen van mijn brein meer bites vrijkomen om nuttig te besteden aan een taak en daar nog even van te genieten ook.

Schrijven bijvoorbeeld.

Of mijn pas gestemde antieke piano bespelen.

Zingen.

Een raadspelletje spelen met mijn zoon.

Naar de nachtelijke sterrenhemel kijken met mijn Lief.

Wandelen met mijn gezin in het bos.

Of gewoon even…..helemaal niets….

Mijn lichaam kan multitasken. Mijn brein kan dat niet.

En ik ga daar weer even naar leven.

Wie doet er mee?

De Gans

Mijn lichaam kan wel multitasken, maar mijn brein kan dat niet
Bron: Pixabay

Meer informatie?

1) Lees dit artikel van NPO focus en bekijk het filmpje met Tim Coronel.

2) Lees over het onderzoek van Jelmer Borst aan de Rijksuniversiteit Groningen, ‘Multitasken is lang niet altijd efficiënt en vraagt om keuzes‘.

Meer hierover lezen van De Gans? Lees ook ‘Kwalitijd bestaat niet‘.


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

Link naar de Ganse Disclaimer.

 

 

13 thoughts on “Mijn lichaam kan wél multitasken…

  1. Multitasken lukt mij ook niet meer. Wanneer ik bijvoorbeeld een stukje zit te schrijven of ik ben lekker bezig met handletteren, dan kan ik me zelfs niet meer op dat werk concentreren als iemand alleen al tegen me praat. Ik maak dan eerst af waar ik mee bezig ben op dat moment en pas dan geef ik antwoord en leg mijn werk neer. Zou het een leeftijd dingetje zijn ook?
    Ik spendeer momenteel ook veel minder tijd op social media. Het lijkt wel of iedereen uit is op zoveel mogelijk ‘volgers’ en ‘vrienden’. Ik niet. Laat mijn clubje maar klein blijven.

    1. Dat volg jij mij volg ik jou principe…. Zo leeg. Ik volg iemand omdat ik diegene interessant vind…. Jammer is dat. Ik kan ook niet werken als iemand praat. Zelfs een geluid op straat lukt vaak al niet meer. Heel overdreven, maar zo is het geworden met het hoofd. Bij mij is het niet alleen leeftijd vrees ik, maar dat geeft ook weer hoop dat het ooit iets beter wordt 😉 Of niet, maar dan ben ik het misschien al wat meer gewend… Goed weekend!

  2. Ik ben voortdurend aan het multitasken. Althans zo voelt het voor mij aan. Ik ben altijd al met honderd dingen tegelijk bezig geweest. En dat doe ik nu nog. Terwijl het eten op het kookfornuis staat, steek ik de was in.. Het lijkt wel of mijn hoofd het me niet toestaat, dat ik maar aan één ding denk.

    Ik heb het dan ook heel erg moeilijk als bvb de ex vroeger of de zoon zeggen, dat ik zoveel dingen niet achter elkaar mag opsommen. Zij kunnen zich maar concentreren op één ding. En dat snapte ik dan weer niet 😉

    Liefs xxx

  3. Wat een ontzettend mooi logje! Het raakt me omdat ik er ook indirect mee geconfronteerd wordt. Meer aan jezelf denken en met jezelf omgaan zoals het het beste is. En op tijd je rust nemen! Doe je goed Marije! X
    Vlieg met Regenboogvlinder mee naar… Hieperdepiep…My Profile

  4. Ik herken het. Vroeger kon ik veel meer multitasken maar nu steeds minder.. ook door mijn burn out… ook worden soms dingen mij nog steeds te veel, en neem ik afstand. Ik leer steeds vaker om gewoon te doen waar ik behoefte aan heb ipv kijken naar de ander. Ik ben graag op mezelf energie op doen.
    Vlieg met natasjaslifestyle mee naar… Mijn TrotsMy Profile

    1. Met burn-out werkt multitasken inderdaad ook echt niet. Als je je eigen kunnen afspiegelt aan een ander doe je nooit wat je zelf kunt ❤

  5. Je hebt gelijk Marije, het leven van tegenwoordig is veel te jachtig, en je moet teveel om bij te blijven. Met het stijgen van de jaren, ga je het wel goed vinden, en dingen naast je neer leggen.
    Vlieg met Edward McDunn mee naar… LepelaarMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *