Mijmering bij Volle Maan

Soms heb ik last van de maan. Of eigenlijk, voel ik de wonderlijke kracht van de maan en weet ik niet wat ik er mee moet.

De afgelopen dagen waren lastig. Ik lag met mijzelf overhoop, maar kon de wereld ook niet volgen. Nu is dat laatste meestal wel het geval, vooral de laatste tijd, maar als ik dit keer in een winkel liep, dan hoopte ik maar dat niemand mij zou aanspreken, bang als ik was om terug te gaan raaskallen. De wereld leefde beduidend sneller dan ik.

Vermoeid trok ik mij terug in ‘het kantoor’. De slaapkamer van wijlen mijn schoonmama, die zo ruim is dat hij dient als onze thuiswerkplek met bureau’s, boeken en, als ons huis in het zuiden eindelijk verkocht is, ook een vleugel om al musicerend weg te kunnen dromen. Jezelf te hervinden, te herpakken, op te laden en stil te genieten van het moment.
Ik zat en keek naar buiten. Het was donker. Heel erg donker, precies zoals ik mij voelde. Het duister had zich uren eerder al meester gemaakt van de blauwe hemel en somber strekten de takken van de bomen achter ons huis hun grijpgrage vingers naar de hemel, zoals mijn geest met reikende vingers en strekkende armen naar buiten neigde, om zich te laten balsemen door het licht wat binnenin mij ontbrak.

De maan kwam op. Rond. Groot. Oranje. Het duister, zoals altijd, verlichtend met haar prachtige glanzende gloed. De takken van de bomen strelend met haar stralen. Mij energie toewerpend, mij liefdevol vertellend dat alles wel goedkomen zou. Ik heb de mijmering opgeschreven. Mijn krachten zullen herwinnen. Mijn energie zal terugkeren. Ook al neemt de maan weer af, ik wend mijn gezicht vanavond weer naar boven.

Picture by Junior Peres Junior, Matão/Brasil @Pixabay

Maan.
Vol. Rond. Groot.
Opkomend tussen de takken.
Na het vallen van de nacht.
Verlichtend. Met zachtroze wangen.
Ik kijk. Tussen de takken schijnt het licht.
Weerspiegelend in de ruiten
van een huis aan de overkant.
Energie. Absorberen.
Gevend, lichtend lichaam.
Energie naar dat van mij.
Moe. Pijn. Ontvangend.
Ladend. Zuiverend.
Bemoedigend.
Gevend. Verlichtend.
Maan.

De Gans

Picture by Bess Hamiti, Podujevë/Kosovo @Pixabay

 

Naar de poëziepagina.

Naar de homepagina.

Photo in header by David Mark, Washington Court House, Ohio/United States @Pixabay


Alle gedichtjes via deze pagina zijn ©by, De Gans. Als je iets wilt delen op social media graag gebruik maken van de link of de social media pagina’s waarop De Gans gakt.
Om op andere wijze te delen of gebruik te maken van mijn schrijfsels graag even contact op nemen via het contactformulier. Voor verdere informatie verwijs ik je graag naar mijn disclaimer.

15 thoughts on “Mijmering bij Volle Maan

  1. Ik geloof wel in de kracht van de maan. Eb en vloed staan hoofdzakelijk onder invloed van de maanstand. Ook worden meer kinderen geboren bij volle maan. In de psychiatrie ziet men dat mensen vaak onrustiger zijn bij volle maan. Dit zegt heel veel. Toch?

    1. Als je bedenkt dat de mens voor meer dan 60% uit water bestaat dan lijkt het mij inderdaad heel aannemelijk. We weten nog maar zo weinig, wij mensen. Er is zoveel meer….

  2. Zelf heb ik geen last van de maan maar geloof wel dat het er wel is voor anderen.Ken iemand die telkens met volle maan beviel en ze was nooit uitgerekend voor die dag.

    1. Dat vind ik heel bijzonder! Volle maan is een mystiek gebeuren. Zeker de afgelopen week, toen ik haar zag en krachten voelde. Misschien is het makkelijker bevallen, met zo’n maan. Ik heb geen idee.

  3. Het lijkt voor velen te lang duren, de winter. Ondanks de dagen met stralende zon. Gelukkig lijkt de maan jouw depressieve gevoelens met zich mee te nemen. Je schrijft er iig heel mooi over.

    1. Je zou bijna zeggen dat de maan afnemend is omdat ze mijn donkere gevoelens heeft meegenomen
      Het was een prachtig moment.

  4. Herkenbaar hè?!

    We moeten door deze ‘donkerte’ heen…. we moeten (vreselijk woord maar toch) die donkerte (h)er-kennen om des te intenser van het ‘nieuwe licht’ te kunnen genieten en in zo groot mogelijk bewustzijn.

    Het komt goed meiske, hoe ook, het komt goed, wedden?!

    1. Het is sinds die manestraal een heel stuk beter. Hoewel druilerig buiten, schijnt achter de wolken de zon tot in mijn hart.
      (poëtisch moment). Mooie dag lieverd xxx

  5. Zelf geloof ik niet in de last of kracht van de maan of zo, maar ik weet wel dat het andere mensen helpt. Net als verwondering en oog voor schoonheid. Ik hoop dat het langzaam betert.

    1. Dat had ik ook, dat ongeloof. Nog steeds wel een beetje. Maar als de maan de kracht heeft om het eb en vloed te laten zijn, wat doet zij dan met een menselijk lichaam, wat voor meer dan de helft uit water bestaat? En hoe zou het komen dat zoveel legendes en verhalen zich afspelen rond de mythe van de maan? Dat vraag ik mij dan wel weer af. Hoe het zit, ik weet het niet, maar het was van de week in elk geval een wondeschoon en toch spiritueel gebeuren.
      De verbetering is gaande. Heerlijk. Ik verlang naar lente! Zag je foto’s, heerlijk he!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *