Meningen op Facebook: “wij” wordt “ik tegen jij”.

Soms beëindig ik zonder pardon een Facebookvriendschap.

Zeker indien het een zuivere ‘FB-vriendschap’  betreft, die voor mij toch wel om iets anders gaat dan het ware contact wat ik met veel echte vrienden opbouw, heb ik daar niet veel moeite mee. Op het gebied van maatschappelijke kwesties vliegen op Facebook de ongenuanceerde meningen over onze hoofden heen, in stijlen en bewoordingen welke het in het dagelijks leven als absoluut onacceptabel zouden worden beschouwd.

Ik vind ons gedrag op Facebook vaak oppervlakkig.

Ik heb mijn ‘publiek’ ingedeeld in allerlei groepen en niet iedereen ziet dezelfde berichten. Familie en nabije vrienden krijgen bijvoorbeeld veel persoonlijker zaken te zien dan mensen die ik alleen online ken. En daarnaast heb ik nog allemaal subverdelingen. Maar die gebruik ik zelden, het meeste deel ik toch wel algemeen voor iedereen. Soms haal ik achteraf een bericht weg, of pas het publiek toch aan, maar het meest blijft gewoon voor al mijn ‘vrienden’ staan.

Het zijn een paar Gansjes die ik deel, foto’s van mijn poezen, van mijn kind en van mijn lief. Van wat ik op een dag tegenkom en wat mij raakt, in positieve en in negatieve zin. Maar veel waarde hecht ik er niet aan. Het meeste houd ik in mijn echte wereld.

Toch erger ik mij bij tijd en wijle aan die zogenaamde vrienden die ik alleen via Facebook ken. Vooral als men een mening op gaat dringen of een visie verkondigen als absolute waarheid: ‘ik WEET’ of ‘ik heb BEWIJS’ (use of capitals included helaas), waar vervolgens een verhaal aan vast zit om een ander te bekritiseren, aan te vallen, of om een andere overtuiging uit te schreeuwen, of zelfs op te dringen. Zeker als er andere mensen, soms hele groepen en bevolkingen, op basis van geloof of afkomst, in beschadigd of beledigd worden heb ik daar vreselijk veel moeite mee. Dan hoeft iemand bij mij niet heel veel verder te gaan of ik verbreek meteen het contact.

Ganzenschrijfsels mogen bekritiseerd worden.

Daar schrijf ik beter van. Graag echter wel met hetzelfde respect wat ik hopelijk ook geef naar anderen toe. Dus als ik een stuk schrijf over het twijfelen aan bewijsvoering en je gaat in hoofdletters precies schreeuwen dat jij weet en een ander niet, dan val je bij mij wel op. Negatief. Want dan heb je duidelijk geen woord van mijn stuk gelezen. En eerst schreeuwen en dan lezen daar houd ik niet van. Of alleen maar schreeuwen en vooral niet lezen. Of ‘ik ga dit niet lezen want ik deel je levenswijze niet’. Waar baseer je je mening over dat schrijfsel dan op? Wat doe je dan bij mij als ‘vriend’? Als je zelf zegt over zoveel medemenselijkheid, respect en mededogen te beschikken, waarom toon je mij dan precies het tegenovergestelde gedrag? Dan vind ik dat je oneerlijk bent. In elk geval naar mij, maar misschien ook naar jezelf en je geliefden toe.

Ik houd van luisteren, en kritisch ook.

Let wel, ik vind het prima als mensen komen met een gemotiveerd en gefundeerd relaas. Ik kan zelfs dan mijn mening nog wel eens veranderen, tot de conclusie komen dat ik het verkeerd heb gehad en te hard van stapel ben gelopen. Of dat ik bepaalde zaken niet heb meegenomen in mijn verhaal.

Ik houd niet van oneerlijkheid, liegen en je niet houden aan feiten. Ik houd er ook niet van als men zaken in het eigen voordeel verdraait. En ik houd er niet van als mensen dingen gaat verwijten en over tafel gaat gooien die niks met een feit te maken hebben, maar die wel op anderen, of op mij persoonlijk, worden afgevuurd.

Maar ik ben een mens. Ik ben niet alwetend en alvoelend, sterker nog, ik beschouw mijzelf als zeer onwetend. En wat weet ik nu van een ander? Zo dek ik mijzelf natuurlijk ook in. Want een mening heb ik natuurlijk wel. En ik voel ook dingen bij anderen aan. Daar ben ik ook mens voor. Maar ik realiseer me terdege dat die mening en gevoelens zijn gebaseerd op mijn persoonlijke waarneming van een aantal feiten. Ook al betreft het in sommige gevallen harde feiten of zeer concrete waarnemingen, dan nog heb ik er zelf op sommige vlakken nog steeds vraagtekens bij.

Over God.

Ik weet niet of Hij bestaat, maar ik geloof wel in Hem. Simpel. Maar hoe hij er uit ziet, hoe hij is en wat hij vindt, wie hij ís (is God überhaupt een ‘hij’? Of is ie een ‘het’?) dat weet ik niet. Hoe kan ik dat nou weten? Ik kan alleen geloven… En dat doe ik op mijn eigen manier. Niet via een kerkgenootschap, want daar heb ik mijn buik vol van. Dat instituut met alle regels en beperkingen vond ik verstikkend. Ik hou van rituelen, maar ik hou vooral van echt.

Exit kerk dus.

Maar niet exit geloof. Maar of het monotheïstisch is of juist niet, zelfs daar heb ik geen idee van. Misschien kom ik na mijn dood wel in een polytheïstisch universum terecht. Wie zal het zeggen? Maar op basis van mijn spirituele gevoelens geloof ik graag dat er meer is dan alleen de aarde en het universum zoals wij deze waarnemen. En ik geloof dat er iets goddelijks in ons allemaal huist.

Mijn ervaring met spiritualiteit.

Ik heb ooit een zeer spirituele ontmoeting gehad. Een troostvol, diep contact met een wezen wat niet van deze aarde was op een moment dat ik bijna niets meer had om door te kunnen gaan met leven. Een moment van een intense spirituele gewaarwording, een intens liefdevolle ontmoeting. Met ‘een wezen’. Wie dat wezen was, dat weet ik niet. Een christen zei mij ooit stellig: ‘dat was de hand van God’. Maar ik zelf betwijfel dat. Het was mijn ontmoeting, en ik weet niet exact met wie. Ik weet dat het Liefde en Bezinning was. En Troost en Acceptatie. Groot, warm, bijzonder. Maar met wie?

Misschien bezocht ik mijzelf als oudere vrouw naar het jonge meisje dat alleen was achtergebleven nadat iemand van wie zij hield vertrokken was? In een vreemde, twisted versie van ons universum? Misschien was het een engel die mij trachtte te beschermen? Of een overleden ziel? God zelf? Er zullen genoeg mensen zijn die mij hun idee en visie van mijn belevenis willen schrijven nu. Dat mag. Als je dat wilt gaan doen, besef dan wel dat het niet gaat om jouw belevenis, maar om de mijne. En dat ik jouw mening en interpretatie over mijn waarneming van het geheel volledig mag negeren.

Dus eerlijk? Ik weet het niet.

En ik trek er geen conclusies uit. Ik koester slechts de waarneming en de intense, liefdevolle troost die ik ervoer. En daar ben ik dankbaar voor. En natuurlijk blijf ik mij zo nu en dan afvragen wat ik heb meegemaakt. Net zoals ik mij afvraag hoe het komt dat ik soms voorspellende dromen heb. Of dat ik kan zien dat iemand heel nodig naar de dokter moet. Ik zie geen aura’s, ik zie geen grote schare geesten die mij vertellen wat ik moet doen. Ik heb slechts gevoelens, beelden en heel soms zie ik iemand die niet uit een stoffelijk lichaam bestaat.

Er zullen onder jullie velen zijn die een soortgelijke ervaringen hebben gehad. En jullie zullen allen jullie eigen beleving en interpretatie daarvan hebben. Dat is mooi. En dat mag. Wie zijn God heeft ontmoet, die mag dat koesteren. Wie met zijn Engelen heeft gesproken, die wens ik nog veel dergelijke momenten toe. En wie een gestorven dierbare heeft gesproken die gun ik veel troost uit de ontmoeting.

Maar deze belevenissen deel ik niet zo direct op Facebook.

Het is mijn waarneming en van mij alleen. Ik deel wel mijn mijmeringen hieromtrent. Zo deze ook. En daar mag men iets over zeggen. Een mening over vormen. Maar je moet mij in mijn waarde laten. En anderen ook.

Respect voor elkaar.

De tijd van ‘ik heb gelijk en het is Mijn God want ik heb bewijs daarvoor en lees mijn geschrift’ uit de monden van al die verschillende religieuze hoeken, die moeten we nu maar eens achter ons laten.

Te beginnen op FB.

Er kwam in het verleden niets dan ellende van. En daar zal in de toekomst niets dan ellende van komen. Zeker met al die korte lontjes en ongefundeerde reacties op internet.

Ik respecteer uw God. Respecteert u de mijne? Dan die van mijn buren ook graag. Die is overigens weer wat anders.

Dat geloof ik wel.

De Gans


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Social Media?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

37 thoughts on “Meningen op Facebook: “wij” wordt “ik tegen jij”.

  1. Ik geloof ook in respect en nog een aantal waarden van het Christendom. De instelling kerk, daar heb ik ook mijn vragen bij.. . Vaak zelf. Die ontmoeting klinkt bijzonder….

    En heel mooi geschreven….

    1. Dank je wel. Jammer dat we zo ver van elkaar wonen. De Kluis was best leuk geweest om eens af te spreken. Ik kwam daar zo graag. Goed weekend x

  2. Veel zet ik niet op Facebook. En wat ik vooral niet doe is ergens mijn mening geven. Ieder heeft zijn/haar eigen mening en ik vind het verloren energie om iemand te gaan overtuigen, van wat dan mijn mening wel mag zijn.

    Ik hou het dus bij ‘vind ik leuk’ en het geven van heel veel complimentjes 🙂

  3. Het is net of mensen niet meer nadenken als ze gaan roepen om het roepen en anderen na roepen pfftt
    Je zal wat dat betreft weinig last van mijn geroep hebben 😉
    Groetjes…weer een mooi blog

  4. Ik vind het elke keer weer fijn om jouw blogs te lezen! Ik heb er op fb ook voor gekozen om een aparte pagina te openen voor mijn blogs,met vrienden deel je soms toch andere dingen.
    Bedankt voor al je wijze …mooie blogs

  5. Een aantal maanden geleden heb ik mijn FB account gedeactiveerd. Zoveel dingen die voorbij kwamen boeiden mij echt niet meer. Tijdens mijn 6 wkn Zuid-Afrika weer geactiveerd zodat veel FB vrienden die maar af en toe op mijn blog komen de berichtjes ook konden lezen. Maar al een paar dagen na terugkomst weer opnieuw gedeactiveerd.
    Ik heb er eigenlijk al een tijdje niet asn gedacht, voelt dus goed en rustig. Dus de dag dat ik mijn account helemaal opzeg is niet meer zover weg denk ik,,
    Een prachtig logje trouwens Marije..

    1. Heerlijk zonder facebook he. Ik gooi het vaak ook even van mijn telefoon. Niet steeds die prikkel om te kijken. Ik houd er niet van. Notificaties etc staan ook overal uit, behalve hier op de blog. Toch krijg je telkens weer een voorstel om die notificaties aan te zetten ‘want dat is zo makkelijk’. Ik vind het leven makkelijker zonder hoor hahaha!
      Liefs en goed weekend xxx

      1. Oh in deed dat ook. Gewoon de app eraf en sowieso geen notificaties alles voor Whatsapp op mijn telefoon.
        Maar echt hoor.. Het duurt niet lang meer. Liefs XXX

  6. Marije, naar aanleiding van je blogbericht heb ik net gelezen over de spirituele betekenis van gans. Als totem stimuleert hij je fantasiebeleving en helpt je ook om het magische te blijven zien en het goede in anderen.

    1. De betekenis van de Gans is op heel veel vlakken erg mooi en symbolisch. Het was makkelijk om voor de naam te kiezen, maar toen ik besloot hem echt te gaan gebruiken heb ik me er ook in verdiept. Dank je wel voor je prachtige toevoeging. Vind ik erg fijn om te lezen. Goed weekend en lieve groet,

  7. Marije, ik ben een beetje jaloers op jou. Jij hebt nl een bijzondere spirituele gewaarwording gehad en heel veel liefde en dankbaarheid mogen voelen. MAGISTRAAL ! <3 En v.w.b. de schreeuwers en roepende onbewustelingen op internet: ook deze mensen hebben ’n goddelijke kern in zich, maar zijn in de war, nog dolende en hebben tijdelijk de ‘verkeerde afslag’ genomen. Laten we het erop houden dat er nog veel aardse lesjes te leren zijn…

    1. Heel veel lesjes Jan. Maar zolang je je daar bewust van bent dan zit het wel goed. En niet vergeten dat we mens zijn en ons ook best als zodanig kunnen gedragen. Maar rekening houden met elkaar dat vind ik wel prettig.
      Die ervaring was heel bijzonder. Ik heb er een paar. Maar die schrijf ik niet allemaal op. Deze geeft wel goed aan hoe je vraagtekens kunt zetten bij alles wat je zelf ziet en wat je overkomt. Wat het was weet ik nog steeds niet. Maar dat neemt niet weg dat ik hem koester. Lieve groet en goed weekend! x

  8. Een godsbesef heb ik niet.
    Wel respecteer ik een ander in zijn geloof.

    Schreeuwen om het schreeuwen wordt niet alleen op facebook maar jammer genoeg bijna overal gedaan.

    Vredelievende groet,

    1. Het probleem van Facebook is dat het zo, bijna letterlijk gedrukt, blijft staan. Maar ook gesproken woorden kunnen meer schade aanrichten dan de afzender soms beseft. Dat is heel jammer. Goed weekend en ook een heel vredelievende groet terug,

  9. goh ik doe net hetzelfde hoor, ik verwijder soms ook mensen waarvan ik denk “neen jij bent het niet”, en dan achteraf krijg ik steeds kritiek. Misschien wel daarom dat mijn account gerapporteerd en verwijderd werd. Nu ben ik met een nieuwe “opgekuiste” account begonnen, waarin ik ook veel selectiever mensen zal toevoegen. Degene die ik wil, zitten er al in. De rest, daar bedenk ik me nog eens over. 🙂

  10. goeie blog !

    het spirituele is universeel –

    ” besef dan wel dat het niet gaat om jouw belevenis, maar om de mijne. En dat ik jouw mening en interpretatie over mijn waarneming van het geheel volledig mag negeren.”

    prachtige zin zo vol waarheid !
    oh daar zit zoveel in !

    i love it !

    1. Elk heeft zijn eigen leefwereld. Zo gaat dat. Er wordt nog vaak gedacht dat wij in 1 wereld leven, dezelfde welteverstaan, maar zoveel mensen als er zijn, zoveel werelden bestaan er ook. Dan kan het goed knallen. In het echte leven ook, al denken de meeste mensen daar toch wel iets beter na voordat ze de ander iets vreselijks toewensen 😉 Liefs!

  11. Ik sta vaak versteld van hetgeen er op Facebook gebeurd.
    Staat er bijvoorbeeld een bericht over een hond die in een snikhete auto is achtergelaten.
    De verwensingen die de eigenaar over zich heen krijgt liegen er niet om. De meest vreselijke dingen wil men hem dan aandoen.
    Het afdwingen van een like …ik doe er niet aan mee. Oke like jij mij niet dan like ik jou niet, jammer dan.
    Soms hebben mensen meerdere pagina’s op Facebook, vaak een afspeigeling van hun persoonlijke Facebook..ik doe er niet aan mee.
    Vaak zet ik de meldingen uit van bepaalde facebookvrienden.
    Mijn Facebook vrienden ken ik van mn blog..of gewoon persoonlijk.
    Op blog is het vaak ook zo…reageer je niet bij mij, dan reageer ik niet bij jou.
    Jammer dan…
    En heel soms dan verdwijn ik van een blog omdat het me niet meer boeiend genoeg is.
    Veel blogs bezoek ik als lezer,het reageren staat op een laag pitje.
    op internet ben ik net als in mijn gewone leven mezelf , leven en laten leven.

    1. Ik las een tijdje geleden een blog waar iemand de vloer aanveegde met andere bloggers. Zo veel kritiek kwam er op anderen dat ik het echt vervelend vond. Lees ze dan niet, dacht ik. Over het algemeen heb ik veel lievere ervaringen hier. Ik heb er even over nagedacht en heb mij toen afgemeld voor dat blog. Niet omdat ik haar niet mocht, maar omdat ik last had van wat zij soms schreef. Dat wil ik niet telkens lezen. Nu kan zij schrijven wat zij wil en ik leef vredig verder. Het zou mooi zijn als dat ook op andere kanalen kan. Maar Facebook, Twitter en dergelijke is vaak ‘eerst roepen en dan denken’. Heel raar eigenlijk. In het echte leven zou de wereld er dan heel naar uitzien.
      Ik like wel altijd even het artikel dat ik lees als ik een blog bezoek. Dan toon je toch wat waardering voor het schrijfsel. Ik heb ook een pagina op FB, als Gans. Maar op mijn eigen profiel deel ik toch wel andere dingen, mijn zoon bijvoorbeeld en mijn Lief. Die komen op mijn openbare pagina niet voor. Lukraak vrienden op FB accepteren doe ik inderdaad ook niet, ik moet ze wel op de een of andere manier kennen. Heel soms is dat via een pagina (bv tuinieren of iets dergelijks) en je hebt daar al heel lang fijn contact. Maar de meesten zijn vrienden, oud-collega’s en familie. Er moet wel een klik zijn 🙂
      Liefs voor jullie en goed weekend x

      1. Zo is het ook , maar een lijke geven omdat het gewoon verwacht word , daar gaan mn haren van overeind staan.
        Dat is ook een reden dat ik op FB de meeste meldingen heb uitstaan.
        En dat ik hem dichtgetimmerd heb zodat toevallige passanten niets zien wat ik wil delen.
        Jij ook een fijn weekend Marije

    1. Als ik alvoelend was dan was ik vast een God 😉 Maar sommige uitspraken kunnen mij enorm kwetsen. Ik heb geleerd heel snel klaar te zijn daarmee. Dit blijft een actueel issue. Liefs en goed weekend voor jullie! xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *