Meditatie

Pas schreef ik een hele verhandeling over het ‘Geloof’. Over het luisteren naar je eigen hart. Over spiritualiteit. Omdat ik daar persoonlijk altijd veel mee bezig ben geweest. En omdat ik vind dat heel veel in de wereld tegenwoordig buiten dat hart gebeurt, in plaats van juist daar waar het zich af zou moeten spelen: ín dat hart.

Dus ik voel de behoefte om daar nog even wat meer over te schrijven. Ik heb pas geleden drie vragen geformuleerd, en dit stuk is daar een soort van antwoord op.

Want, waar geloof ik dan eigenlijk in? Zo opgegroeid in de kerk, ben ik daar altijd thuis. Als het niet lekker gaat dan kan ik als het ware vluchten naar een kerk, of een kapelletje, om even tot mijzelf te komen. In een kerk voel ik mij thuis, de vrede, de rust, het scheef opgeplakte briefje dat er een priester is die naar je luisteren wil en een belletje bij een kleine deur of een papiertje met het adres van de predikant in het portaal. De galm onder de gewelven. De kleuren van het licht door de gebrandschilderde ramen. De geur. De stilte. Ik vind dat fijn. Ik voel me altijd welkom in een kerk.

Maar het maakt mij eerlijk gezegd totaal niet uit in welke overtuiging dat gebouw is neergezet. En kerk is een kerk. Een tempel is een tempel. Een moskee is een moskee. En gebedshuis is een gebedshuis, en als het daar stil en vredig is, vind ik wat ik voel in mijn hart.

gallery-300273_1920Ik geloof in het goede. Ik geloof in een kracht, die veel groter is dan wij beseffen. Ik geloof dat die kracht ons niet straffen zal, maar ik geloof in evenwicht. In een groter ‘recht’ dan het eenvoudig geschreven recht wat wij mensen elkaar opdringen. Ik geloof in ons universum. In dat wat niet bewezen wordt. Daarom heet het ook ‘geloof’, denk ik.

Bij ons in de buurt is een klooster. Ik ben verslaafd aan het rondneuzen bij dat klooster en een oplettende lezer uit de buurt kan mij nu vast herkennen. Ik zit er regelmatig. Aan de soep, lekkere soep met veel groenten. En een kopje thee. Heel soms drink ik de heerlijke trappist die de monniken daar brouwen. Ik spit de boekhandel uit waar tot diep bij de achterwand allerlei boeiende, uiteraard theologische, maar ook zeer veel psychologische en filosofische werken te vinden zijn. Ik duik de galerie in om kunstwerken te bekijken en eventueel te praten met degene die al dat moois gemaakt heeft.

Aansluitend duik ik graag de rijke natuur in die de abdij omsingelt. Bomen, heide, water, schapen. Rust. Het kikkerverhaal ontvouwde zich hier in al zijn drama en bood ons lieve gezinnetje een tijdje terug ook weer zo’n prachtige en dierbare oplossing voor een aanvaring met een weerbarstige, door de waterpokken vermoeide, kleuter.

En ik ga naar de onthaalkapel. Waar het naar boenwas ruikt en waar kaarsjes branden. Daar praat ik in stilte. De stilte die ook hoort bij deze abdij. Het is de spiritualiteit van de Cisterciënzers. Stilte en eenvoud. Weg van alles waar ik in deze wereld soms met zo’n kritisch oog naar kijk. De hang naar herrie, de hang naar oppervlakkigheid, de hang naar goederen. Het boeit mij niet. Ik houd er niet van en probeer het in mijn eigen leven zoveel mogelijk te doseren.
Ik blijf kritisch ten opzichte van de Kerk en ik zal me niet meer aansluiten bij een beweging of een specifieke richting volgen. Ik neem van alles wat. Ik vorm mijn eigen gedachten en volg mijn eigen hart. Maar de stilte van een kerk blijft ideaal om even tot jezelf te komen.

Ik zit in de kapel. In stilte. En praat in die stilte met diegene die sommigen ‘God’ noemen, maar die ik nog veel groter voel dan dat ik in welk boek dan ook kan lezen. Ik praat ook met mijn vader die gestorven is, voel zijn hand om de mijne en ik hoor zijn stem in mijn hart. Ik voel warme armen, maar niet van een mens. Ik voel troost en een intense wijsheid. Vergeving. Compassie. Mijn tranen stromen. De kaarsen flakkeren, ook al is er geen wind. Ik voel me veilig. Geborgen.

Ik ben niet alleen….

Niemand is alleen. Wees maar stil en sluit de wereld buiten. Luister naar je hart. En voel maar…

Zo veel liefs van Hans de Gans ♥


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram of Pinterest en de Gans gakt ook op Twitter.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin.

4 thoughts on “Meditatie

  1. Zoals jij geloof omschrijft, zo zou het voor mij ook mooi kunnen zijn, los van religie, want dat heeft doorheen de geschiedenis en nu nog steeds veel te veel schade aangericht…
    Als Mr B en ik ergens ronddwalen, staan mooie, stille plekjes altijd bovenaan ons lijstje om even stil te zijn!
    Bijzonder mooi logje, ben onder de indruk!
    Liefs!
    Vlieg met Mrs Brubeck mee naar… WeekendblogMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *