Levenswicht

Een stukje over evenwicht in het leven. Of juist helemaal niet…

Bij mijn collegablogger ‘Blauwkruikje’ vond ik een heel interessante log over evenwicht in het leven. Of liever gezegd, het ontbreken daarvan. Zij stelde de vraag ‘Waarom zou ons leven in evenwicht moeten zijn?’ en refereerde daarbij aan een onderzoek en lezing van professor Ignaas Devisch, professor filosofie van de universiteit te Gent.

Blauwkruikjes log adresseert precies de vraag waar ik al tijden mee zit. Ik vraag me de laatste tijd namelijk steeds vaker af: is het van deze tijd dat we klagen dat we het te druk hebben, over de toename van druk en drukte? Is het een probleem van onze generatie alleen dat we de balans in het leven niet lijken te kunnen vinden? Ik hoorde namelijk in mijn kindertijd mijn grootouders hetzelfde doen, en mijn ouders namen dit later ook weer over. En ik? Gezien het aantal logs wat ik hierover publiceer reageer ik niet heel anders. Dus mijn eigen conclusie is, helaas, van niet. En zowel het artikel van Blauwkruikje als het onderwerp en de conclusie in de lezing van de heer Devisch waarnaar zij verwijst, onderschrijven mijn gedachten.

Ondanks dat ik altijd zo intensief vertel over mijn streven naar evenwicht in het leven en dat graag overdraag voor een ‘Mooier Leven’, in evenwicht en mooi met elkaar, haalt de introductie van de voordracht van heer Devisch met drie alinea’s mijn droom volledig onderuit. En ik zie dat het klopt. Want ook ik weet dat en heb dat ervaren. Als je op zoek bent naar rust, ga je altijd weer over tot activiteit. Telkens opnieuw, totdat je omvalt van vermoeidheid. Dan laad je jezelf weer op en ga je weer verder met het leven ontdekken en jezelf ontplooien.

Ik troost me met de gedachte dat je in elk geval zoveel oplaadmomenten in je leven moet hebben dat je je interne batterij vol genoeg hebt zitten om al die activiteiten ook daadwerkelijk te ondernemen en om in je leven telkens opnieuw naar nieuwe hoogten te reiken. Want je zoekt altijd naar meer, naar zingeving, naar een invulling van je leven die werkelijk voldoet. Uitdaging, vernieuwing, vermoeidheid, als een cadans in dat leven, totdat je uiteindelijk sterft. En je kinderen en de daaropvolgende generaties het van je overnemen en deze hele cyclus van grenzen verleggen, frustratie en ontdekking weer opnieuw begint, verder bouwend op de erfenis die de voorouders hebben achtergelaten.

De vraag die voor mij uit dit alles voorkomt, is wel wat ‘evenwicht’ dan werkelijk betekent. Want naar mijn idee is toch het leven, en de wereld, altijd in balans. Ook al lijkt, of voelt het alsof het niet zo is. Dus misschien zoeken wij die balans verkeerd. Is je leven pas uit balans als je niet voldoende energie overhoudt. Want toch moet je voldoende puf hebben om te doen waar je van droomt. Als je nachtenlang niet slaapt en je wilt desondanks wel een heel eind, dagenlang, achter elkaar rijden, dan is dat misschien niet echt haalbaar. Om maar te zwijgen over het feit of het wel verstandig is. Je zult in slaap vallen achter het stuur met alle risico’s van dien. Rust heb je nodig. Slapen moet. Als je niet slaapt dan word je niet oud. Van niet slapen ga je dood. En dan leef je dus ook niet. Die oplaadmomenten van rust zijn dus noodzakelijk in het leven. Maar, als mens, zijn wij wel altijd maar op zoek naar de de grenzen in het leven. Daar loop je dan ook regelmatig tegenaan. En dat frustreert. Iedere generatie opnieuw.
Dus die perfecte afwisseling van rust en uitdaging in je leven? Die zul je waarschijnlijk nooit volledig vinden… Want dan ga je weer op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Dan heb je toch een soort van ‘levenswicht’.

Veel liefs van Hans de Gans ♥

stones-1596058_640
Op de top? Er is altijd een hogere te vinden…

Voor de prachtige blog van Blauwkruikje klik je hier.

Klik hier om naar informatie over de visie van professor Ignaas Devisch te gaan (de link naar de lezing van de Universiteit Mechelen werkte helaas niet meer).

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

2 thoughts on “Levenswicht

  1. Balans en evenwicht in het leven bestaat volgens mij niet. Telkens gebeurt er iets dat je leven verandert of zelfs onderste boven zet. Chaos is veel meer deel van ons leven. Zodra we denken dat er evenwicht is of dat we alles onder controle hebben gebeurt er weer wat die in meer of mindere mate alles onderuit haalt. Zekerheden bestaan niet, behalve in onze illusies.

    1. Zo ervaar ik het ook. En zo ook dit onderzoek. En onze illusies creëeren weer onzekerheden… want het zijn illusies en die komen niet uit. Dank voor je mooie aanvulling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *