Les délices de l’automne: paddenstoelen

Paddenstoelen.

Het zal bijna niemand zijn ontgaan deze maand: de wereld staat vol paddenstoelen. Omdat wij zo vaak als we kunnen de natuur intrekken, heb ik er al talloze gezien dit jaar. De allermooiste heb ik op de foto gezet en ik nodig jullie van harte uit om mee te wandelen in deze log en al dat prachtigs te ontdekken.

Amethistzwammetje.

In het prachtige Kniphorstbos in Drenthe vond ik dit amethistzwammetje. Tussen de verkleurde bladeren steekt zijn prachtig paarse hoedje vrolijk kleurig uit de grond. Het geeft bijna een sprookjesachtig effect, vind je ook niet?

 

Les délices de l’automne:
Een amethistzwammetje in het Kniphorstbos.

 

Hongerig slakje.

Een slakje op weg naar zijn maal. Welke paddenstoel dit is kan ik niet goed vinden. Het lijkt mij een type boleet, maar welke precies, dat weet ik niet. Wie het weet mag het zeggen!

Les délices de l’automne: paddenstoelen
Hongerige slak

 

Sprookjes in het bos.

Ik vond dit groepje elfachtige paddenstoeltjes. Ze spraken wederom tot mijn verbeelding. Na lang zoeken vond ik de naam ‘bundelmycena’, maar helemaal overtuigd ben ik niet. Ze groeien op rottend hout en dito bladeren en dat is op deze foto in elk geval duidelijk waarneembaar. Tegelijkertijd zijn er talloze typen ‘mycena’s’, dus ik denk dat ik al snel in de juiste richting zit.

 

Les délices de l’automne: paddenstoelen
 Elfachtige zachtheid bij elkaar

Pure elegantie.

Op dit moment posten mensen heel veel foto’s van de grijze slanke amaniet en dat vind ik niet verwonderlijk. De elegantie van deze paddenstoel is onmiskenbaar. Als een balletdanseres gracieus balancerend op één voet strekt de mooie hoed zich uit. Is deze niet prachtig?

 

Les délices de l’automne: paddenstoelen
Elegantie onder de bomen

 

Kaboutermutsjes.

Deze lieve paddenstoeltjes vonden we ook en volgens mij is dit het ‘puntig kaalkopje’. Ik vind het net lijken alsof de kaboutertjes hun mutsjes even hebben afgezet en op een stokje hebben geparkeerd waar ze nu hangen om te drogen na een regenbui. Het lijkt ook alsof de ene een beetje tegen de ander aanhangt, als een getrouwd stelletje. Gezellig vind ik ze.

 

Les délices de l’automne: paddenstoelen
Lieve kaalkopjes

Bijna paars.

Deze paddenstoel is bijna paars. De foto is niet de allerbeste, maar toch vind ik de kleuren hierop prachtig en daarom krijgt hij toch een plaatsje in deze lijst. Ik vermoed dat het een papilrussula is, maar wie het beter weet mag het even laten weten.

 

Les délices de l’automne: paddenstoelen
Herfstkleuren

Angst voor paddenstoelen.

Als kind werd ik een beetje bang gemaakt voor paddenstoelen. Ze zouden massaal giftig en dodelijk zijn en daarom keek ik er altijd met respect en van een afstandje naar. Heel veel paddenstoelen zijn echter eetbaar en nog bijzonder lekker ook. Een vriendin van mij weet precies welke je kunt eten en welke niet, maar ik waag mij er zelf toch maar niet aan. Mijn kennis van deze prachtige, geheimzinnige schimmels is bepaald niet toereikend om ze zelf te gaan plukken en bovendien vind ik het ook wat zonde. Maar in het bos lopen, in de sprookjesachtige sfeer van de herfst en het kijken naar al deze prachtige kleuren is zo intens bevredigend. Daarom moeten we ze ook vooral laten staan.

Hierbij sluit ik het paddenstoelenstukje af.

De Gans

Nog een kritische noot ter afsluiting.

Wat ik zo jammer vind is de toenemende drukte in de bossen de laatste jaren. Het lijkt soms wel een pretpark daar. Mopperende, scheldende mountainbikers omdat ze vinden dat ik in de weg loop, al spring ik meteen sidderend aan de kant voor ze, naar elkaar schreeuwende mensen, mensen die met hun auto’s door de kwetsbare natuur heen karren. En dat heeft gevolgen: ik zie overal kapotgetrapte paddenstoelen en doodgereden diertjes.

Daarbij: de menselijke sporen liegen er niet om: bierblikjes in het mos. Folie van chocoladerepen onder een hunebed. Plastic zakjes in een mierenhoop. Wikkels van snoep onder de bomen. Dat hoort niet in een bos. Wat ik vind sleep ik nu mee naar huis en gooi het daar weg, maar eigenlijk moet iedereen dat voor zichzelf doen. Trouwens, ik neem aan dat je thuis ook niet je lege bierblikjes in je tuin gooit of je vette kaaskorsten op het hoofd van de buurman…

Natuurlijk is het bos voor iedereen en de natuur moet voor alle mensen vrij toegankelijk zijn. Maar kunnen we er meer om denken dat het wel het thuis is van de dieren alsjeblieft? In het bos leeft van alles en met al onze onvoorzichtigheid en rommel brengen wij onze bossen schade toe. Het bos is niet van ons mensen, wij mogen het lenen. Het bos is van de natuur.

Als je een vol bierblikje mee heen kunt slepen, sleep dan de lege verpakking mee terug naar huis. Dat moet echt niet zo moeilijk zijn. Je doet er anderen, en zeker het leven in het bos, groot plezier mee. En tot slot: gedraag je een beetje bescheiden en rustig in de natuur en houd al het prachtigs een beetje heel. Dan blijft het echt voor iedereen leuk…

De Gans

Les délices de l’automne: paddenstoelen
Paddenstoelenmannetje

Lees ook: ‘Les délices de l’automne: nieuw leven


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

14 thoughts on “Les délices de l’automne: paddenstoelen

  1. En vergeet ook niet de loslopende honden. Deze brengen heel veel onrust zeker onder de reeën en zijn een grote oorzaak van doodgebeten reekalfjes en reeën in het algemeen. ‘Dat doet-ie anders nooit’ en ‘mijn hond doet zoiets niet’ is geen garantie. Honden aan de leiband.
    Overigens is recreatiedruk al een zeer verontrustend fenomeen in de Nederlandse ‘natuur’.
    Vlieg met Vlinder mee naar… HerfstMy Profile

    1. Oh ja de loslopende honden! Ik snap helemaal dat mensen de bossen in gaan met hun viervoeter…maar wat je zegt heb ik ook gezien.

  2. Ik houd van paddenstoelen. In het bos dan (-:
    Heel mooie foto’s van deze wonderen der natuur. Zo staat er niets, en zo staat het vol met paddo’s.
    Lieve groet
    Vlieg met Mirjam Kakelbont mee naar… Au-pootjeMy Profile

    1. Bijzonder he. Ik mag ook wel graag een cantharelletje of zwammetje eten. Maar pluk ze zeker niet zelf hahaha! Mooie week en lieve groet,

  3. Een prachtig paddenstoelen blog met zoveel soorten Marije.
    Het is inderdaad triest om te zien, hoeveel troep men in het bos achterlaten,
    sommige mensen leren het nooit.
    Vlieg met Edward McDunn mee naar… MistMy Profile

    1. Hoe zwaar is het nu om even een snoeppapiertje mee te nemen denk ik vaak. Maar ja… Ik kon het niet laten het opgeheven vingertje toe te voegen. Het was verleden week ook wel heel erg.
      Er zijn dit jaar zo veel paddenstoelen, we wisten niet waar we moesten kijken. Echt genieten buiten hoor

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *