Leegte hoeft niet leeg te zijn

Deze week kost het me moeite om blogs te schrijven.

Een beetje leeg ben ik. Het is weer druk en ik sta nog wat in de vakantiestand, vastbesloten om mij niet meer te laten meeslepen door de chaotische, oppervlakkige reuring van alledag.
Het stukje ‘mij’ wat altijd naar andere mensen keek, aan hun behoeften en eisen wilde voldoen en bijna geen nee kon zeggen, heb ik achtergelaten in de rivier in Zuid Frankrijk. Het is weggestroomd, weggespoeld met het sprankelende bergwater.
En ik? Ik moet wennen aan de leegte waarin ik nu leef. 

Ruimte.

Het loslaten van al die ballast gaf me ruimte. Ruimte om te voelen, ruimte om te zijn. Ruimte om te zien dat ik alles al had wat ik nodig heb. Het vredige gevoel diep in mij geeft mij rust. Maar tegelijkertijd ben ik het niet gewend. Mijn lichaam is gewend om in de overlevingsstand te staan. Jarenlang, tot een diepe, innerlijke gewoonte geworden die zich enkel uitte in lichamelijke ongemakken en geestelijk ongeduld.

Leegte hoeft niet leeg te zijn

Stapeltje stenen bij de rivier Le Toulourenc

Mijn lichaam moet wennen aan de rust.

Na aankomst in Frankrijk heb ik dagen geslapen. Uitgeput was ik. Niets hoefde, niets moest en voor ons lag een zee van tijd. De bergen waakten over mijn slapend lichaam en mijn geest danste over de toppen, neerkijkend op wat was en begrijpend dat niet alles in je leven hoeft te zijn. Het voelt goed en dus vind ik het goed.

Wonderbaarlijke genezing?

Er heeft zich geen wonderbaarlijke genezing voorgedaan. Ik heb slechts geconstateerd dat ik bepaalde dingen in mijn leven niet meer wil en dat het bijna volledig in mijn handen mij ligt om dat te veranderen. De wetenschap van dit feit was er al, maar de bewustwording en het werkelijk beleven van die gedachte ontbrak nog.

De verantwoordelijkheid om mijn grenzen te bewaken ligt bij mij. Niet bij een ander. En een situatie is zoals deze is. Het meegaan met de stroom, accepteren wat er aangeboden wordt en daar dan ook nog iets van maken, dat ligt wel bij mij en volledig in mijn macht. Net zoals nu, terwijl ik accepteer dat ik niets te schrijven heb en die woorden aan een leeg vlak toevertrouw, wat maakt dat er weer een nieuw schrijfsel ontstaat en het lege vlak mij met een woordenvolle glimlach aankijkt. Gevuld met vredige gedachten en acceptatie van wat is.

Mensen kan ik niet veranderen. Veel dingen die in mijn leven gebeuren eigenlijk ook niet. Ik kan slechts mijn eigen omgang met mijn leven veranderen. En daar voor de volle honderd procent iets prachtigs van maken.

Geen genezing dus. Maar wel acceptatie en daardoor het weer ontdekken van de innerlijke vrede.

Dat geeft rust. En dat is wel goed.

De Gans

Leegte hoeft niet leeg te zijn
In leegte ontstaat aandacht

Lees ook: Het verhaal van een steen.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

30 thoughts on “Leegte hoeft niet leeg te zijn

  1. Fijn dat je die rust gevonden hebt. Nu ze nog zien te behouden. Daar heb ik tenminste nog wel eens last van. Dan is de innerlijke rust ineens verdwenen, soms begrijp ik niet waarom maar meestal lost het zich vanzelf weer op.
    Goed weekend.
    Vlieg met AnneMarie mee naar… Wandel tagMy Profile

  2. De eerste kennismaking
    met je blog
    Mooie woorden
    waarvan ik de volle betekenis
    nog niet ken omdat historie
    mij ontbreekt
    De foto zegt al meer
    Overal wil wat groeien
    mocht je dat toestaan…

  3. Acceptatie vind ik een moeilijk woord. Ik praat voor mezelf als ik zeg dat ik dat bij een boel dingen niet kan, misschien zelfs niet wil. Ik praat ook liever niet over acceptatie maar gebruik liever de term dat ik mezelf ergens bij neerleg. Dat is voor mij zoveel lichter en daardoor makkelijker te uiten en uit te voeren.
    Accepteren vind ik net wat dieper gaan.

    Mooi geschreven heb je dit weer wel.
    Xx

    1. Acceptatie bedoel ik niet als ‘je ergens bij neerleggen’. Wel dat een situatie soms niet te veranderen is, maar dat je jezelf niet langer uitput door daartegen, en tegen je eigen gevoelens daaromtrent, te vechten. Liever er wat van maken dan een zinloos gevecht leveren wat je nooit kunt winnen. In die zin leg je je dan nergens meer bij neer, maar je haalt overal juist het beste uit. Dan glimlacht het leven je wat vaker toe

  4. Zelf nog in de vakantie (rustmodus) sfeer
    Maar laat me zeker niet opjagen…
    Goed van je om het roer wat om te gooien.
    Heel wat moeilijker dan gewoon door te gaan.
    Groetjes en fijne week

    1. Dat is het zeker. Bewust bekwaam rustig door en dan komen we er wel. Oefening baart kunst Jij ook fijne week en lieve groet,

  5. het allermoeilijkste dat er is: dingen accepteren.
    maak je geen zorgen over waar je niets aan kunt veranderen en blijf vooral heel dicht bij jezelf

    Kus

    1. Zeker die eerste weken! Ook nog een nieuwe school? Dat lijkt mij inderdaad vermoeiend. Toch wens ik je een mooie week toe ☀ Zonnige groeten terug!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *