La lune, manestraaltje 2

La lune

Elle me touche,

elle me nourrit

de sa lumiere.

Elle me donne de la force.

Un sourire,

un peu de joie

La lune.

La force.

Je vis.

 

De Gans


De Maan

Ze raakt me,

ze voedt me

met haar licht.

Ze geeft me kracht.

Een glimlach,

een beetje plezier.

De maan.

De kracht.

Ik leef.

 

De Gans


Een maanmijmering.

Vandaag een korte toegift in mijn favoriete taal. Een ode aan de maan.

Achter ons huis knipoogde ze naar me, snel stijgend boven de toppen van de bomen. Ze voedde mij met haar kracht, het zonlicht zilverachtig weerkaatsend in het donker van de nachtelijke hemel, mij vertellend dat het diepste duister nog met het puurste licht te verlichten is.

Elke maand is ze er weer. Vol, rond, of juist een klein, bescheiden sikkeltje. Eens per maand bijna afwezig, maar toch best goed te zien, voor wie goed kijkt. Een donkere ronde schijf staat aan de hemel. Zacht verlicht, ver weg. En toch zo dichtbij.

Dankbaarheid overvalt me als ik haar op de foto zet.

De Gans

La Lune, de maan
Knipoog van de maan

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

6 thoughts on “La lune, manestraaltje 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *