Kogel door de kerk

Deze week hebben wij een besluit genomen. Wij gaan terug naar huis…

Al jaren wonen wij op een plek die niet de onze is. Wij vinden het er prachtig, wij vinden het er fijn. Maar we zijn er niet thuis.

Wij zijn geboren in het noorden, waar het weer wat grillig is en de zon iets minder schijnt, waar de mensen stugger lijken, maar wel heel betrokken blijken. Waar het ook heel rustig is, waar wat minder mensen wonen en waar je zo fijn wandelen en fietsen kunt. En daar voelen wij ons thuis.

We hebben echt ons best gedaan, een heel leuk huis gekocht in een heel lief dorp, te midden van heel lieve mensen. Aan de rand en vlakbij bos en weilanden, zodat we ons echt thuis zouden voelen.

Want, hoe mooi het hier ook is, waar wij nu wonen, we zochten hier eigenlijk altijd naar een stukje noorden om ons terug te trekken. De heidevelden hier deden ons denken aan de velden thuis, de bossen deden ons denken aan de bossen uit onze jeugd. In dorpjes met een brink leefden wij op. De kleine, rietgedekte boerderijtjes trokken onze ogen en we konden uren staren naar een koe. Om ons niet hier, maar daar te voelen.

We gaan naar huis.

Dus dat alles zoeken we weer op. Onze werkomstandigheden gaan veranderen, dus we ‘mogen’ weg. We hoeven hier niet te blijven, maar we kunnen weer een stukje terug.

Ik woon al ruim 20 jaar in het zuiden, maar werd eigenlijk elke morgen wakker met een soms minder, maar steeds meer gevoel van heimwee. En ik wil dat dat nu stopt. Ik wil terug naar huis! Wij zijn thuis in twee provincies en kiezen de meest zuidelijke, zodat we overal nog makkelijk naartoe kunnen reizen, ook naar ons werk.

Ik zal hier zeker de bossen missen, de prachtige natuur, de zwijntjes, hertjes, de eekhorentjes, en absoluut de lieve vrienden en buren die we hier hebben leren kennen. Konden jullie maar met ons mee! Ik ga zeker weg met een traan in mijn hart en een klein stukje daarvan blijft altijd hier.

Vrienden en familie.

Maar zo veel van onze vrienden wonen ook nog daar, het grootste deel van de familie ook. Wij wonen nu echt heel ver van de meeste mensen van wie wij houden. Ver van onze familie en ons kind, dat hier wel heel veel vriendjes heeft, maar helemaal geen familie, vraagt er zo vaak naar. Om de familie te zien, moeten we telkens plannen en afspreken en uren reizen. Dat lukt niet altijd en dat maakt hem soms verdrietig. En ons ook. Dit alles vinden wij niet fijn. Het leven is maar zo kort…

Het zal wel een tijdje duren voor het lukt. We moeten nu verkopen gaan en dat kost tegenwoordig iets meer tijd.

Maar uiteindelijk, dan gaan we terug. Terug naar huis. Ik volg mijn hart. De kogel is door de kerk!

De Gans ♥

drenthe-1472129_1920
Drents landschap ♥ Foto: Pixabay

Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin.

17 thoughts on “Kogel door de kerk

  1. Mooie en enige mogelijke wending, terug naar huis, daar waar iedereen wonen wil. Fijne voorbereiding!

  2. Veel succes met de verkoop!
    (Je kent me nog wel, toch? Ik woon ook niet meer in dat kleine dorpje, intussen..)

    1. Jou vergeet ik echt niet! Leuk om van je te horen. Ik hoop dat het goed met je gaat. De beertjes doen je lieve groeten! En ook van mij 🙂

  3. Wat fijn voor jullie dat jullie deze kans krijgen en hem ook met beide handen aangrijpen! Wat een rust in je hoofd zal dit geven…

    1. Nog niet hahaha! Vooral verwarring nu, omdat we een knoop hebben doorgehakt die al heel lang in ons hoofd zat. De onzekerheid van ‘wat gaat er nu gebeuren’ geeft mij soms wel een beetje de kriebels. Maar oh, wat voelt dit goed, en oh wat heb ik er een zin in!

  4. Een wijs besluit! Heimwee moet vreselijk zijn en als de mogelijkheden er zijn om dat te veranderen moet je het doen!
    Veel succes met de voorbereidingen!
    Vlieg met Trees mee naar… Help…My Profile

  5. Wat geweldig lieve schat!

    Ja, volg je hart, zou ik ook wel willen maar mijn optie is minder goed, wachtlijst en zo, en daarom blijf ik hier, omdat ik nu toch dicht bij mijn dochter zit nog, en als ik ook weg ga, zit zij hier alleen, en ik zit nog mooi centraal en ja ik zit hier al ruim 33 jaar op naar de 34… maar thuis is het niet! Terug naar Amsterdam?

    Nou, lol… maar waar wel? Dat weet ik ook nog niet. 😉

    X
    Vlieg met Morgaine mee naar… Scharoline: de beste vlek oplosser ter wereld!My Profile

  6. Zou ik ook wel willen, terug naar Zierikzee. Maar ik krijg Vlam niet mee. Veel te ver rijden voor hem qua werk. En ik ben bang dat er voor mij ook niet veel te doen is. Er zitten daar 5 huisartsen en die zijn al jarenlang voorzien… :(((
    Vlieg met kliefje mee naar… Puberaal gedragMy Profile

    1. Dat was bij ons ook jarenlang het punt. Maar mijn vlam krijgt nu een andere werklocatie, dus we grijpen onze kans! Wie weet zit het er voor jullie ook ooit nog eens in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *