Over kleine dingen en een grote invloed

Mijn blogvriendinnetje Esther heeft een roerig half jaar gehad.

Als ze nog niet van de ene heftige gebeurtenis was bekomen, diende de volgende zich al weer aan. Van operatietafel tot terug bij haar gezin en opkomen voor zichzelf, tot het overlijden van ‘M’. Zij beschrijft het prachtig in deze log.

‘Wij wensen u een gezond en vreugdevol nieuw jaar’…

…was de boodschap die zij in het begin van dit jaar kreeg. Net zoals wij elkaar allemaal het beste toewensen als een nieuw jaar van start gaat, zonder te weten wat het ons dan brengt en in welke mate dat gezond en die vreugde daar een bijdrage aan zullen leveren.

Bij Esther liep het tot nu toe best anders. Ik heb respect voor de wijze waarop zij haar leven inricht en kansen grijpt zoals ze op haar pad komen en daar dan vol enthousiasme in duikt.

En wij thuis hebben de afgelopen 9 maanden ook meegemaakt dat alles in 1 minuutje totaal anders kan zijn. En alles wat ons leven ons bood met beide handen aangegrepen.

Wij besloten een jaar geleden van alles, maar het liep totaal anders.

Vorig jaar hebben wij met ons gezin veel samen gedaan met mijn schoonmama. We waren van plan om dichter bij haar te gaan wonen, zodat het minder ver reizen zou zijn dan urenlang met treinen en bussen het hele land door. Mama begon wel wat te rammelen, mede daardoor wilden wij ook zo snel mogelijk verhuizen. Toch hadden wij niet in de gaten dat we in dat najaar met een daverende snelheid op haar laatste moment op aarde afraasden.

Op een doodgewone avond, begin augustus vorig jaar, besloten wij ons huis te verkopen. Een heel klein moment, ’s avonds laat genomen, niet lang nadat wij onze moeder op de trein naar huis hadden gezet na een gezellig bezoek. We vroegen Mama mee te gaan met ons op vakantie, een korte week in een huisje in Limburg, niet ver van ons eigen huis vandaan; mama besloot dat dat een goed idee was, pakte meteen haar koffer en ging met ons mee.

Samen op vakantie.

We hadden een vreselijk leuke week, waarin onze zoon mopperde op het gesnurk van oma. ‘Oma?’ “ja jongen?” ‘Jij snurkt! … HEEL HARD!’ Zoonlief en oma lagen samen op een kamer. Grappen en grollen, gekke capriolen en lekker genieten van de zomer. We hebben het volledig gedaan die week. Met elkaar. En juist die kleine momentjes zijn de grootste herinneringen. Mama was een echt gezelligheidsdier, dus elke dag was gevuld met heel veel knusse, comfortabele genoegelijkheid. Elke dag waren we van de vroege morgen tot de late avond buiten. Tot het te koud werd om met jassen en dekens onder de bomen te zitten.

Over kleine dingen en een grote invloed
Gezellig vakantie. Bron: Pixabay

Een jaar later…

En nu wonen wij in Mama’s huis. Zonder Mama. En zit ik dit stukje te schrijven in de kamer waar zij overleden is en waar de buurvrouw haar gevonden heeft. Ik kijk naar buiten en zie de tuinen die zij jarenlang vanuit haar slaapkamerraam zien kon. Het huis is kleiner dan we gewend zijn, maar vangt ons nu zo heerlijk op.

En nu, een jaar na ons besluit te verhuizen, is ons huis in het zuiden nog steeds niet verkocht, ook al is dat niet echt verklaarbaar en moeten we ons niet echt zorgen maken, aldus de makelaar. En zo wachten wij op de verkoop, zodat we ook hier een goed en definitief onderkomen kunnen zoeken. Met half onze meubeltjes daar en een mengsel van onze eigen spulletjes en die van Mama hier. We zijn van alles kwijt en zelfs onze foto’s zijn zoek. Geen idee in welk huis die nu liggen, maar vinden doen we ze niet. Net zoals vele andere, persoonlijke dingetjes die je onbewust dagelijks gebruikt, en die je ineens mist als het leven even anders loopt.

Het is allemaal al maandenlang heel raar.

Wat is nou het belangrijkste?

Voor mij is op dit moment niets anders belangrijk dan dat we het zo goed met elkaar hebben gehad. Dat ik en mijn schoonmama, zeker het laatste jaar, heel dicht naar elkaar zijn toegegroeid en dat ik haar schouder mocht doorweken met mijn tranen omdat ik me soms echt niet lekker voel. En zij dat begreep. Oh, hoezeer mis ik die troost! Ik voel nog altijd haar stevige armen om mijn schouders en haar lippen op mijn wang. Het was goed. We weten dat ze uitkeek naar onze verhuizing en dat ze zo blij met onze plannen was. We keken alle vier uit naar de toekomst, maar realiseerden ons niet dat hij er totaal anders uit zag dan wij dachten.

Maar omdat we zo veel samen zijn geweest, omdat we zo veel samen hebben beleefd en zo prachtig hebben gelachen, zoveel van die kleine, kostbare momentjes hebben gedeeld, zijn we toch blij dat het zo is gegaan.

Mama, die ons altijd zo veel wilde geven, gaf ons nu een fijn dak boven het hoofd, waar wij konden komen na de drukte van de afgelopen jaren. Waar we veilig tot rust kunnen komen, en waar we, ook nu ze er zelf niet meer is, toch onder haar vleugels mogen schuilen.

 

Over kleine dingen en een grote invloed
Onder moeders vleugels. Bron: Pixabay

Onder moeders vleugels.

Mijn ziekte, een klein kind, keihard werken terwijl je lichaam het opgeeft. Het overlijden van mijn papa. Doorwerken. Steeds maar doorwerken. De terugslag in mijn gezondheid die in 2015 kwam en maar niet beter werd en tenslotte ontaardde in chronische gezondheidsklachten en een zware depressie…… De afgelopen jaren waren echt niet leuk. Maar mama was er altijd voor ons en ze probeerde ons leven te vergemakkelijken met haar aanwezigheid, haar handige cadeaus en lieve giften. Als wij dan protesteerden dan was haar kalme reactie: ‘beter uit een warme hand dan uit een koude hand’. Waarmee ze bedoelde dat ze liever bij leven aan ons gaf, dan dat wij alles maar zouden erven als zij er niet meer zou zijn.

Dat wij dan in deze constructie zo ver terug naar het noorden zouden gaan, dat is werkelijk nooit in ons hoofd opgekomen. Dat was ook echt niet ons idee. Het is meer zoals de zaken lopen en aanvaarden zoals het leven ze aan ons geeft. Wat moet je als je een huis te koop hebt staan waar je je niet thuis voelt en wanneer het huis waar één van jullie is opgegroeid en waar je je allebei prettig voelt ineens naar je toegeschoven wordt?

Grote veranderingen.

Hoewel we veel liever ons eigen scenario hadden gevolgd en een gezellig boerderijtje in Drenthe hadden gekocht, met Mama gezond en wel op een steenworp afstand, nemen we het leven nu zoals het komt. Het wonen in haar huisje, het nu even tot onszelf komen en rustig uitkijken naar een definitief plekje voor ons drietjes is nu een warme gift. En wij bekijken het toch uit een warme hand. Nog steeds dicht bij elkaar.

Nog even onder moeders vleugels.

Ik wens Esther heel veel liefs en sterkte toe. En ik weet dat zij tussen de hordes die bij het leven horen alle kleine, maar oh zo belangrijke dingen ook ziet en elke mini vrucht daarvan zal plukken. Zij kan dat.

Wij kunnen dat.

En jij kunt dat ook.

De Gans

Over kleine dingen en een grote invloed
Wij maken overal wat van. Bron: Pixabay

Lees ook: Klein afscheid.


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

24 thoughts on “Over kleine dingen en een grote invloed

  1. Wat een liefdevol blog lieve schat…. ondanks al het verdriet dat erin doorklinkt spatten de hoop, de moed, en de liefde ervan af.

    Als er nog een bewijs nodig was voor het ‘leven in het nu en daar het meeste van maken’ … is jouw blog dat wel.

    Het komt goed!!

    -x-♥-x-♥x-x♥

  2. Vind je geluk in alledaagse dingen en verdeel grote dromen in kleine stukjes. Iedere dag een stapje. Ieder uur een zonnestraal, of een wolk met een zilveren randje. En kaarslicht als dat licht niet zichtbaar is.
    Het leven is onvoorspelbaar, lieve Marije, en dat heeft twee kanten. Het kan je van het ene op het andere moment verrassen, en ik heb veel respect voor de wijze waarop jij met tegenslagen omgaat. Zoals je steeds iets moois vindt. Dikke knuffel, ook voor Esther. <3
    Vlieg met Marion Driessen mee naar… DromenlandMy Profile

    1. Wat een lief berichtje Marion, dank je wel. En die tegenslagen…ze komen. En ik vind ze hartstikke moeilijk! Maar overal leer je wat van en door moet je toch. Je hebt geen keuze. En er zijn er zoveel met hardere tegenslagen dan ik. Dan ben ik een gezegend mens. Ik zou met niemand willen ruilen.
      Liefs en dikke knuffel terug xxx <3 xxx

  3. Teveel willen plannen en verwachtingen hebben? Meestal werkt het niet.
    Je leven loopt zoals het blijkbaar lopen moet.. Dit stukje komt zoals zovelen uit je hart en uit je tenen.
    Het leven mag nu wel weer lief voor jullie zijn! Hoop dat het huis in het zuiden snel verkocht wordt en jullie op zoek kunnen naar een eigen plek in het hoge noorden. Sterkte en liefs X
    Vlieg met Trees mee naar… Aunty Acid – “Therapie” – Week 29My Profile

    1. Wat lief van je. Het leven is lief voor ons hoor. Je moet het alleen kunnen zien en accepteren. Dank je wel voor je lieve woorden ❤

  4. Je schrijft het zo mooi.
    Het is echt zo, je denkt dat je alles mooi uitgestippeld hebt en dan verandert alles plots door iets onverwacht waardoor een heel bestaan op zijn kop gezet wordt.
    Ontroerd door wat je schrijft, ik voel je aan en stuur je warmte en veel liefde, veel mooie kleine geluksmomenten!
    Liefs

    1. Wat een hartverwarmende reactie Mrs. Brubeck. Heel veel liefs, liefde en mooie, kleine momenten terug voor jou lieverd <3 <3 <3 xxx

  5. Esther schrijft, leven van dag tot dag.
    Vaak is dat ook het enige wat je kan doen.
    Soms gebeurd er zoveel in zo een korte tijd dat je later soms in opperste verbazing er op terug kijkt en je afvraagt …waar hebben we de kracht vandaan gehaald om dit te overleven.
    Je kent een stukje van mijn verhaal Marije, wij leven soms niet eens per dag maar per dagdeel, en weet je, het is goed, het vormt ons en heeft ons gemaakt tot wie we zijn.
    Als jullie in rustiger vaarwater terecht komen, kijk je ook terug op een heftige tijd.
    Tot die tijd….adem in…adem uit
    Vlieg met Ria B mee naar… Spannend …My Profile

    1. Precies Ria. Het leven is een aaneenschakeling van kleine momentjes, die je van minuut tot minuut beleeft… Ik vind het prachtig hoe jullie, net als Esther, zo intens kunnen genieten van juist die zo belangrijke kleine dingen. Die je dan weer opschrijft en met ons deelt. Zo mooi. Dank je daarvoor ❤

  6. DIKKE DIKKE KUSSEN OP JE WANG
    de tranen lopen over mijn wangen, lieve schat !

    dankjewel voor de prachtige woorden van warmte!

    ik moet opletten of ik spring de auto in om je een dikke knuffel te geven!

    ik neem je in gedachten mee… dankjewel lieverd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *