Kindness Challenge, over vriendelijkheid, veranderen en over elkaar

Een tijd geleden zette ik een reminder in mijn agenda over het deelnemen aan de ‘Kindness Challenge’.

Ik vond mijzelf redelijk ongeloofwaardig als ik er met mijn blog niet aan mee zou doen. Dus een nieuwe ‘to do’ verscheen op mijn lange lijstje, de Kindness Challenge van Niki van The Richness of a Simple Life.

De startdatum van de challenge ging echter volledig aan mij voorbij.

Ik mag dan best zo nu en dan een aardig stukje kunnen schrijven, qua energie kan er op dit moment nog helemaal niets bij. De laatste weken waren druk; verjaardagen van onszelf en familieleden, een huwelijk van vrienden, een weblogmeeting. Voor ‘gewone’ mensen misschien een vanzelfsprekendheid om dit alles te vieren en bij te wonen, naast vele andere bezigheden, voor mij echter een grote blokkade in de agenda waar ik de weken om de gebeurtenis heen volledig rekening moet houden met die ene gelegenheid. Waarbij het tot op het laatste moment nog de vraag is of ik er daadwerkelijk bij kan zijn. Er hoeft niet veel te gebeuren of ik moet moet het laten afweten. Wat voor de één een kleine tegenslag is, maakt voor mij in sommige gevallen dat ik de dag niet vol kan maken en dat heeft soms, uiteraard, helaas ook een behoorlijke invloed op mijn gezin.

kindness challenge

Het loopt zoals het loopt.

En daar moeten we het mee doen. Al zou ik graag iets meer energie en weerbaarheid hebben zodat ik ook de gewone dagelijkse rompslomp beter aan kan.

Switchen tussen taken of omgaan met onverwachte tegenslagen is iets dat ik sinds mijn zwangerschap niet meer kan. Het is het één afmaken, óf het ander. Komt er iets urgents tussendoor dan loopt de boel volledig in het honderd. Aan het koken en zoonlief komt binnen met een bloedneus en een pijnlijke arm na een val? Dan kan ik het eten wel vergeten: dat vergeten gebeurt letterlijk. De verkoolde resten van de maaltijd kunnen in de compostbak. Energie om boodschappen te halen is er dan vaak ook niet meer. Wil ik ergens met de auto heen, maar blijkt de benzinetank leeg? Dan geen uitstapje, want na het benzine tanken is de energie vaak op. Gesteld, dat ik zo’n dag al fit genoeg ben om mezelf toe te staan aan het verkeer deel te nemen, want een uitstapje tussendoor zit er ook niet zomaar in. Dat zorgt bij mij dikwijls voor frustraties. Want niet alles kun je vooraf regelen. En niet overal kun je op anticiperen.

We hebben ons leven inmiddels zo ingericht dat het allemaal redelijk op te vangen is. Dat wil zeggen, ik kan doorgaans veilig instorten zonder dat mijn zoon daar onder lijdt. Maar leuk vind ik het allerminst. Ik ben ook liever een leuke, vlotte moeder, bij wie alles kan. Dat vind ik op dit moment het meest wrange: het niet kunnen voorkomen van teleurstellingen bij mijn zoon.

De verandering begint bij jezelf.

De afgelopen jaren ben ik er achter gekomen dat de werkelijke verandering bij mijzelf ligt. Ik kan de wereld niet veranderen. Ik heb geen invloed op de levens, het gedrag en de gedachten van anderen. Vroeger trachtte ik om met al mijn overredingskracht mijn gelijk te halen. Als een klein kind mijn oordelen afvurend op de ander en verwachtend dat die ander mijn gelijk zou inzien en zijn karakter prompt met een grote zwaai naar mijn zin zou aanpassen.

Maar zo zit het natuurlijk niet. Je kunt mensen vragen rekening met je te houden, maar of ze dat daadwerkelijk ook op kunnen brengen is een tweede punt. En zo zit het ook met de meeste gebeurtenissen in je leven.

Diep in jezelf zul je je houding en je verwachting moeten veranderen om beter met de gebeurtenissen in het leven om te gaan. Zo ook dit Gansje.

Kindness challenge

Keuzes maken.

Veranderen betekent keuzes maken. Onder ogen zien wat je anders wilt en daarbij kritisch naar jezelf durven kijken. Afstand nemen van dat wat mij de verkeerde energie kost is punt één. Afstand nemen van de mensen die geen rekening willen of kunnen houden met mijn beperkingen is een tweede. Beide zaken heb ik harde beslissingen in genomen de laatste jaren. Een ander huis, verwijdering van sommige mensen, een radicale ommezwaai in mijn werkzaamheden. Een grotere U turn is moeilijk te bedenken.

Ik heb dus ook de keuze gemaakt om niet aan de kindness challenge mee te doen. Mijn blog ís een kindness challenge en een ieder die mij volgt doet er aan mee.

Een oproep om vriendelijk te zijn voor elkaar.

Deze blog is een doorlopende zoektocht naar een prettig en liefdevol leven. Het mooie zien in elkaar, maar een ander ook een spiegel voor houden. En elke dag dat kleine moment van zelfonderzoek. Mild, maar wel kritisch. Niemand is perfect en het maken van vergissingen horen bij het mens zijn.

Al heb ik wel één strenge eis bij al die gemaakte en te maken vergissingen: de bereidheid te erkennen, om er van te leren en om er iets mee te doen. Niet bang zijn om met jezelf de confrontatie aan te gaan. Als iemand een vergissing maakt, maar die vervolgens van tafel probeert te vegen, te verdoezelen, of zelfs te verwijten aan anderen, om vervolgens niets te ondernemen om te verbeteren vind ik ronduit laf.

Helaas ben ik wel redelijk zwart-wit in mijn vermogen om met vergissingen om te gaan. Zowel die van mijzelf als die van anderen. Daar kan ik nog best wat in leren, vind ik heel eerlijk. In het vergeven van mijzelf, en het vergeven van anderen en het loslaten van het gedrag van anderen. Dat kost me nu nog te veel energie, die ik nog niet heb. Ik heb op dat vlak echt nog wel wat werk te doen.
Dus zo nu en dan sta ik mezelf een moment van vermijdingsgedrag toe om mijn energie weer op te laden. Dan loop ik even met een boogje om lastige mensen heen en ga ik bepaalde gebeurtenissen even uit de weg. Voor korte, of langere tijd. Zodat ik weer even aan mijzelf kan werken.

Want vriendelijk zijn voor een ander, begint bij jezelf.

De Gans

kindness challenge

Pictures in this log are from Pixabay.

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

20 thoughts on “Kindness Challenge, over vriendelijkheid, veranderen en over elkaar

  1. Om het gewoon heel simpel te zeggen; je hebt maar 1 hoofd en twee handen 😉
    Goed bezig hoor Marije! En dus verstandige keuze. Liefs, Patty

  2. ik doe graag mee aan ‘kusjes op je wang’ in woorden.
    voor de rest aan niets anders

    hier is een kusje op je wang! van mij voor jou en jou en jou…

    mooi stuk en heel herkenbaar!

  3. Ehhhhh krabt zichzelf op het hoofd…. zegt ze ’t wel of zegt ze ’t niet?
    Ik zal de aller-aller-allerlaatste zijn die iets wil zeggen of doen dat jou op welke manier dan ook negatief zou kunnen raken … maarrrr…. luister nou eens effe naar mij?

    “J.i.j. b.e.n.t. e.e.n. m.o.o.r.d.w.i.j.f.” ……….in hoofdletters!!! punt!!!
    Dus niet meer aan jezelf twijfelen, je bent perfect zoals je bent, dus weg met dat schuldgevoel dat alleen maar belemmerend werkt, weg met die twijfel die constant aan je loopt te scheuren, GENIET want a) dat verdien je en b) daar heb je recht op. Wat anderen verwachten (of niet) lekker naast je neer leggen, dat is aan hen, niet aan jou. Jij leeft jouw leven en niemand anders kan dat beter. Sterker nog, anderen benijden jou!! Ik vreet mijn klompen op als mij het tegendeel bewezen gaat worden 😉

    -x-♥

    1. bloost, dat maakt er dan twee! Misschien krijg je van mij ooit een chocoladeklomp cadeau 😉 Sommige mensen zijn wel teleurgesteld. In mij, in het feit dat ik niet de hele dag met mijn hoofd in de wolken gansachtige bewegingen loop te maken en te verkondigen. Ik ben mens en aan onmenselijke verwachtingen kan ik niet voldoen. Aan oneerlijke verwachtingen ook niet…. En dan … schiet ik weleens uit mijn slof. Maar daar moet je voor mij zozeer je best voor doen dat als het dan een keer gebeurt….je jezelf flink over je hoofd mag krabben over wat je gedaan hebt 😉 Want zomaar mensen pijn doen doe ik never nooit niet.
      Dank je wel lieve schat. En mijn reactie komt zo laat omdat ik je reactie uit de spambox gevist heb. Geen idee waarom mijn liefste, trouwste en meest eerlijke volgers zo nu en dan daarin terecht komen.
      Je bent een lieverd. Dank je wel xx <3 xx

      1. De enige persoon die verwachtingen van jou mag hebben ben jij zelf…. en Marcel en Meerten uiteraard ook een beetje… waar oprechte liefde heerst kunnen verwachtingen niet teleurstellen, hooguit meer begrip / meer liefde scheppen.

        -x-♥

  4. Aan de challenge doe ik ook niet mee. Ze klinkt me te cynisch na het vreselijke nieuws uit Manchester. Dat neemt niet weg dat ik hard mijn best doe om de kindness in mijn omgeving te houden. En lief te zijn voor bloggers die me raken. (Btw … ik verwees naar je blog in mijn korte post van vandaag.)

    1. Ik zag het. Dank je wel. Het voelt zo hypocriet he, die challenge aangaan. En toch is de situatie met terreur ingewikkelder en pijnlijker dan wij beseffen, ook voor de mensen die dat doen. Maar ik wil me niet in hun verplaatsen. Ik heb zelfs alle (en het zijn er nogal wat) nieuwsberichten vanmorgen proberen te ontwijken. Het stopt toch niet, of ik er nu energie in steek of niet. En van het lezen word ik zo akelig. Dus post ik straks maar weer een dichtsel. Om toch ‘kindness’ te blijven verspreiden. Een andere manier? Die zie ik niet…. Lieve groet,

  5. Mooi…herkenbaar ook, ik heb heb ‘m ook overgeslagen.
    Ik heb genoeg Challenge in mijn leven tenslotte ;-))

    Lief zijn voor jezelf, dat het zo lastig is soms hè?
    Ik wens je een fijne dag, genieten in gezelschap van zon! X

    1. Challenges te over. En die kindness doen wij toch wel he 🙂 Ik wens jou ook veel genietmomentjes in de zon vandaag (en de dagen hierna <3). Hele lieve groet! x

  6. Met het stijgen van de jaren, kom je er inderdaad achter, dat je niet teveel van je medemens kunt verwachten Marije. Het is naar mening goed, dat je doet en laat, wat jezelf belangrijk vindt.

  7. Mooi stukje! Wees lief voor jezelf… dat komt zeker op de eerste plaats. Wie vervolgens niet lief is voor jou, die kun je maar beter mijden. Ik wens je een dag vol kindness. Lieve groet ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *