Jij mag er wezen!

Wil je het écht goed doenLieve allemaal,
er is mij de laatste tijd iets opgevallen…. Als ik iets publiceer over ‘denk om je grenzen’, ‘je mag voor jezelf opkomen’, ‘jij bent mooi’, ‘jij mag er wezen!’ en al dat soort zinnen meer….dan krijg ik heel veel likes en reacties. Soms gaan mensen het ook flink delen en dan kom ik op een heel andere plek ineens mijn eigen tekst weer tegen, regelmatig vergezeld van een enthousiast bijgevoegd commentaar als ‘zie je wel!’.

Dat zette mij de afgelopen weken aan het denken. Want blijkbaar krijgen we niet genoeg complimenten. En blijkbaar voelen we ons massaal schuldig als we nee verkopen en zeggen we vaak toch maar ja. We voelen ons enorm schuldig als we eens een keertje aan onszelf denken, of onze grenzen aangeven.
Blijkbaar zien we iemand die we er niet leuk of zelfs maar acceptabel uit vinden zien als we in de spiegel kijken. Blijkbaar vinden we onszelf eigenlijk zelden goed genoeg. Blijkbaar is er in de wereld waarin wij leven, niet genoeg ruimte voor onszelf, voor ons als individu. Niet genoeg ruimte voor wat wij werkelijk nodig hebben. Of dat nu waar is of niet, als ik alles en iedereen om mij heen zo hoor en zie, lijken we het wel massaal zo te voelen. En terwijl ik deze blog aan het afwerken ben en al lang heb ingepland, verschijnt er bij een collega-blogger een artikel van dezelfde strekking.

Geef je grenzen aan Telkens weer verspreiden kranten, journaals of talkshows items over het toenemend aantal mensen met klachten van overbelasting, overspannenheid of zelfs burn-out en nare depressies. Ik vind dat zo verdrietig. Want blijkbaar hebben wij met zijn allen niet het gevoel dat de wereld om ons heen ons de veiligheid biedt om nee te kunnen zeggen en voor onszelf op te kunnen komen. Ik vind het opvallend om te zien dat het aangrijpen van teksten op een grillig medium als bijvoorbeeld Facebook voor veel mensen een manier wordt om zichzelf ervan te overtuigen dat ze echt weleens aan zichzelf mogen denken.

Toch vind ik die houding absoluut begrijpelijk. Alles lijkt tegenwoordig in regels en protocollen gevat. Iedereen moet zich overal voor indekken en verantwoorden. We moeten continu presteren en via alle sociale media zetten we onszelf en elkaar telkens verder onder druk. We blijven ‘aan staan’. Onze kinderen op school, wijzelf op het werk en daarna gaan we er thuis mee verder. Tegelijkertijd worden we in ons werk of op school en zelfs in ons privéleven om de haverklap geëvalueerd middels gesprekken of testen, waarin en waarna met name wordt benadrukt wat er toch nog beter moet. Door continue publicaties van anderen die je leest op internet, door besluiten van de overheid of door wat je allemaal voorgeschoteld wordt via de tv komt de lat steeds hoger te liggen. Het is simpelweg nooit, maar dan ook nooit, meer goed genoeg…

Maar helemaal redelijk, reëel en menselijk is dat niet.
Dus zullen we iets afspreken samen? Dat wij zelf op de rem mogen trappen als het ons teveel wordt? En dat we ook een beetje op elkaar zullen gaan passen? Zullen met zijn allen ook wat meer om elkaar gaan denken? Zodat we ons niet hopeloos egoïstisch en schuldig voelen als we even voor onszelf moeten kiezen, omdat we als voorbeeld om ons heen zien dat dat heel gebruikelijk is. We moeten het weer normaal gaan vinden. Tijd voor onszelf. Onze eigen grenzen mogen aangeven. Elk voor zich. Dat we dat zelf accepteren en dat we dat anderen ook gunnen.

Jij bent mooi!Daarom deze boodschap: lieve, lieve
lezers en volgers van mij. Ik wil jullie met dit verhaal op het hart drukken dat je al die onzin van de maatschappelijke mallemolen om ons heen naast je neer mag (leren) leggen. Jij bent jij en dat is oké! Je mag je grenzen aangeven en nee verkopen. Je mag nog heel veel meer. Zolang jij je gevoel maar volgt. Dat betekent natuurlijk niet dat je als volledige egoïst andere goedbedoelende mensen kwetsend en kneuzend door het leven moet denderen. Dat zou volledig averechts werken. Maar pas wel op jezelf. Als jij niet van je eigen zelf houdt, wie mag er dan nog wel van jou houden?

Een aantal van de quotes weef ik tussen deze alinea’s in. Zodat jullie ze weer even goed kunnen bekijken. Want blijkbaar is het nodig. Het lijkt hard nodig om telkens maar weer te mogen lezen dat je even voor jezelf mag kiezen. Dat je even om jezelf mag denken. En dat niet alles moet.

Geef eens wat meer  aandacht aan de zielHet is niet erg dat je je telefoon niet bij elke beller opneemt. Het is niet erg dat je alle Whatsapp berichten met blauwe vinkjes gelezen, maar onbeantwoord laat staan omdat je andere zaken aan je hoofd hebt. Het is niet erg dat je niet kunt komen helpen op school, het is niet erg dat je niet bij je moeder wilt gaan eten omdat je liever eindelijk eens met je gezinnetje op pad wilt gaan. Het is niet erg om een keer in de vakantie niet voor de planten of dieren van de buren te gaan zorgen. Geef even wat aandacht aan jezelf. Neem een bad, ga genieten in de natuur, lees een prachtig boek. Voed je ziel en zaligheid. Maar laat die buitenwereld even buiten en geef even wat tijd en liefde aan jezelf.

Het-geeft-niet.

Als jij zo nu en dan om jezelf mag denken, dan heb je meer energie om leuk te zijn. Omdat je dan simpelweg leuk bent. Voor jezelf, voor anderen. En daar worden we met zijn allen beter van.

Heel veel liefs en een mooi weekend van Hans de Gans <3

 

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram en Pinterest.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin’ 

6 thoughts on “Jij mag er wezen!

  1. Inderdaad een mooi geschreven up to date stukje over ‘onszelf’. Ja ook ik heb geregeld wat in mijn concepten geplant en dan praat je wel eens met een ander blog over hetzelfde. Maar het is nooit hetzelfde. Ieder heeft zijn inzicht, zijn manier om iets uit te drukken. En het is altijd interessant hoe een ander zich uitdrukt, kan dan weer een punt tot inzicht geven.
    Fijn weekend !!!!!!

  2. Ik moet bekennen dat ik hier nog niet zo lang op bezoek kom. Ik heb dan ook nog niet volledig mijn huiswerk gemaakt (alle berichten gelezen). Bij deze heb ik de inleiding ook gelezen. 😉 Waarom ben ik daar niet begonnen? 😀

    Vriendelijke groet <3

  3. Mooi en terecht artikel.
    Even iets anders… Ik weet niet waar “Hans de Gans” voor staat, maar ik krijg de indruk dat “Hans” eigenlijk een “zij” is. 🙂

    Vriendelijke groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *