Verjaren

Vandaag verjaar ik.

Mijn Lief was maandag jarig. Vlak achter elkaar verjaren wij. Lekker makkelijk, alles is snel gevierd en vaak kunnen we buiten zitten.

We vieren ook het samenzijn als gezin. Zoonlief is midden in december jarig, wanneer de ene helft nog niet bekomen is van Sinterklaas en de andere helft zich opmaakt voor de kerstvakantie. Wanneer griepvirussen de kop opsteken en iedereen suffig binnenzit. Een zwangerschap plannen dat lukt je niet, hooguit heb je geluk als het je op het juiste moment raak is, maar dit vind ik persoonlijk wel heel slecht getimed.

Daarom krijgt onze zoon vaak ook een presentje in deze tijd. En toch is de tijd waarin hij zelf jarig is ook heel fijn. Knus, veel kaarslicht en op zijn verjaardag zorg ik altijd dat er al een kerstboom staat. Het kerstsfeertje ben ik zelf dol op. Dus goedbeschouwd hebben we als gezin niks te klagen. Qua viering met vriendjes is zijn verjaardag wel ongunstig, maar ook daar valt altijd een mouw aan te passen.

Vroeger ‘voelde ik mij jarig’.

Helemaal jarig was ik toen ik kind was. Maar ergens sloeg het om. Was vroeger een verjaardag een kwestie van ‘jouw dag’ genieten en de verwennerijtjes helemaal uitspelen, tegenwoordig is het vaak een confrontatie met de eindstreep. Voor mij. Sinds dat ik vlak bij het randje van het ‘niet meer leven’ heb gebalanceerd is het leven voor mij ongelofelijk kostbaar. En kwetsbaar. En elke verjaring wijst mij daar weer op. Ik wil nog lekker lang leven, maar hoeveel jaren je gegeven is dat weet geen mens. En ik wil het ook niet weten! Laat mij maar elke dag leven alsof het mijn laatste is en dan de volgende dag weer opnieuw ontwaken.

Jarig zijn in de lente vind ik overigens heerlijk. Het lijkt mij zoveel fijner dan in die donkere of natte dagen elders in het jaar. Of midden in de zomer, als iedereen met vakantie is. Dat lijkt mij ook niks. Mei is een heel prettige periode om je jaren op aarde te vieren. De vierde, alle vlaggen halfstok en de herdenking? Dat hoort er voor mij volledig bij. Op mijn verjaardag denk ik altijd even aan anderen. Die gesneuveld zijn, verminkt zijn of anderszins door de oorlog getekend.

Over herdenken en de kracht van leven.

Aan de discussie wie er wel of niet herdacht moet worden doe ik niet mee. Ik herdenk mensen die gevallen zijn in ‘oorlog’. En wat een ander herdenkt moet diegene zelf weten. Het gaat om het herdenken, niet om je te bemoeien met aan wie we nu precies denken. Dat is te persoonlijk. Het stilstaan bij en respect voor, dat doet het hem voor mij.

De lente is het seizoen van het ontluikend nieuwe leven. Waarin de veerkracht van de aarde ons getoond wordt en waar wij uit onze huizen mogen komen om onze huid de laten laven door de zon. De kringloop van het leven bewijst zich. Alles wat in de herfst vermoeid verging komt nieuw weer op. Uit levende wortels komt helder groen, uit gevallen zaden nieuwe bomen- en bloemenbaby’s.

Die kringloop bewijst voor mij wel de kracht van het leven. Ondanks de kwetsbaarheid.

De Gans

Verjaren in Mei

Pictures in this log are found at Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

44 thoughts on “Verjaren

  1. Gelukkige Verjaardag!

    telkens
    iemand verjaart
    zou men de moeder moeten vieren

    de jarige heeft er geen verdienste aan
    ’t is de mama die alles moet doorstaan

    de moeite
    van de vader
    dat is een lachertje, om te gieren

    Zij het met een beetje vertraging, Marije. 🙂
    Lenjef

      1. Zeker toen hij kind was.Eerst Sinterklaas, dan zijn verjaardag en een week later Kerstgeschenkjes. Het was zo goed als elke week cadeautjes-time 🙂 En in januari vroeg hij dan : Cadeautje? 😉

  2. Manlief had ik al gedaan en nu ben jij het feestvarken.
    Een dikke Proficiat van deze kant en maak er een fijne dag van (oeps is al half voorbij )
    Vind het woord verjaren maar een rare benaming van een verjaardag 😉
    Groetjes en op 2 minuten na stil zijn feest ze 🙂

    1. Dat komt zeker goed. Ik heb geworsteld met dat woord om het ‘Catootje en Jeroentje’ effect te vermijden hahaha. Lieve groet,

  3. ik wenste jou eerder een dag van bezinning op 4 mei; onderbreek dit bezinnen toch maar even om jouw leven op aarde te vieren met hen die je lief zijn. Gefeliciteerd!

  4. Gefeliciteerd! Ik ben jarig op oudejaarsavond. Dat is geen goeie timing voor het organiseren van feestjes want iedereen heeft altijd al andere plannen om nieuwjaar te vieren. Ik zou wel willen verjaren in de lente of de zomer ja! En mijn man is ook jarig tussen sinterklaas en kerst. Soms vind ik het wel jammer dat al onze feestdagen zo in december zitten! Gelukkig zijn we getrouwd in september 😉

    1. Dank je wel 🙂 Wat een slechte timing hebben jullie. Dat lijkt mij helemaal niks, maar de trouwdag maakt het gelukkig wel een beetje goed 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *