Is wat ik schrijf gelijk aan wat jij leest?

Al vanaf het begin van mij blogleven volg ik Kliefje.

Klief is geweldig. Klief draait er niet omheen en Klief weet wat ze schrijft. En pas schreef zij dit, en ik denk dat heel veel bloggers konden herkennen wat ze hier beschrijft. 

‘Ik neem verantwoording voor wat ik schrijf, niet voor wat u leest.’

Schreef Kliefje.

Ik zelf heb niet vaak gedonder en gemopper op mijn blog. Of scheldwoorden en akelig gewijs. Maar wat zij schrijft doe ik eigenlijk precies net zo. Soms hoop ik dat iemand een hint oppakt of mijn uitgeschreven waardering of liefde voelt. Dat zou ik heel fijn vinden. En de meeste dingen die ik schrijf komen uit mijn leven. Maar iemand schofferen of nawijzen wil ik nooit. Daar is mijn blog niet voor. Dat vind ik niet mooi en niet netjes. Maar eerlijk wil ik wel zijn en aangeven wat het leven met mij doet schrijf ik ook graag op. Daar bereik je weer mensen mee die in hetzelfde schuitje zitten, je steunt elkaar en dat maakt het leven weer mooier. Vind ik.

Maar post ik artikelen en komen daar reacties op dat ik denk ‘welke tekst heb jij gelezen?’ Of vooral: ‘welke delen van mijn teksten heb jij allemaal gemist?’ Want dan is de reactie zo kort door de bocht en ongenuanceerd dat het gewoon niet klopt. Daarbij,  in mijn schrijfsels bouw ik altijd een bepaalde onzekerheid in. Ik beweer nooit absoluut iets als zijnde de waarheid. Daar weet ik te weinig voor. En dat ik weet dat ik het niet weet heb ik ook nooit onder stoelen of banken gestoken.

Vul maar aan.

Veel volgers schrijven mooie aanvullingen in hun commentaren. Heerlijk! Of hebben nog een verwijzing naar iets wat zij zelf hebben geschreven, of van iemand anders wat mij weer kan helpen.

Ik vind dat geweldig.

Maar wat ook weleens gebeurt is dat mensen stukken of gedachten uit mijn blog op mij afvuren alsof het wapens zijn. In de virtuele werkelijkheid, of zelfs in de echte werkelijkheid. Daarvoor schrijf ik niet. Ik schrijf, net als Klief, vanuit mijn persoonlijk perspectief en neem niet de verantwoordelijkheid voor de persoonlijke vertalingen van anderen. Noch dat ik het prettig vind dat mensen hun interpretatie van mijn schrijfsels tegen mij gaan gebruiken.

Vind ik niet zo handig. Het is namelijk nooit wat ik schrijf. Het is wat een ander leest.

 

Is wat ik schrijf gelijk aan wat jij leest?
Bron: Pixabay

Pas las iemand een heel oud schrijfsel van een gastblogger en verweet mij erover.

Voelde zich misschien aangesproken. Of gekwetst. Plaatste zichzelf in een plaatje dat het zijne niet was. In elk geval was de aantijging onjuist.

Daarom vraag ik heel vriendelijk aan iedereen die iets niet begrijpt of zich persoonlijk aangevallen voelt: als je iets leest en je hebt er een vraag over, of je begrijpt iets niet….vraag het me dan. Eerlijk. Recht door zee. Fair. Zeg me eerlijk wat mijn tekst of uitspraak met jou doet. Want dat is oké. Maar je eigen verwrongen interpretaties van mijn teksten inzetten als wapen om mij te overtuigen van iets dat jij vindt en wat ik ook moet gaan vinden, dat vind ik zwaar niet oké. En al helemaal niet om mij te onderwerpen of te censureren.

Ik schrijf wat ik schrijf. En een ander leest wat hij of zij leest. En dat kan, gek genoeg, iets heel anders zijn. Neem op wat je kunt gebruiken, maar laat de rest alsjeblieft voor wat het is. Laat het liggen als zijnde voor jou niet van belang.

Ik neem als blogger verantwoordelijkheid voor wat ik schrijf.

En het eerste wat ik daarbij noem is dat ik de waarheid niet in pacht heb en dat alles vanuit mijn eigen perspectief is beschreven. Ik heb dat ooit zelfs in mijn disclaimer verwerkt. Het is absoluut een feit dat ik gebeurtenissen uit mijn eigen leven gebruik als motivatie voor mijn teksten. Ik schrijf imers over het leven. Logisch dus dat ik dat doe. Maar het blijft mijn interpretatie van mijn werkelijkheid. Ik heb al lang geleerd dat niet iedereen een identieke gebeurtenis ook identiek waarneemt. Het is allemaal vanuit ons eigen perspectief. Net zoals al onze reacties en acties van onszelf zijn en niet van een ander. Mogelijk wel een reactie of reflectie op wat een ander zegt of doet, maar dan nog is het onze eigen vertaling van de gebeurtenissen.

Maar…..de eventuele voorbeelden in mijn teksten zijn zo veranonimiseerd dat eigenlijk niemand zich hier meer in kan herkennen. Ik gebruik de periode van mijn hele aardse bestaan om mijn gevoel uit de doeken te doen. Wie zich daarin mogelijk herkent kan alleen maar het antwoord in zichzelf zoeken.

Wat de één zegt, schrijft, of doet, is niet precies hetzelfde als wat de ander hoort, ziet of begrijpt.

Zoek de waarheid, jouw eigen, echte waarheid, in jezelf…

Zolang we daar maar bewust van zijn met z’n allen ♥

De Gans

Is wat ik schrijf gelijk aan wat jij leest?
Bron: Pixabay

Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

20 thoughts on “Is wat ik schrijf gelijk aan wat jij leest?

  1. Soms raak je als schrijver jouw lezer kwijt als je log te lang is, denk ik.
    Zou dat de reden kunnen zijn van verkeerde interpretaties door lezers die niet het hele plaatje zien en zich focussen en reageren op een bepaald deel van je logje?
    Hartelijke groet, Viviane

  2. AAHHHH! Lief van je. Ik ook van jou hoor.
    Enne: dikke, vette eens wat betreft dit stuk.
    En als iemand voorzichtig is met haar uitlatingen, dan ben jij het wel. Als mensen dáár nog over vallen, dan zegt dat niets, maar dan ook niets over jou.
    Ga zo door darling!
    Vlieg met kliefje mee naar… Sommige mensen zitten diep.My Profile

    1. Oh het zal altijd wat zeggen over hun interpretatie van iets dat ik doe hahahaha! Serieus, ik blijf mij verbazen. Dank je wel 🙂

  3. Ik denk zelfs dat de lezer nooit precies leest wat jij schrijft. De lezer pikt eruit wat op hem/haar van toepassing is en geeft er in gedachten een draaitje aan. Ik grote lijnen lezen we allemaal wat de ander schrijft, maar jouw perspectief is jouw perspectief. Geen twee personen denken precies hetzelfde. Commentaren zijn dan altijd uit de lezer zijn perspectief.
    Maar toch, in grote lijnen hoop ik dat ik lees wat jij schrijft. X

    1. Ik denk dat jij meestal wel ongeveer leest wat ik schrijf. Het is ook weer mooi als iedereen het op zijn eigen wijze leest. Soms leer ik er ook weer wat van. Vaak zelfs 🙂 xxx

  4. Ik kan me helemaal vinden in zowel wat Kliefje als jij schrijft, al heb ik 1 kleine randbemerking (als dat mag). De befaamde zin die jij citeerde klopt, maar mag niet gebruikt worden om alles te zeggen wat je denkt. Soms worden er wél mensen geraakt en kan je je niet verschuilen achter de zin “jammer, maar ik schrijf en u moet zich er niet in herkennen”.
    Het gaat voor alle duidelijkheid NIET over jou.
    Maar dat is ook het probleem van een geschreven gesprek. Woorden op papier kunnen soms helemaal anders (lees: verkeerd) opgevat worden.
    Liefs xxx

    1. Dat is zeker waar. Ik probeer altijd de nuance te bewaren op mijn blog, zodat woorden niet verkeerd opgevat worden. Soms worden ze opgepakt door personen en verkeerd gebruikt of zelfs doorgegeven. Daar kan ik geen verantwoordelijkheid voor dragen. Dat wil ik ook niet.
      Alles zeggen wat je denkt….je weet hoe ik daarover denk. Dat doe ik niet. Deed ik het maar wat meer. Een klein beetje meer 😉
      Liefs xxx

      1. Als er een voorbeeldblog zou bestaan waar nuances bewaard blijven, dan zou dat zeker de jouwe zijn! Zonder twijfel

  5. Je kunt aan sommige reacties merken, dat er soms helemaal niet gelezen wordt.
    Met jou stelling “Wat de één zegt, schrijft, of doet, is niet precies hetzelfde als wat de ander hoort, ziet of begrijpt” ben ik het helemaal eens.
    Vlieg met Edward McDunn mee naar… Pasar Malam MaassluisMy Profile

    1. Het is allemaal vanuit persoonlijk perspectief. Zolang we dat maar beseffen met zn allen is het geen probleem. Maar dat is nu net het probleem

  6. heel goed beschreven, ik denkt dat je de 20/80 regel wel mag stellen als schrijver interactie naar lezer toe.
    een boekbespreking in een groep over het zelfde boek zegt al genoeg…

    soms maak ik er een innerlijk ‘topic spelletje’ van, wat pikt iemand op en wat niet.
    ik bepaal dikwijls door een soort ‘topic spelletje’ erin te verwerken waar mijn volgende onderwerpen niet over moeten gaan en welke wel beschreven kunnen worden.

    ik onderzoek wat de lezer wil lezen… ik ben niet verantwoordelijk voor wat hij leest ! idd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *