Ieder mens heeft zijn eigen rugzak

Ieder mens heeft een rugzak.

Sommigen hebben een zware, en sommigen een lichtere. Ik heb gemerkt dat zo’n rugzak naar draagkracht belast wordt, hoewel dat niet wil zeggen dat hij voor sommigen makkelijker te dragen is.

Jouw zak, die is van jou.

Je kunt niet kiezen wat je overkomt. Maar bij sommige zaken kun je er wel voor kiezen om het niet met je mee te nemen. Want ballast van een ander hoort niet in jouw rugzak thuis.

Het komt weleens voor dat iemand terloops iets in je rugzak stopt. Soms wordt het je gevraagd: ‘Wil jij iets voor me dragen?’ En natuurlijk doe je dat soms. Maar bedenk van te voren wel of het redelijk is dat jij dat draagt. Iets wat niet bij jou hoort, hoef je niet te dragen. En spullen van een ander geef je altijd terug.

Soms krijg je heel iets lelijks.

Sommige mensen geven je lelijke dingen. Nare spullen, vieze dingen. Ze stoppen ze in je rugzak, soms zonder dat je het merkt. Hun gewicht laat je met je benen slepen, je ogen sluiten, zodat je niet meer ziet hoe mooi het leven is en je nauwelijks meer vooruit komt. Soms maakt het veel lawaai, zodat het je eigen stem overschreeuwt en jij je eigen hart niet meer kunt horen.

Geef het terug, gooi het weg. Laat het je weg niet verhinderen.

Soms krijg je heel iets moois.

Sommige mensen geven je iets prachtigs. Iets in die rugzak dat heel weinig weegt, maar dat je meer laat zien of meer laat voelen. Een kaart die je in moeilijke tijden de weg wijst, of die je een belangrijke aanwijzing geeft. Of een kijker, om meer te zien, verder weg, of die juist duidelijkheid geeft over zaken dichterbij.

Of gewoon een plaatje, een boekje wat je moed geeft. Wat je laat zien hoe mooi het leven is, of wat je allemaal nog meer kunt ontdekken.

Sta zo nu en dan even stil bij je rugzak

Sta zo nu en dan even stil.

Pak je rugzak uit. Stal je spullen uit. Sorteer. Wat je niet meer nodig hebt dat gooi je weg. Wat is geweest, dat laat je achter. Maar wees hier wel voorzichtig mee; sommige moeilijke en zware zaken bevatten een hele wijze les. Ze vertellen je iets over wat gaat komen, bevatten een heel wijze les, of ze blijken later juist heel mooi te zijn. Misschien zie je iets wat je vergeten was. Van lang geleden, maar wat je nu weer even moed geeft, of plezier.

Soms vraag je iets terug wat iemand voor je heeft gedragen. Of krijg je het vanzelf. Soms loop je een stukje terug om iets te halen wat je vergeten was.

Sta even stil bij die rugzak van jou. Bekijk hem. Waardeer hem. Bedenk dat jij van jou is en van niemand anders.

Vergelijk je eigen rugzak ook niet met die van een ander.

Sommige zakken van een ander lijken lichter, maar onder die ritsen en kleppen schuilt dikwijls een nare verrassing. Hoe beter je kijkt, hoe meer je je realiseert dat je nooit of te nimmer ruilen wilt. Dat die andere zak nooit de jouwe zal zijn.

Als er zaken in zitten die jij graag wilt hebben, kijk dan of je ze zelf krijgen kunt. Maak ze zelf, verdien ze zelf en strijd ervoor! Pak ze echter nooit van iemand af.

Want alles wat in jouw rugzak past, dat kun je ook echt krijgen.

De Gans

Jouw rugzak is van jou

All pictures in this log are found on Pixabay.

Meer lezen? Lees ook: stilstand is geen achteruitgang.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

48 thoughts on “Ieder mens heeft zijn eigen rugzak

  1. Mijn therapeut sprak naar me uit dat hij vond dat ik wel erg veel heb meegemaakt. Zelf heb ik dat nooit hardop durven zeggen. Ik vond het aanstellerij.
    Een tijdje geleden las ik op internet de spreuk: ‘Sommige mensen komen in je leven als een zegen; anderen als een les.” Sinds ik dat weet, kan ik sommige mensen loslaten. Denk ik: oh, ik hoef niet van jou te houden; je bent voor mij een les. Bijvoorbeeld: ik wil nooit worden zoals jij bent.
    Prachtig blog weer. Daar heb jij patent op (-:
    Lieve groet ♥

    1. Wat een lieve woorden. Wat jij zegt herken ik zo enorm. Soms vraag ik me af wat voor les, maar uiteindelijk wordt het altijd duidelijk. Lessen hoeven niet leuk te zijn. Maar je leert er dan zo veel van. Maar het loslaten wordt er inderdaad makkelijker op. Dank je wel lieve Kakel. Lieve groeten terug <3

  2. niemand wil de zijne ruilen met die van een ander 😉

    maar indien het kon droeg ik met alle liefde in mij de jouwe in de mijne mee.

  3. Mooi beschreven maar vergeet niet dat dit vaak onbewuste processen zijn bij mensen. Als je al kind al heel jong geleerd hebt dat het normaal is dat anderen van alles in je rugzak stoppen, weet je niet beter.
    Je hebt helemaal gelijk maar het gaat eerst wel over het proces van bewustwording hoe dit soort dingen werken, dan pas kun je het veranderen. En soms heb je gewoon geen keus, dan zul je het moeten doen met dat wat er in je rugzak zit.

    1. Ja precies. Daarom gebruik ik ook de metafoor van de rugzak. Dat maakt het (voor sommigen) inzichtelijk hoe het proces kan werken.
      Er werkelijk mee leren omgaan is een heel lang proces. Je kent de vierkant van ‘ onbewust onbekwaam’ naar ‘onbewust bekwaam’ misschien ook wel, daar staat het heel eenvoudig in beschreven.
      Maar doe het maar eens…. Dan merk je wat een verandering het kan zijn.

  4. Vind het heel mooi geschreven en verwoord…..inderdaad elke rugzak is anders zet een wel heel erg aan het denken….Dank je wel voor deze mooie blog

    1. Dat kan heel goed werken. Ik heb een handig stokje bij mijn tas, voor als ik op een helling even extra houvast nodig heb. Lieve groet,

    1. Ik heb hem net gelezen, bekeken. Tranen in mijn ogen. Prachtig <3 Mag ik het filmpje delen op mijn facebookpagina?
      Ik denk dat heel veel mensen hier steun aan hebben.

                    1. Heb zojuist je reactie uit de spambox gevist. Ook raar. Maar al genoeg pottenkiekers ja! 🙂

  5. Ik wil geen andere rugtas dan de mijne, daarin zit alles, mijn geschiedenis en mn lessen.
    Soms doe ik iets in een ander vakje , maar altijd voor de grijp , mocht ik het nodig hebben dan kan ik het terugvinden .oke…soms even zoeken Maar het is er !

    1. Ja en alles een beetje evenwichtig verdelen ook 🙂 Ik wil ook alleen mijn eigen, die is mij vertrouwd en na 46 jaar weet ik steeds beter hoe hij het lekkerste zit. Mooi dat ik hem hou! 🙂 (heb ook geen keuze 😉 )

  6. Vaak is het zo, dat je fluitend je eigen rugzakje weer omhangt, nadat je in die van een ander hebt gekeken, en zag wat voor narigheid daar inzit.

    1. Dank je wel. Ik wilde gisteren een comment bij jouw log achterlaten, maar het reactieveld ontbrak. Klopt dat? Liefs xxx

            1. Ik zie nog steeds geen comment-vak, ook al kan ik niet verder naar beneden. Ik zie je fb-pagina (meteen geliked) en alle sharebuttons ook, maar geen plek om een comment neer te zetten. Heb je ergens een vinkje uitstaan misschien? xxx

              1. Toch zijn er mensen die reageren…zie je ook niet (die kleur moet ik trouwens echt aanpassen) rechtsboven in een artikel zo’n klein comment-icoontje ?

                1. Ja ik heb hem! Maar ik zie geen reacties van anderen. Wat raar toch. Maar dat icoontje is gelokaliseerd 😀 Gelukkig. Het allergekste is dat op de pagina van vanmorgen (had ik open laten staan omdat ik wist dat je hierop terug zou komen 😉 ) staat ie nog steeds niet. Bizar he. Ik zie wel welke bloggers het ‘leuk vinden’.
                  Het raadsel van de dag…

                  1. Heel raar hoor. Ik heb wat aanpassingen gedaan, zie je nog niks…kan je dan even laten weten welke pagina/post het was?
                    Bedankt voor je hulp, Marije…waardeer het enorm! Heb me door de jaren heen alles zelf aangeleerd, maar sommige dingen (kom ik nu achter) vergeten te noteren, hoe ik het deed…dus soms weer hoop gepluis en gezoek…

                    1. Ja nu zie ik hem! het is je laatste post, dit is de link: https://dreampack.org/a-way-of-life-and-more/ Kun je zelf ook zien dat het commentveld er nu keurig bij staat.
                      Als je nu onze conversatie en wat je precies gedaan hebt snel even in een worddocumentje plakt met een vindbaar titeltje dan bespaart je dat misschien ooit……. 😉 Ik ben namelijk precies hetzelfde als jij. Vreselijk!
                      (ik heb zo’n documentje dus niet……)
                      Meestal ben ik het alweer kwijt als het werkt ‘wat heb ik nu eigenlijk gedaan????’ hahahaha!
                      Succes meid! xxx

                    2. Ik zat alle posts (blog-artikelen) af te zoeken, maar dat is dus een link naar een pagina en daar was ik vergeten ‘comments allowed’ aan te vinken: OEPS !
                      Fieeeeeeeeeuw, opgelost!
                      Nu nog zien uit te vinden, waarom mensen niet kunnen reageren op een eerdere reactie 😉
                      Ach, het houd me van de straat hihi
                      Tot gauw weer lief mens, XxX

                    3. Ah, toch dat vinkje dus! Ik zag hem inmiddels wel.
                      Ik ontdekte pas dat je je reacties tot bepaalde niveaus diep kunt beperken. Daar zou je nog even naar kunnen kijken en het aantal niveaus verhogen. Of misschien heb je ook wel weer ‘ergens’ een vinkje staan dat reageren na een x aantal weken niet meer kan.
                      De mogelijkheden zijn eindeloos. De complexiteit hiermee ook hahaha! Succes en tot gauw xxx

  7. Mooie metafoor, die rugzak. Als volwassene heb je min of meer de keuze om ballast eruit te gooien. Als kind ligt dat heel wat moeilijker. Ik word dus nog altijd heel boos als ouders hun kinderen met lelijke dingen opzadelen.

  8. Weten wat erin zit en erin mag komen dan is je rugzakje te dragen en kan je eruit nemen wat nodig is en wat je niet meer nodig hebt laat je eruit.

    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *