Houd jij van jezelf?

Om maar even met de deur in huis te vallen…

Hou jij van jezelf? Of geef je daar liever geen antwoord op? Hoe komt dat? Houd je echt in het geheel niet van jezelf  of durf je dat niet hardop toe te geven, omdat je bang bent om egoïstisch over te komen? Want in onze maatschappij staat eigenliefde niet erg hoog aangeschreven. Helaas. Want hoe kun je van anderen houden als je het hart waaruit die liefde komt zelf geen liefde gunt? 

Dat werkt niet. In onze maatschappij groeien we op met de overtuiging dat het goed voor je prestaties is om behoorlijk streng voor jezelf te zijn. Een soort veeleisende, bijna bestraffende oudermodus dat goed eigenlijk nooit goed genoeg is. Want het kan altijd beter.

Maar moet het ook altijd beter?

Ik vind zelf dat we onszelf te veel bekritiseren. Het lijkt wel alsof we onszelf altijd maar achter de broek moeten zitten, de lat hoger willen leggen en ons functioneren gedurende elk moment van ons leven naar een hoger niveau willen tillen.

Ik vind dat niet reëel. Daarmee doen we onszelf te kort. Natuurlijk mag je jezelf maximaal ontwikkelen gedurende de tijd dat je op aarde rondloopt. Maar goed kijken naar hoe je dat dan wilt gaan doen en op welk vlak, is dan wel een eerste vereiste. Want ik heb soms het idee dat we werkelijk overal goed in willen zijn, maar dat daardoor juist de talenten waarmee we geboren zijn niet voldoende tot bloei kunnen komen. Laat staan dat dat goed is voor onze eigenwaarde.

Boud jij van jezelf?
Op de toppen van je kunnen.  Bron: Pixabay

Er is altijd iemand die ergens beter in is dan jij.

Dat is doorgaans een feit. Maar de manier waarop jij je eigen talenten en de jouw gegeven combinatie daarvan kunt benutten, dat ben jij alleen. En het recht op het leven van jouw leven, heb jij alleen. Dus dat mag je gerust opeisen.

Ooit had ik een functioneringsgesprek op mijn werk. Nee, niet eentje, ik heb er heel veel gehad en vaak gingen ze over hetzelfde: een afraffeling van de punten die goed gingen. Dat had geen aandacht, noch complimenten nodig blijkbaar. Maar dat ene punt dat níet voldeed beheerste praktisch het hele gesprek. Terwijl mijn functioneren op die momenten gewoon doorgaans gewoon goed was en ik een bijpassende salarisverhoging kreeg. En de details over wat er precies allemaal wel of niet goed ging ook nog verschilden per baas die ik door de jaren heen kreeg. Wat de een mijn zwakte vond, zag een ander juist als kracht, dus heel veel toegevoegde waarde had dat uitspitten van al die punten niet.

Die tendens vind ik kenmerkend voor mijn generatie: dat wat goed is behoeft geen aandacht en iedereen heeft overal een mening over. Dat wat niet goed is moet koste wat het kost beter. Ik heb me al vaak afgevraagd waar dat toch goed voor was, al die aandacht om iets te ontwikkelen terwijl dat er toch niet is. Je voedt er de verkeerde gedachten mee.

Wat je goed kunt behoeft juist aandacht.

Zo vind ik het. Je gaat Madonna ook niet vragen om op topniveau te voetballen omdat ze toch al wel zingen kan. Hoewel…al die programma’s van sterren die ineens moeten kunnen zingen, dansen, schoonspringen en spoorzoeken…is ook weer een voorbeeld van ‘je moet alles kunnen’ gedachte in deze tijd.

Terwijl sommigen, sorry dat ik het zeg, toch beter bij hun eigen leest kunnen blijven.

Ik wil overigens niemand demotiveren om even buiten je comfortzone te treden om te kijken wat je allemaal kunt en waar je grenzen liggen. Misschien ontdek je nog wel een heel groot, onontwikkeld talent. Prima. Maar laten we alsjeblieft niet teveel energie steken in non-talent…. Dat wekt alleen maar ontevredenheid op. Zowel bij degene waar de eis wordt neergelegd als ook bij de wereld eromheen die teveel verwacht.

Houd jij van jezelf?
Scheppende handen. Bron: Pixabay

De lat bepaal jij.

Zo zegt een televisiespotje van een bekende onderwijsinstelling. En dat klopt: jij bepaalt zowel de lat, als de richting waarin je die neerleggen wilt.

Doordat we ons op dit moment zo laten sturen door eisen en grillen van buitenaf, lopen we een steeds hoger risico op stress en uitval. Kunnen we steeds minder genieten van wat we doen en waarvoor we leven. Is goed nooit meer goed genoeg en raken we steeds meer overprikkeld. De lat moet telkens hoger liggen, maar uiteindelijk werkt dat niet. De cursussen om te leren ontspannen, yoga te beoefenen, meditatie en energiebalansen bewaken rijzen de pan uit.

We mogen onze eigen doelen bepalen. We mogen onze eigen talenten ontwikkelen. Daar zijn ze voor. Als we onszelf, en elkaar, toestaan om met die talenten iets te gaan doen, dan zal de wereld een stuk evenwichtiger en prettiger worden. En zo kunnen we ook weer wat beter van onszelf houden.

Maar dat is mijn idee.

De Gans

Houd jij van jezelf
Houd van jezelf! Bron: Pixabay

Meer lezen?

Ben jij goed genoeg?

Kinderen: leer ze leven.

Zijn jongens en meisjes hetzelfde?


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

 

 

 

Eigenliefde is broodnodig, het is je eerste en eigen overlevingsmodus in een leven dat alleen aan jou toebehoort.

27 thoughts on “Houd jij van jezelf?

  1. Ik hou wel van mezelf en ik maak hetmezelf ook graag een beetje naar de zin. Dat anderen iets beter kunnen dan ik stoort me geenszins maar wat ik doeprobeer ik wel zo goed mogelijk te doen en daar heb ik ook echt iest voor over.
    Vlieg met Eveline Lenderink mee naar… GroenlingMy Profile

  2. Ik vind dit een pittige vraag. Ik kan daar ook geen eenduidig antwoord op geven. Er zijn momenten dat ik denk ik wel van mezelf houd, maar er zijn ook zeer zeker momenten dat ik dat niet doe. Ik kom er later nog op terug. 🙂

  3. Ik ben best blij met mezelf gelukkig. En iedereen zou dat moeten zijn. Je maakt er toch het beste van voor jezelf? Who the fuck cares wat anderen zeggen, als je zelf maar weet dat je het goed doet. Ik heb dat niet altijd gehad want er is wel een tijd geweest dat er zo’n lelijk klein duiveltje op mijn schouder zat die mij volledig de grond in boorde. Maar die is er niet meer (heel af en toe…). Het engeltje is sterker… Gelukkig maar.
    Vlieg met Vlinder1960 mee naar… Voortgang woning WO (B) en andere zaken…My Profile

  4. Ja ik hou van mezelf !
    Een “streber” om vooral overal goed in te zijn door de lat hoog te leggen ben ik nooit geweest en zal dat ook nooit worden.
    Op ontdekkingsreis door het leven gaan is meer mijn ding.
    Je komt dan mensen tegen waar je van leert.
    En soms ook dat je denkt…die heeft nog een lange weg te gaan.
    Zo loopt een ieder zijn eigen pad
    Vlieg met Ria B mee naar… Heerlijk..My Profile

    1. Meestal ligt bij strebers de lat te hoog…. Het kan geen kwaad om hoog te mikken, maar als je er zelf niet meer bij kunt is kan dat heel averechts uitwerken….
      Inderdaad….soms ontmoet je iemand wiens weg nog niet eens duidelijk is….laat staan beginnen erop te lopen 😉 Lieve groet,

  5. oh lala, één van de meest ingrijpendste items in de Jungiaanse therapie.
    hoe zie jij jezelf?
    zien andere je zo ook?
    hoeveel liefde heb je voor jezelf?
    is dat in evenwicht met de ‘liefde’ die je geeft en krijgt…

    mooie blog Marije, eens even wat meer zelfliefde integreren is een zeer goed idee!

    liefs xxx
    Esther

  6. Je houdt niet van jezelf als van je partner bijvoorbeeld. Maar weten wat je kunt en niet kunt en dat respecteren, beseffen dat je goed genoeg bent en dat er mensen zijn die je graag zien … is dat geen houden van?
    Vlieg met annaberg mee naar… 48 ~ dag van de mantelzorg(er)My Profile

    1. Ik dacht nog even na 🙂 Maar het is voor mij toch meer dan jij beschrijft. Jij beschrijft met name de externe invloeden die jou als mens bevestigen en de weg naar zelfacceptatie. Maar de interne acceptatie en verwelkoming van jezelf is nog weer een stapje verder. ‘Goed genoeg’ is zeker een belangrijk punt. Maar is dat hetzelfde als jezelf ook echt een warm hart toedragen? Iets om over na te denken 🙂

  7. Spijtig genoeg hoor je te vaak dat mensen dit niet kunnen houden van hen zelf. Vaak omdat ze dingen naar het hoofd geslingerd krijgen dat toch een wonde legt of zelfs door bepaalde omstandigheden zoals ziekte of medicatie dat ze van zichzelf niet meer gaan houden.
    De lat juist daar ligt het schoentje gewrongen. Velen leggen voor hen zelf de lat te hoog of laten hun meeslepen door wat ze te zien krijgen. Juist dat zien zet deze aan het denken en gaan hun zelf pijn aan doen.

    Aum Shanthi

    1. Ware, wijze woorden <3 Ja, zo gaat het helaas vaak. In plaats van dichter bij jezelf, word je vaak nog verder van jezelf afgetrokken. Dat kan heel traumatiserend zijn.

  8. Je hebt weer helemaal gelijk Marije! Knap stukje dat door iedereen zou moeten gelezen worden zodat we ons met z’n allen op een gezonde manier liever gaan zien. En dat komt iedereen ten goede. Lieve groet ❤️

  9. Mijn lat ligt niet meer zo hoog. Ik heb mijn kunstjes gedaan, doe wat ik wilde en maak het beste van elke dag. En als ik een keer nergens zin in heb? Dan kan ik heel erg lui zijn. Ik mag dat ook van mezelf. Omdat ik zie dat het helend werkt op lijf en geest.
    Vlieg met kliefje mee naar… Mijn absolute favorieten.My Profile

    1. Heerlijk is dat he. Geoorloofd lui zijn. Je mag best de hele middag met een kop thee voor je uit staren. Dan laad je jezelf ook weer op. Meer bewustzijn van dat en het aantal ziektemeldingen gaat ras omlaag.
      Hebben jullie het ook minder druk ;-P

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *