Het lupt, of het lupt nie: bloggen, fut en volgers

De afgelopen dagen was de fut er een beetje uit.

Of dat nu ligt aan de paasdagen of aan de ontluikende lente weet ik niet. Misschien loop ik zelf ook wel een beetje met mijn ziel onder mijn arm.

Het aantal Instagramvolgers gaat altijd heel erg op en neer. Van die bodybuilders uit San Francisco, die met hun glanzend bruine lijven denken dat een gansje uit Holland ze misschien wel wil volgen. Of een dieetgoeroe die zijn extremistische boeken denkt te kunnen slijten door een aantal uren in mijn volglijst te verschijnen. En om mij na een dag weer snel te ontvolgen uiteraard. Schöne Hochzeit uit Duitsland heb ik uiteindelijk geblokkeerd; die was helemaal een kampioen in het verschijnen en verdwijnen, via verschillende accounts ook nog.

Social Media strategie is dus niet mijn ding.

Die strategieën vind ik echt helemaal niks. Ik vind het zo berekend en zo wil ik niet zijn. Ik verdiep mij niet graag in die wereld en blijf het oppervlakkig vinden. Maar omdat ik het ooit toch wel een lollig idee vind om mijn ganse ideeën wat breder uit te rollen, blijf ik daar toch maar gebruik van maken. Halfbakken eigenlijk. Voorlopig althans.

Het aantal volgers loopt dus terug en ook op de blog komt er niet veel bij momenteel.

Ik ga dan twijfelen: ben ik wel boeiend genoeg? Ben ik wel goed genoeg? Heeft het te maken met de paasdagen en aankomende vakantieperiode?

Ik weet het niet. Soms voel ik me een heel klein poppetje in een veel te grote wereld waar ik niets van snap.

Soms weet ik het even niet meer, volgers

Meestal gaat het op en neer.

De ene keer vliegt het aantal volgers omhoog, de andere keer blijft het, zoals nu, een beetje stilstaan. Soms scoort een in mijn ogen ‘stom’ artikel heel erg goed, en dan weer scoort iets waaraan ik tijden heb zitten puzzelen belachelijk slecht. Met de plaatjes gaat het net zo. Ik had een keer een slordig plaatje in elkaar gezet, wat me troepen aan likes opleverde. Een tijdje later had ik iets in elkaar gedokterd, helemaal volgens ‘de wet’ van hoe het moest en ook nog psychologisch verantwoord en daar kwamen een paar vermoeide likejes op…

Maar een beetje moedeloos ben ik dus soms wel. Plannen heb ik genoeg, ideeën te over. Maar onze privé-situatie blijft energiezuigend. De paasdagen hebben wij sjouwend doorgebracht. De meeste weekends gaan op aan klussen en nog altijd zitten we met twee huizen, elk aan een kant van het land. Dus van schrijven en inspiratie opdoen kwam niet veel.

Ik ben moe. Maar ga natuurlijk verder.

Dus ook morgen gewoon weer een blog. En muziek. Het staat allemaal al klaar. Maar dit moest er even uit.

Maar ik ga op tijd slapen en morgen met goede moed weer vooruit!

De Gans


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

52 thoughts on “Het lupt, of het lupt nie: bloggen, fut en volgers

  1. Ik kom heel graag bij je lezen. Al loop ik soms een hele achterstand op 🙁
    Het klinkt misschien gek, maar ik lig niet wakker van het aantal volgers of lezers. Als ik berichtjes onder paswoord zet, dat zijn er maar een heel kleine groep volgers, die kunnen lezen. Maar dat zijn wel allemaal mensen, die echt meeleven. En dat is zoveel belangrijker, dan een groot aantal volgers.

    Alsjeblief.. je niet fixeren op de kwantiteit, maar wel op de kwaliteit 😉

    Heel veel liefs xxx

    1. Ik lees ook niet dagelijks bij iedereen. Lukt gewoon niet. Maar zo nu en dan maak ik een inhaalslag 🙂 Liefs en knuffel xxxx

  2. ik ben nog even terug.
    Jij schrijft ” Ik ga dan twijfelen: ben ik wel boeiend genoeg?”
    Nou daar zou ik me maar niet druk om maken.
    De wegen van bloggers zijn ondoorgrondelijk.
    Ik zie soms op fotoblogs klungels van foto,s maar ze krijgen minstens 50 likes. Dan vroeg ik me weleens af ” waarom ?”.
    Ook hoor ik af en toe mijn iPad signalen geven van iemand die achter elkaar 10 blogjes liked. Je kunt mij toch niet wijsmaken dat die persoon echt kijkt.
    Voor mij is dat een reden om zo iemand uit mijn feedly reader te verwijderen.
    Mag het misschien een beetje echt zijn.
    Maak je niet druk Marije. Doe wat je leuk vind.
    Overigens , zelf kijk ik bij jou altijd even of me het onderwerp boeit want je schrijft best met grote regelmaat en veel en ik heb niet altijd de gelegenheid om elk blog te lezen.
    Maar je ziet als het me boeit ben ik er.

    1. Ik probeer braaf elke dag te posten, soms wat groter en soms wat kleiner. Ik zie bij anderen ook niet alles, zeker bij meerdere posts per dag.
      Lief dat je er even.op terugkomt. Doet goed! Dank je wel. Goed weekend x

  3. Het is een vluchtige wereld op internet. Ik voel er niks voor om zoveel mogelijk volgers te verzamelen. Vaak meld zich een volger waarvan ik op mijn klompen al aanvoel dat ik ze nooit terug zie. Ze vragen enkel aandacht voor hun eigen blog soms zelfs letterlijk.
    Ik doe gewoon wat ik zelf leuk vind en als anderen dat ook leuk vinden is dat heel fijn.

  4. Lieve Marije, ik lees je zo graag? Waarom? Gewoon, omdat je menselijk bent, omdat je jezelf bent, eerlijk en open. Omdat je wijze dingen schrijft en daarin nooit belerend bent. Als ik 1 ding geleerd heb uit het verleden dan is het dat je je niet mag afmeten aan views of aantallen! Toen ik schreef dat ik ging stoppen had ik 3 dagen achter elkaar 600!! Bezoekers…vanwaar komen die allemaal, en waarom als je zoiets post???
    Jammer, vind ik dan, ik schrijf ook anders. Ik weet ook met zekerheid dat er mensen bewust niet komen omwille van “het verleden”, “ach, het domme vrouwtje wil ook schrijven…”, ik lig er niet wakker van, ik weet beter!
    Sorry voor dit uitvoerig commentaar!
    Ik stel je zo op prijs!
    Liefs xxx

    1. Wat ben je toch een schat. ‘Domme vrouwtje wil ook schrijven…’ ik hoop dat je voelt hoe onwaar die uitspraak is….
      Visies van anderen zijn van anderen. Ik vind je wijs en mooi. En ik ben blij dat je nog schrijft. Hoop dat je nog laaaaaang niet stopt! Dikke kus xxxx

  5. Ik maak me niet druk om m’n volgers op m’n blog. Dan had ik allang de handdoek in de ring gegooid. Mensen mogen me lezen en zo niet, dan niet. Ik slaap er gelukkig niet minder om.

    1. Het gaat inderdaad primair om de lol van het schrijven. Maar toch ben ik soms naief teleurgesteld als ik het gevoel heb dat t niet helemaal lekker loopt
      Heb er niet minder om geslapen

  6. Ik kan niet iets zeggen dat nog niet gezegd is door mijn voorgangers ….

    Het is een hobby toch? En hobby’s ‘moeten’ plezier vergroten…als het dat niet doet tja dan… kappen met die hap 😉 Er is veel schijnheiligheid, dat is op het www niet anders dan in onze dagelijkse realiteit, we moeten er doorheen laveren op de best mogelijke wijze, die voor iedereen weer verschillend is…

    Volg gewoon lekker je ♥… zij die jou blijven volgen / lezen doen dat omdat ze oprecht in je geïnteresseerd zijn, en je kunt er beter 5 daarvan hebben dan 500 likemijeniklikejou-volg-gedoe…

    -x-♥

  7. Bloggen is geen verplichting hoor, dat zou je jezelf niet op moeten leggen.
    Ik heb 15 maanden elke dag een log gemaakt op Iris Papilio, vana januari 2015 en opeens was er een periode waarin ik dacht, nu even minder.
    Net als nu.. bevalt me nog steeds prima. Ik lees wel bij anderen, ook niet alles hoor, maar houd het wel een beetje bij. Het begint nu wel weer te komen, maar ik weer terugzak, ook niet erg. De statistieken, leuk om te zien, maar op dit moment is het minimaal. En soms weer eens een dag zoveel weergaven, dan denk ik, iemand is mijn hele log aan het doorspitten. Ook goed. Ik krijg nog steeds nieuwe volgers, (zelfs op mijn oude blog, waar ik nooit meer iets mee doe) waar ik me over verbaas. Ik ga dan wel even kijken, bedank ik een reactie voor de reactie als die ook nog komt en dan laat ik het. Ik heb er al veel teveel om te volgen dus daar heb ik echt een rem op gezet. Kop op… neem even tijd voor jezelf en je huis en klussen en echt hoor.. niks moet! XXX

  8. Dat gaat al jaren zo bij mij, heeeeeeel langzaam stijgende. Ik weiger me te verlagen tot volgjijmijdanvolgikjouook technieken. Ik doe niet aan winacties op volgens te krijgen. Niks. Lees me of lees me niet. Ik hoef er niet mijn salaris uit te halen. Ik doe het voor de lol.

  9. Ik herken wat je schrijft dat je je soms afvraagt wat er nu voor zorgt dat mensen Veel reacties geven of likes of je gaan volgen.Als ik een keer blog zonder dat ik erover nadenk, of iets post waar ik emotie is stop zonder het te herschrijven,levert dat meestal de meeste reacties op.Ik snap er soms niets van,maar probeer het meer los te laten. Laatst heb ik zelf heel veel geschrapt in mijn lijst va mensen die volgen,maar waarvan ik weet dat ze kijken/lezen maar er nooit iets over zeggen,behalve om er over te kunnen ‘roddelen ‘.Mijn lijstje met volgers (ik ben niet zo groot)slonk daarna nog meer. Zelf volg ik ook niet zoveel mensen,anders wordt het me teveel.Ik wil wel echt kunnen reageren in plaats van likes uitdelen zonder het te lezen……sorry,heel verhaal☺☺Dit raakte mij dus ook en ik denk dat jij dat heel vaak doet met jouw verhalen,dus daar hoef je geen grote lijsten met volgers voor te hebben

    1. Het zijn inderdaad verhalen die niet voor iedereen te volgen zijn. Toch zag ik deze week echt een huizenhoog verschil en dat raakte me toch wel even. Ik stop toch mijn hart en ziel in minn stukjes. Het is me niet om de volgers te doen, maar om het gevoel wat ik uitdraag. Kon door alle drukte binnen in mijzelf die klik niet vinden deze week. Ach, t hoort erbij. Liefs en goed weekend ❤

  10. Ik lees je en ik blijf je lezen Marije!
    Zelf schrijf ik enkel als ik inspiratie heb en ik beslis daarna nog of ik het post of niet. Bij mij spelen de statistieken dus geen rol, ze gaan enkel de hoogte in na een post. Veel volgers heb ik niet, maar elke volger bij maakt me blij. De interactie na een schrijfsel met de lezers, die vind ik echt heel leuk. Ik denk – mocht die er niet zijn – dat ik zelfs niet meer zou posten.
    Rust maar eens goed uit!

    1. Ja die interactie vind ik ook zo leuk! Die is er na dit stukje zeker, moet ik zeggen ❤
      Ook alle andere visies en zienswijzen. Ik vind dat prachtig.
      Het komt wel weer. Goed weekend x

  11. Ha de statistieken kijk ik niet en ook de volgers die nooit een reactie zetten mogen van mij allemaal gestolen worden. Vind actie/reactie leuk. 😉
    Ja als er niemand reageerde dan was bloggen niet meer leuk.
    Groetjes en doe je eigen ding…vooral zolang je er plezier aan beleefd.

    1. Die echte interactie vind ik ook het leukst. Volgers van ‘als jij mij volgt volg ik jou’ en die ‘nice!’ onder een rouwlog plaatsen word ik ook niet warm van

        1. Ja… Ik kreeg ooit ‘great post’ met confetti op een overlijdensbericht. Dan denk ik ook ‘waar ben je mee bezig’… Overal hetzelfde tekstje posten zonder de inhoud te lezen.
          Soms like ik weleens zonder een comment, vooral als iemand meerdere artikelen achter elkaar publiceert, maar dan heb ik bij een andere post van diegene al een heel gesprek lopen. Ik like nooit zonder te lezen. Gaat wat tijd inzitten, maar het moet wel uit het hart komen vind ik.

  12. Tsja, ik blog en heb facebook, ook nog een bijna nooit gebruikt Instagram.
    Ik blog en facebook omdatikhetleuk vind, maak me totaal niet druk of iemand me volgt , laat staan dat ik ook maar enigzins op de hoogte ben van het aantal mensen wat mn blog bezoekt.
    Als ik ergens geen stress van wil hebben is het daarvan.
    Ik blog…omdat IK het leuk vind.

  13. Er zijn perioden dat het heel rustig is Marije, bij mij ook. Wanneer het straks mooi weer is, en de evenementen losbarsten komt het wel weer goed.

    1. Ja dat is ook zo. Ik zit zelf niet zo lekker in mijn vel, dan ben je bang dat dat in je verhalen afstraalt. In dit verhaal dan zeker
      Dank voor je lieve woorden ☉

  14. Zelf blog ik enkel,meer als zat anders gaat die laatste drup over de rand.Over volgers en statistieken maak ik mij totaal niet druk.Na 11 jaar bloggen weet ik dat de vaste kern er gewoon is.Soms gaan er weg,soms komen er net als in het echte leven.

  15. Het voornaamste is dat je er plezier aan beleeft. Likes, statistieken, pieken en dalen zijn daaraan ondergeschikt. Het moet plezant blijven en je mag geen gevoel van druk ervaren, want zoals ik kan lezen heb je het al druk genoeg. Maar ook hierin… probeer je doelen haalbaar te houden en je energie te doseren. Proberen verder te kabbelen als een beekje. Lieve groet, Beekje.

  16. Jammer dat die dingen een invloed hebben op je stemming en je energieniveau. Dat lijkt me niet goed voor je herstel. Ik vind bloggen in de eerste plaats een geweldige uitlaatklep. Voor de burn-out zou ik mezelf ook in vraag gesteld hebben met stagnerende of dalende statistieken, denk ik, maar nu niet meer. De ‘echten’ zullen wel blijven.

    1. Ja dat is zeker zo. Maar ik merk dat het geklus en half verhuisd zijn er in gaat hakken nu. Dan haal ik ook minder energie uit schrijven… En er is al zo weinig van. Het komt ook wel weer hoor

        1. Het hoort erbij, dat heb ik al lang gemerkt. Die energie moet ik er weer bij zien te krijgen. Toch maar weekend klusvrij plannen binnenkort. Dank je xx

Gak mee en plaats hieronder je reactie,