Het leven is een reis…

Het is mede met dank aan Shivatje en Marion Driessen dat ik dit artikel schrijf.

Het is niet zelden dat een zeswoordverhaal een staartje krijgt bij mij op de blog. Blijkbaar heb ik aan zes woorden zelden genoeg.

Zij die mij echt kennen weten dat.

Reizen. Het reizen an sich, wat je gedurende je leven doet, is één ding. Rechttoe rechtaan is reizen je van plaats tot plaats begeven, elders dan thuis.

Maar het leven is ook een reis.

Een reis naar een doel. En dat precieze doel is eigenlijk ons allemaal onbekend. Mijn opa’s, oma’s, mijn schoonvader en -moeder, mijn eigen papa, enkele lieve vriendinnen: allemaal hebben zij ooit gehoord, gevoeld, of bemerkt ‘bestemming bereikt’, toen zij voor eeuwig hun ogen sloten.

Maar waar onze eigen reis in het leven heen gaat weten we niet, noch weten wij welke paden wij zullen bewandelen.

Je hebt een keuze in afslagen die je neemt. Maar wat je onderweg allemaal voor beren ontmoet, dat weet je niet. En evenmin heb je alle beren zomaar voor het kiezen.

Je weet niet wie je ontnomen wordt en welke personen er op je pad komen. Evenmin heb je geen idee wat jou zelf overkomt en hoe je daarmee om zult gaan.

Het leven is een reis

Soms dwaal ik een tijdje op een rotonde.

Al die richtingen die ik op kan, met borden die naar een bepaald doel wijzen. Wil ik dat doel als tussenstation in mijn leven? Of moet ik linea recta de andere kant op, een ommezwaai die ik soms bijna niet durf.

Er fietst wel eens even iemand mee op die rotonde. Met mij mee kijkend naar de borden, naar de wegen, naar de horizon of naar een spannende bocht in de weg die ik mogelijk wil kiezen. Past het bij mij? Wat voel ik? En wat wíl ik eigenlijk? Wat hoort er bij mij? Zijn er mogelijkheden om van de ene route alsnog naar de andere over te stappen als ik halverwege besef dat ik toch een andere kant op moet?

Het is niet erg om een rotonde een tweede keer te nemen, of zelfs een derde keer. Even pas op de plaats doet iedereen wel eens goed. Rustig overdenken welk pad je wilt nemen en welke risico’s daarbij horen. Het is goed om even stil te staan.

Het is de reis die telt, dus maak daar wat van.

Het gaat niet om het doel. Er komt namelijk altijd een nieuw streven bij, hoe vaak je je eigen doel ook mag bereiken. Is je doel een boek schrijven? Dan realiseer je je, als het af is, dat je weer een nieuw richtpunt nodig hebt. Ik denk dat iedereen wel het gevoel kent van ‘the day after’. Het wakker worden op de ochtend nadat een belangrijke gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Het is voorbij, het hoogtepunt achter de rug, je moet weer verder. Ik voel altijd een soort teleurstelling, neerslachtigheid zelfs. Ik had een nieuw doel nodig, een nieuwe focus, om een nieuwe weg in te slaan, of mijn oude weg te vervolgen, dichter bij een volgend doel.

Besef dat je altijd van richting mag veranderen. Het is jouw reis, en jij bent de enige die hem maken kan. Luister naar anderen, maar volg je eigen pad. En sta open voor alles wat je onderweg tegen komt.

De Gans

Het leven is een reis

Pictures in this log are from Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

37 thoughts on “Het leven is een reis…

  1. Dat beeld van de rotonde vind ik een mooie metafoor. Ik zie het zo voor me en denk dan verder aan de u-turns die hier niet ongebruikelijk zijn. Die ga ik vast (bij het hopelijk ooit behalen van dat rijbewijs) wel maken 🙂 .lieve groetjes, Hanneke

      1. Het is ook zo’n goeie! En dank je 🙂 .Heel binnenkort de theorie en dan is het hier echt niet veilig meer 🙂 ,lieve groetjes, Hanneke

        1. Gelukkig woon ik best ver weg
          Heel veel succes alvast! Gaat bast goed komen, alle vertrouwen in jou hoor. Lieve groetjes,

        1. Hahahahahaha! Gelukkig maar! Een beetje balans. Ik geniet altijd van je quotes op instagram. Geven ook altijd net weer even een duwtje. Dank je.

  2. Het leven is een reis van 0 tot…? Zelfs als je sterft leer je nog wat.
    Soms zou ik best even een routenavigatie voor mijn levenspad willen hebben. Even maar. Want ik het echt zou ik het niet willen. Reizen doe ik ook het liefst met een papieren kaart (-:
    Lieve groet

    1. Ik houd ervan om te kijken wat waar ligt op kaarten. En ook van die hele oude, hoe je omgeving er vroeger uit zag. Navigatie gebruik ik nauwelijks, maar het is soms zo fijn als iemand even met je meeloopt en je wat tips geeft. Lieve groet ❤

  3. Ik hou wel van rotondes. Met iedereen mee fietsen. Delen en leren van elkaar om daarna af te slaan naar voor jou de beste afslag. Op naar de volgende rotonde. Mooi geschreven Marije. Het is alsof ik de weg herken.

  4. Ik krijg ’n vermoeden dat ons doel op deze aardse planeet is om zoveel mogelijk te groeien (spiritueel) en lief te hebben. Hier komt volgens mij geen eind aan als we op enig moment het aardse leven vaarwel moeten zeggen. Omdat hier dus geen sprake is van ’n ‘einddoel’ kunnen we maar beter optimaal genieten van onze aardse reis door voortdurend in het moment te blijven. Marije, ik denk ook dat al je ‘beren’ ’n lesje bij zich hebben. Denk je ook niet…?

    1. De echte beren hebben een lesje. Maar dat zie ik niet als beren, en zeker niet diegene waarvoor je ‘bang’ moet worden. Sommige beren bestaan alleen in je hoofd en belemmeren juist je groei. Die beren zie ik niet graag 😉 Ik krijg ook steeds meer het vermoeden wat jij zegt over die spirituele groei. Maar onze reis op aarde is daar een essentieel onderdeel van. Ik vond pas weer een aantal interessante boeken bij het uitpakken van mijn verhuisdozen. De stapel nog te lezen werken groeit. Fijn! Lieve groet en een goed weekend Jan x

  5. Die beren op je pad zijn hopelijk knuffelberen 😉
    Keuzes die je maakt welke richting in te slaan bepalen je pad.
    Hobbels en bobbels krijgt iedereen voor de voeten…
    Je beschrijft het mooi…
    Fijn weekend

  6. Haha Marije, ik hou van rotondes en de mensen die ik daar tegen kom. Soms maak je samen een rondje. Het is altijd fijn om ‘mede rotondenaren’ te ontmoeten’voor je een afslag neemt.

  7. Waar de levensreis je overal naartoe zal brengen, weet je niet, en dat is denk ik maar goed ook. Je moet je inderdaad concentreren, op de reis zelf, voor je het weet is de eindbestemming bereikt.

  8. Bedankt.
    De weg de rotonde laten je ook zien dat je er niet alleen op zit en dat je soms even het nodige met elkaar moet delen tot zelfs van elkaar moet leren. Dan zwaai je naar elkaar en zet je jezelf je weg verder. Juist die afslag die goed voelt om jouw weg verder te zetten.
    De foto met de koffers zie ik op zo een moment als de bagage die je bij je draagt en op een moment veel minder wordt.

    Bedankt voor dit leerzaam logje.

    Aum Shanthi

    1. Soms heb je je rugzak zo vol en zitten er zelfs zaken in die helemaal niet van jou zijn. Mag je er ook uithalen 🙂 Scheelt enorm aan ballast.

      1. Die moet je er niet laten insteken. Zoja ga je nog heel moeilijk om je rotonde kunnen fietsen of je weg verder zetten. Daar wordt je zo moe van.
        Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *