Heimwee

Ik ben een heimweekind. Al had ik dat zelf nooit in de gaten. Ik heb een paar plekken die voor mij ‘thuis’ zijn, te weten, Groningen en Drenthe en de omgeving in de Zuid Franse Drôme en Vaucluse.

Verder voel ik mij eigenlijk nergens thuis, al reis ik graag wel naar andere plaatsen toe om deze te ontdekken en om andere culturen te leren kennen.

Ik wist niet dat ik zo’n heimwee had totdat ik onlangs terugkeerde naar de plek waar ik het grootste gedeelte van mijn jeugd heb doorgebracht: Oost Groningen. Ik rijd door de straten die mij meer dan 27 jaar geleden naar mijn rijbewijs voerden. Ik zit in een boemeltje over het spoor waar vroeger een dieseltreintje mij naar ‘Groningen Stad’ naar school en later mijn studie en studentenkamers vervoerde. Ik loop weer over de kale vlakten en voel de straffe wind. Oh díe! Die was ik vergeten, die eeuwige, gierende kille wind die hier bijna chronisch het vlakke land teistert. Zo hard dat jaren geleden de driebeukige schuur van de boerderij waar een vriendinnetje woonde, het kreunend opgaf en ineenzakte tot een hoop balken en stoffig puin, volledig geruïneerd door de woedende wind.

De afgelopen jaren had ik bijna continu buikpijn. Als ik op mijn buik drukte dan voelde ik een vaag, knagend ongemak. Onbestemd, maar eigenlijk altijd aanwezig. Ik had ook last van een vreemde onrust die ik niet thuis kon brengen. Als we al die lange kilometers door het land van zuid naar noord op weg naar mijn schoonmoeder waren en we kwamen over de Nieuwe IJsselbrug bij Zwolle dan werd ik, gelijk aan de verkeersstroom, plotsklaps een stuk rustiger.

Rietkraag in Reiderwolde

 

Nu wonen we hier. Ons oude huis is nog niet verkocht. Maar we hebben wel meer rust. Groningen ís rustig. Veel rustiger dan elders in het land. Ik weet de reden niet precies, maar het zal een combinatie zijn van factoren. Er wonen minder mensen, dat maakt het al een stuk minder druk. Daarnaast zijn Groningers, ondanks wat men elders in het land beweert, bijzonder gastvrij en hartelijk, gecombineerd met een prettige eenvoud. ‘Mien deur draait noar binnen tou’. Dat maakt dat je je warm en welkom voelt, prettig voelt.

Groningers maken zich meestal ook niet zo druk. ‘Kop dr Veur!’ is een veelgehoorde uitspraak in deze streek en in onze familie. Als de aardbevingen ten gevolge van de gaswinning elders in den lande zouden hebben plaatsgevonden dan waren de opstand en het verzet niet te overzien geweest. Hier zucht men, toont gelaten gaten in de muren, de scheuren in de verzakkende fundering en lacht wat schamper omdat het jongske met de lakschoenen bang is voor de spinnenwebben in de vochtige, verzakte kruipruimte, die hij toch moet betreden om de bevingsschade op te kunnen nemen. Die schade… ‘is hail min ja.’ Waarop gelaten een balkje uit een hoekje wordt opgediept, dat na zonsondergang als hefboom onder een buitendeur geschoven wordt, omdat deze anders niet meer sluit. ‘Na die beving van vorige week lag dr bijna helemaal uit’. Waarna de zoveelste brief naar één of andere instantie die mogelijk zou kunnen helpen geschreven wordt. Inmiddels trekt een oudere komiek zich het lot van de Groningers aan en waart zingend met de bevolking door de oude stadse straten, met op de achtergrond de trotse Olde Grieze als eeuwige wakende toren in het Groninger làànd. Hopelijk haalt het wat uit ja….¹

Waar ik op dit moment het meeste van geniet? Van de taal! Dat ongezouten, ruw klinkende accent, dat uit een vriendelijk hart komt. Het zo vaak gebruikte woordje ‘ja’, wat als een soortement ‘toch’ overal achteraan geplakt wordt: Das ja mooi ja!² Of nog leuker: ja moar ik zeg ja nee ja! De laatste zin geeft aan: zeur niet, ik heb al nee gezegd. Ook al staat er drie keer ‘ja’ en één keer ‘nee’, het is voor Groningers heel duidelijk een ‘nee’. En het woordje ‘hóór’ achter het ja, indien als instemming gebruikt: ‘Ja-hóór!’ Bijvoorbeeld als je bij de kaasboer vraagt of het ietsje meer mag zijn: ‘ja-hóór!’

Die babbeltjes in de winkel, waar je soms verrassend snel tot heel persoonlijke gesprekken komt. Misschien ligt het aan mij, hier opgegroeid en blijkbaar toch geworteld, maar voor mij is het hier echt, puur, zonder opsmuk en zonder gedoe.

De knoop in mijn buik is weg. Mijn heimwee is weg. Ik ben weer thuis. Hartelijk en warm ontvangen, ‘De deur draait noar binnen tou’. In prachtig ‘sidderend mooi’ (zoals een oom van ons pleegt te zeggen) Groningen. En ik wil hier niet meer weg!

 

De Gans

Straatje in het vestingstadje Bourtange

1: Voetnoot van De Gans:
Voorbeeld van de boerderijen zoals ik in dit artikel beschrijf vind je op deze Wikipediapagina. Veel Groninger boerderijen zijn prachtige, zeer grote bouwsels met een voorname uitstraling. In het veenkoloniale lintdorp van mijn jeugd stonden iets kleinere varianten hiervan, maar dat deed aan hun statigheid weinig af. Als klein meisje vond ik het ware kastelen. Ik vind het intens verdrietig dat vele van deze prachtige oude gebouwen instorten en worden gesloopt vanwege de aardbevingen door de gaswinning. Ik hoop van harte dat er een oplossing gevonden wordt om zowel de gedupeerde burgers te helpen alsook de schitterende cultuur van Groningen te behouden. De provincie en haar inwoners zijn het waard om ons als natie over te bekommeren!

2: Moeite met het Grunnegs? Klik dan hier voor het online woordenboek.

All pictures in this log ©by De Gans


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en soms verschijnt een quote op Pinterest.

22 thoughts on “Heimwee

  1. Het is je gegund, dat je je weer beter in je velletje voelt!
    Hier in Dld zegt de slager altijd ‘Jawohl ‘ en de eerste keer moest ik toch zo lachen. Die slagers hebben blijkbaar toch iets aparts, waardoor je je als mens vrolijker voelt hahaha
    Fijn weekend mooi mens,
    XxX

  2. Griebels wichtie toch….wat mouk hier nou din op zegn? Hest ja geliek ja, is ja ook goin woord Frans bie 😉

    Hmmm en volgns mie bist haard op weg om de H’s, woar k’eerder al over schreef die bie in de reacties te verzoameln want wrom denks da’k noeit op vakaansie goi, hoogoet 3 doage maximoal ?

    -x-♥

    1. (Het lukt me niet om een reactie te geven via het vakje onderaan, dus probeer ik het via deze optie, gezellig samen met Koba 😉 )

      Wat fijn dat je eindelijk weer thuis bent, Marije! Je mooie woorden laten een verlangen naar het hoge noorden ontluiken. Beleef, voel, geniet! x

  3. Wat een mooie ode aan jouw thuisland, waar jij geen heimwee-kind meer bent, maar er hoort, zoals een ster aan de sterrenhemel! Als ik deze vakantie in Drenthe vertoef, zal ik eens een doorsteekje maken naar Groningen! Ik ben niet bang van de wind! 🙂

  4. Gelukkig is die knoopt uit je buik weg, thuis gekomen dus. Ik ga graag op reis maar niet te vaak want ook ik mis dan zo mijn thuis.
    Hartelijke groet.

  5. Wat een ‘mooi’ verhaal Marije. Ook verdrietig,maar heel goed beschreven. Dat je nu echt “thuis” bent is heel belangrijk voor een mens. Ik ken het heimwee gevoel zo goed. Liep bij logeren als kind overal weg. En ik ken het soms nog. Ach ja…heel gevoelig hartje. Liefs voor jou.

    1. Dank je wel lieve Johanne. Thuis is zo bijzonder. Heerlijk om er weer te zijn. Je bent een lieverd, met een gevoelig hartje 🙂 Dikke kus en liefs terug <3 xxx

  6. Bijna twintig jaar geleden denk ik dat wij Groningen leerden kennen.
    Wij stonden in Zuid Limburg op een camping…wat een sjagerijnige mensen..we besloten naar Visvliet te gaan. We hebben er jaren en jaren vakantie gevierd, hebben het landschap zien veranderen..lege boerderijen, grote stukken land opgekocht door de NAM.

    Heimwee heb ik meestal naar Frankrijk, de Cevennes, dat is een plek waar ik me thuis voel.
    Verder denk ik dat ik een raar mens ben, waar we ook zijn, ik steek de sleutel in het slot en maak er een thuis van

    1. Wat leuk Ria! Ik ken Limburg echt goed, je moet er tussen passen. Visvliet, daar heeft mijn oma gewoond. En Grijpskerk. Ik logeerde er vaak als kind. De Cevennes is prachtig he. Ik dacht ook altijd dat een huis mijn huis was als ik me er lekker een thuis kon maken. Maar dat blijkt voor mij toch niet zo te zijn. Weer wat over mijzelf geleerd. Lieve groet, Marije

Gak mee en plaats hieronder je reactie,