Glimlachjes uit een ander leven

Een fragment van een gesprek.

Herken je dat? Het lopen door een straat, over de markt, door een winkel, het zitten in de trein of aan een tafeltje in een restaurant…en dan enkele zinnen meekrijgen van iemands leven. Zonder dat je afluistert of het echt bewust wilt horen, komt je toch een fragment van een gesprek ter ore.

‘Doar kennst ja niks an doun ja…’

Pas geleden liep ik over een markt in de provincie Groningen en hoorde daar in onvervalst dialect: ‘doar kennst ja niks an doun ja’. Voor de niet noorderlingen onder ons, het betekent een geruststellend: ‘daar kun je toch immers niks aan doen?’.

Hoewel ik uiteraard gewoon doorliep,  bleef het zinnetje, mede door de fantastisch karakteristieke Groninger tongval die ik nog ken uit mijn jeugd, nog een poosje in mijn hoofd nazingen. Ik heb uiteraard geen idee wie deze zin heeft uitgesproken en tegen wie dat was, of waarover het überhaupt ging. Het was echt een fragment ‘en passant’. Maar toch….denk je er soms nog een poosje over na. Waar kon het beste mens ‘niks aan doun ja’? Het was het soort geruststelling die we bijna allemaal wel eens hebben gegeven aan iemand die dat even nodig had. Wat was er gebeurd, wat waren de zorgen? Waar had het mee te maken? Maar uiteindelijk loop je, niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk weer door, je beleeft je dag en je leven verder en de uitspraak zakt uiteindelijk weg in de vergetelheid.

In een pashokje.

Zo ook de conversatie die ik, buiten beeld in een pashokje, verwoed sjorrend aan een te krappe broek, aan de andere kant van het gordijntje hoorde:
‘Heee, hallooo!’
‘Halloooooo! Hoe is het met jou dan?’
‘Ja, goed! En met jou?’
‘Ja, ook heel goed!’
‘Zeg, waar kennen wij elkaar eigenlijk van?’
‘Ik heb geen idee? Van de kapper?’
En opgewekt babbelend begaf het stel zich weer buiten mijn gehoorsafstand, terwijl ik moeite had mijn lachen in te houden en me inwendig grinnikend afvroeg of de locatie van ontmoeting inderdaad wel de kapper was.

Vermoeide moeder.

Of een moeder die, beladen met boodschappentassen en een volgepakte, onwillige bakfiets, verwoede pogingen deed om haar tegendraadse kleuter in de juiste richting te dirigeren, terwijl het kind duidelijk een heel andere kant op wilde dan de bedoeling was. Uiterlijk zo kalm mogelijk, zich volgens mij beheersend om midden op een plein niet te gaan gillen naar haar kind, maar met vermoeide en rusteloze ogen achter haar losgewaaide krullen. Een paar dagen later kwam ik ze echter opnieuw tegen. Geen bakfiets of boodschappentassen te zien, moeder rustig en vredig, het haar netjes in een staart, samen met haar zoontje, beiden vredig likkend aan een ijsje, babbelend over de plannen voor het weekend. Beide situaties herken ik uit mijn eigen bestaan.

Fragmenten uit een ander leven.

Want, al die fragmenten van anderen die je doen glimlachen, of doen meeleven, of knipogen naar het gezelschap waar je in verkeert…. Het kleurt toch ook je eigen bestaan, of geeft een beetje perspectief. Want die momenten, wanneer ik stilsta bij veel van wat ik om me heen zie en hoor gebeuren, doen me beseffen dat ik toch het liefst mijn eigen leven leef. Met mijn eigen zorgen in plaats van die van een ander, die je bij de persoon die ze uitspreekt achter kunt laten. Want daar horen ze thuis. Maar ook met mijn eigen grappigheden, die ik soms ook bij anderen zie en waar ik als buitenstaander dan soms even van kan meegenieten. De glimlachjes uit een ander leven maken je eigen leven lief.

Leef je eigen leven.

Het aanschouwen van zo’n afstandje maakt ook duidelijk, dat de meeste dingen die je in je eigen bestaan meemaakt, écht bij jouw leven horen, en dat ze bovendien van voorbijgaande aard zijn. Verdriet is niet eeuwig, geluk is dat ook niet. Het leven gaat voort en jij leeft het mee. Laat het gebeuren en blijf niet eeuwig lijden aan het leed uit vroeger tijden. Verwerk het en gebruik het als een pijler voor de toekomst. Pluk energie uit je geluk. En sommige dingen ‘doar kennst ja niks an doun ja’.

Accepteer, leer, lach en leef.

De Gans

Glimlachjes uit een ander leven
Bron: Pixabay

Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

 

4 thoughts on “Glimlachjes uit een ander leven

  1. Lieve marije.
    Heb het moois weer gelezen, en ja heel herkenbaar.
    Ik kijk weer uit naar het volgende stukje.
    Ga door : en dit wordt vast een keer in boekvorm uitgegeven.
    Succes en liefs.
    Joke Verhoek-Hendriksen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *