Geloof in wetenschap vervangt geloof in God…

Maar kun je geloven in bewijs?

Bewijs voor buitenaards bezoek.

Pas las ik een log bij Victoria Hamner over ‘bezoek van buiten’, oftewel buitenaards bezoek aan onze aarde en waaruit met vaak de verklaringen hiervoor haalt. Je kunt haar log hier lezen. Maar is dat bewijs wetenschappelijk? En is het betrouwbaar?

Na lezing van Victoria’s log, en na het kijken van het filmpje dacht ik na. Want tegenwoordig willen wij alles bewezen zien, met de nadruk op dat zien. Wetenschappelijk onderbouwd en daarbij natuurlijk ook grondig uitgeplozen en uitgeschreven, zodat wij de tocht naar het bewijs mee kunnen beleven.

Er zijn velen die zonder bewijzen allerhande problemen en gebeurtenissen doodleuk als onzin afdoen.

Denk maar eens aan alle onbegrepen ziekten, die zogenaamd niet bestaan, zodat duizenden mensen met onbegrepen klachten rondlopen. Alsof alleen een wetenschappelijk bewijs recht geeft op een ziekte. Men lijkt elkaar alleen nog maar te geloven als iets met bewijzen kan worden onderbouwd.

Volgens een bepaalde stroming kunnen de piramides niet door mensenhanden zijn gebouwd omdat, volgens onze huidige inzichten, dat in die tijd technisch onmogelijk was. Waarmee het voorchristelijk intellect meteen de prullenbak ingeworpen wordt en wij ons in onze huidige tijd blijkbaar veel ontwikkelder achten dan destijds. Dus dan moeten het buitenaardse wezens zijn geweest. Of tijdreizigers. Er zijn er sommigen die in afbeeldingen uit vroeger tijden zelfs moderne apparaten menen te zien en dat als bewijs opvoeren dat er in de tijd gereisd kon worden.

Ik ga daar natuurlijk weer niet volledig in mee. Het zou best kunnen dat de mensheid tientallen eeuwen geleden behoorlijk slim kan zijn geweest. En dus in staat om zulke gebouwen te bouwen. Het zou ook kunnen dat er in de tijd is gereisd. Het kan ook zijn dat ons universum weer totaal anders in elkaar zit dan wij eenvoudige stervelingen kunnen bevatten. Wie weet het zeker? Ik weet het niet.

Hebben wij een achteruitgang in onze intellectuele ontwikkeling gecreëerd?

Soms denk ik dat dat is gebeurd. Soms heb ik de indruk dat wij de afgelopen eeuwen hebben gevaren op het volgen van het vermeende, door de massa toegekende intellect van anderen, van individuen die werden uitgeroepen tot leider. Dat de afgelopen honderden jaren mensen als makke schapen in een kudde één leider achternaliepen. Het christendom is in de afgelopen eeuwen wijd verspreid in Europa en eenieder die niet meeliep in die massa werd verketterd en verguisd, totdat de dood er dikwijls op volgde.

Het is niet nieuw dat iemand met een nieuw, onontdekt wereldbeeld of met een tegendraadse visie verstoten wordt. Dat is van alle tijden, en ook nog in het nu.

Mensen dienen toch vooral te volgen. Vragen stellen mag. Men zoekt echter helaas vooral naar bevestiging van de geijkte patronen, te kritisch denken wordt vaak afgewezen. Maar met een wetenschappelijke titel, ten bewijze van je autoriteit op een bepaald gebied, word je wel sneller serieus genomen.

Geloven in bewijs en wetenschap

Die focus op bewijs vind ik onverstandig.

Door onze hedendaagse focus op bewijsvoering blijven wij keurig op de gebaande paden lopen en elkaar volgen. We wijken daar zo min mogelijk van af. Wetenschappelijke bewijsvoering maakt iets ‘waar’ totdat het tegendeel weer bewezen wordt. Mensen die resultaten uit onderzoek als onweerlegbaar beschouwen realiseren zich vaak niet dat wetenschap puur berust op het zoeken naar vragen en niet naar bevestigen wat men weet. Wat niemand verwacht, maar wat wel regelmatig gebeurt, bijvoorbeeld kortgeleden nog in Delft, waar de spukhafte Fernwirkung van quantummechanica denkwijze van Albert Einstein werd ontkracht¹.

Na onze ontworsteling aan slechts religieuze normen, lopen we naar mijn mening vandaag opnieuw met oogkleppen op door nu slechts het bewijs van de wetenschap te willen volgen en alles bevestigd te willen zien. Geloof in Wetenschap vervangt geloof in God. Het ene denkbeeld heeft het andere vervangen, maar echte ruimte voor het vrije denken is er nog niet.

Hoe zou het zijn om alle vormen van denken en geloven te integreren? Zowel de spirituele kanten van het leven vermengen met de keiharde bewijsvoering van 1 + 1 = 2. Hoe bijzonder zou het zijn dat we accepteren dat bepaalde zaken geen onmiddellijke wetenschappelijke verklaring behoeven, maar daarom niet minder waarneembaar zijn? Dat iemand met een onbegrepen ziekte wel het recht krijgt daar pijn van te ondervinden? Dat iemand die iets meer kan voelen niet als ‘anders’ wordt betiteld?

Ik wil meer vraagtekens zien.

En minder uitroeptekens. Ik weet persoonlijk slechts dat ik heel weinig weet. Dat de aarde, vermoedelijk, een minuscuul objectje is in een onmetelijke ruimte. En dat wij mensen misschien wel nooit tot de uiteindelijke ontdekking komen hoe dit alles in elkaar zit, omdat ons leven dan al niet meer aanwezig is.

Bescheidenheid zou ons mensen sieren. De bescheidenheid dat onze huidige tijd het weten van weleer misschien niet overtroeft. En de bescheidenheid dat de ontdekkingen van onze eigen generatie, deze tijd, misschien ooit ook weer achterhaald zullen worden. Volg je eigen leider als je dat wilt, maar volg vooral je eigen ziel. Want daar zitten nog veel prachtige wetenswaardigheden in verscholen, en het zou fijn zijn als je deze bij je leven ziet…

De Gans.

Onze wereld is waarschijnlijk zo klein... Wetenschap...

Met dank aan mijn Lief voor de kritische noten ten aanzien van het aanhalen van de wetenschap ♥

1: Lees het artikel met de uitleg in een video hierover in het NRC.

Pictures in this log are found on Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

17 thoughts on “Geloof in wetenschap vervangt geloof in God…

  1. Onbegrensd

    we kunnen over het niet waarneembare nog eeuwig discussiëren
    onze sporen in platgelopen wegen nalaten
    of onderweg over onbetreden paden praten
    zonder echo van het eigen grote gelijk en met de wil iets te leren

    Lenjef

    Al wat aan de overzijde van het heelal is:
    de wijze neemt aan dat het bestaat,
    maar houdt zich daar niet mee bezig. (Chuang- tzŭ)

  2. Aan het begin van de vorige eeuw dacht de wetenschap bijna alles te weten wat er te weten valt. De mens was de maat van alles. Toen kwam Einstein en bleek de hele natuur een nog groter raadsel te zijn dan voor mogelijk werd gehouden. We zijn nu ’n eeuw verder, maar hebben weinig van Einstein geleerd. Nog steeds denken we dat de mens alles kan weten. Robbert Dijkgraaf, president van de Koninklijke Nederlandse Academy van Wetenschappen trok uit onderzoek de conclusie dat er één ding duidelijk is in de wetenschap: dat we heel veel nog niet weten. Zo’n 96% van alle verschijnselen in en om ons heen is nog niet geduid. Dat er ‘iets’ is wat wij nog niet begrijpen, is in dat kader wel ’n heel groot understatement. Ik zou willen zeggen tegen de wetenschap en de mensheid: ruil je misplaatste arrogantie in voor bescheidenheid en nederigheid. Kijk naar de schoonheid van de natuur, naar het wonder dat wij ‘leven’ noemen. Probeer niet te verklaren en accepteer dat er altijd een maat is die de mens overstijgt. Als het bevalt, kun je het nog een dag doen. Of ’n hele week. Of de rest van je leven. Leef met het mysterie… ❤

  3. Een van de redenen waarom ik nauwelijks praat/schrijf over mijn geloof is dat het altijd weer een soort van discussie schijnt te moeten worden… Ook in de theologie zijn er veel dingen die niet kloppen, gevoelsmatig, ik liep daarin vast tijdens mijn theologiestudie. Zo jammer dat bekrompenheid vele wegen blokkeert hè?
    En ja ik geloof veel maar nog veel meer niet… ik hoef niet zo nodig ergens bewijs van, ik luister naar mijn ♥
    -x-♥

  4. Vroeger dacht ik dat dokters alles wisten, dat wetenschappers alles zeker weten, nu weet ik dat niets zeker is, en dat het ene onderzoek Het andere weer uitsluit. Geloven doe ik niet in god, ik weet niets zeker, niemand, weet dat.

    1. Nee. Mooi eigenlijk. Je kunt slechts vertrouwen dat dat wat jij ziet is wat jij ziet….. Dat maakt de mogelijkheden feitelijk onbegrensd

  5. Je laatste paragraaf, die is zo “waar” geschreven.
    Ik moet toegeven dat, ondanks dat ik godsdienst gestudeerd heb( ja, echt!), ik sinds een jaar of 20 behoorlijk sceptisch geworden ben. Mss omdat ik me er te diep mee bezighoudt.
    We weten niks… en zouden ons altijd veel kritischer moeten opstellen.
    Zomaar klakkeloos geloven wat de kerk en soms ook de wetenschap ons voorhoudt??? Niet ok…
    Hemel, ik zit op “mijn paard”…sorry lieve Marije, voor deze cynische reactie!
    Xxx

    1. In feite zeg je precies hetzelfde als ik. De oogkleppenconstructie. Of dat nou het één of het ander achternalopen is. Je mist zoveel diepere betekenissen door klakkeloos ‘te geloven in…’
      Dank je wel!
      xxxx

  6. Oeps… als men zich enkel op feiten gaat baseren dan is het leven niet wonderbaarlijk mooi te noemen. Feiten zijn vaak noodzakelijk, maar er is inderdaad zoveel meer tussen hemel en aard wat we nog niet weten. En ook dat moet men als een feit zien.

  7. Voor wat moeten bepaalde altijd een verklaring zoeken? Soms is het gewoon te aanvaarden dat iets niets wetenschappelijk hoeft uitgelegd te worden. En is het nog altijd aan jezelf of je het in vraag stelt ja of nee.
    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *