Geef je prikkels aan de natuur

Prikkelbaar.

Ik ben een prikkelbaar persoon. Zeker sinds de geboorte van mijn Zoon van bijna Zeven filtert mijn hoofd de prikkels van buiten niet meer. Voor zover ik dat voor die tijd wel kon, want ik ben er eerlijk gezegd nooit erg goed in geweest. Teveel prikkels maken mij onrustig, katterig en voor mijzelf en mijn omgeving heel onmogelijk.
Maar bijna iedereen heeft in meer of mindere mate last van prikkels en dat is helemaal niet verwonderlijk. Zeker in de wereld van nu wordt er veel van ons gevraagd op prikkelgebied. Maar van te veel van die prikkels kun je aardig uit balans raken en het is wel handig om dat te voorkomen. 

Een voorbeeld nemen aan een kat.

Sommige mensen kunnen prima omgaan met die toeloop aan informatie en waarnemingen. Balanceren is voor hen een natuurlijk gegeven. Eigenlijk leven sommigen net zoals onze katten. Want die katten, daar kunnen we met zijn allen best een voorbeeld aan nemen. Stiekem ben ik wel eens jaloers op ze. De wereld draait door, maar poeslief kruipt letterlijk even weg om te gaan slapen. Een bobbel onder de deken op de bank verraadt hem soms, of een bolling in het gordijn, maar verder heerst er stilte rondom het rustig ademende lijfje. Soms een diepe zucht, een strekkend pootje met blikkerende nageltjes, waarna er weer lekker genesteld wordt en verder wordt geslapen. De oogjes gaan niet eens open.

 

Geef je prikkels aan de natuur
De kleuren van een regenboog boven de dijk aan de Punt van Reide.

Prikkels verwerken in de natuur.

Voor mij werkt het altijd het beste om lekker de natuur in te trekken. Het ritme van de seizoenen, een blatend schaap of een grazende koe, de wind door mijn haren, dit alles brengt mij weer terug naar mijzelf.

Deze week was te druk. En ik ben iemand die vrolijk door blijft plannen totdat het feitelijk te veel is. Zo ook nu met verplichtingen thuis en een intocht van Sinterklaas met bijbehorende mensenmenigte. De enige optie die na zo’n overdaad aan prikkels rest is, mits het niet zo erg is dat ik alleen nog maar mijn bed in kan, de natuur in te trekken.

Zondag reden we naar de Punt van Reide, bij de Dollard aan het wad. Een eenzame zeehond dartelde voor de kust in het water en een groep koeien graasde tussen het riet. Vogels vlogen over en de wind woei al mijn muizenissen weg.

Visualisatie.

Als mijn hoofd erg vol zit, dan helpt het mij om alles wat ik niet meer hebben wil los te laten en mee te geven met de wind. De harde windvlagen van de herfst zijn daar uitermate geschikt voor. Uitademend, blazend, met de handen om mijn lichaam gaf ik alle ballast weg aan de wind. De kleuren van het herfstweer waren overal zichtbaar en verdiepten zich, naarmate de zon doorkwam en de regen bleef vallen.

Ik gaf mijn zorgen weg en kreeg daar kleur voor terug. Kleur van boven, kleur in de dieren om mij heen en in het zachte crèmekleurige schuim van de zee.

Zo’n visualisatie van het achterlaten van dat wat je niet nodig hebt verlicht mij in elk geval letterlijk. De kleuren van de regenboog leken te verdiepen en een kleine koe keek mij vriendelijk grazend aan.

 

Geef je prikkels aan de natuur
Een heel vriendelijke koe die even kwam poseren.

 

Ook eens proberen.

Nu hoef ik de meeste van mijn volgers niet meer te vertellen dat de natuur je terugbrengt naar jezelf. Wij mensen, zijn immers deel van die natuur, ook al lijkt het alsof we er steeds verder van af drijven. De natuur, in de breedste zin des woords, heeft ons voortgebracht, ons laten groeien en zal ons na ons leven weer opnemen zodat toekomstig leven daarop weer groeien kan. Die kringloop, die onophoudelijke cadans, die geeft mij ook weer alle rust en ruimte die ik nodig heb.

Als je er nog niet zo thuis in bent, probeer het dan eens. Ga de natuur in, stel jezelf open en kijk goed naar jezelf. Soms lukt dat het beste met je ogen dicht.
Wat voel je, wat brengt jou uit balans en wat heb jij niet meer nodig in je leven? Herken het. Erken het. Visualiseer dat je het vastpakt en teruggeeft aan de natuur. Waar wel degelijk iets of iemand huist, die precies dat wat jij loslaat nodig heeft.

Als je loslaat, krijg je daar ruimte voor terug. Die ruimte is vol positiviteit en kansen. Vol mogelijkheden voor jou.

De Gans

Geef je prikkels aan de natuur
Even zwaaien naar mijn schaduw…

Alle foto’s zijn genomen bij Punt van Reide in Groningen. Voor meer informatie kun je kijken op mijn Galerie of mijn disclaimer.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

12 thoughts on “Geef je prikkels aan de natuur

  1. Wauw foto’s, zeker met een streepje Pink Floyd op de achtergrond. En fijn artikel alweer.

    Heb nog steeds geen moed om in mezelf te graven maar ben al heel blij dat ik piekerloos en in een prima humeur elke dag doorkom tegenwoordig 🙂 En ja wandelingen horen daar steevast bij, al is het maar naar de winkel.
    Vlieg met Enerziek mee naar… 57. Er is leven na de burn-outMy Profile

    1. Wandelen kan zo heerlijk zijn. Zeker als Pink Floyd op je afgevuurd wordt Heb The Great Gig in The Sky in mijn hoofd nu. Zalig.
      Ik hoop dat je ooit eea voor jezelf op een rijtje krijgt. Op je eigen tempo en je eigen manier. Lieve groet x

  2. Het is en blijft een strijd schat, prikkels die je niet vermijden kunt te aanvaarden… maar gaandeweg leren we het toch aardig… (het meer voor jezelf opkomen en ‘nee’ zeggen helpt daarbij ook)

    xxx
    Vlieg met Melody mee naar… Achter-de-foto-15My Profile

    1. ‘nee’ zeggen 😉 Al doende leert men he. De Sinterklaasintocht deze week ging wel goed, maar de dag daarna bleek het toch teveel. Soms lijkt het dat het lukt, en blijkt later toch van niet. Gaandeweg….. 😉 xxxx

  3. Het rare is ik zelf heb daar heel weinig problemen mee de prikkels. Maar ik moet wel zeggen ik bouw altijd een muur rond me heen zodat er helemaal niets binnen komt. Als ik mensen help doe ik dat ook. Het zou niet goed zijn mocht ik alles maar bij mezelf leggen.
    En ja de natuur in gaan yoga en meditatie het helpt om je tot rust te brengen in je hoofd.
    Plannen en overvol plannen nooit goed 🙂

    Aum Shanthi

    1. Jij lijkt mij een van die mensen die heel goed in evenwicht is. Wat zalig lijkt mij dat. Dat van die muur ben ik aan het leren. Dat vind ik moeilijk. Plannen heb ik grotendeels losgelaten. Heerlijk is dat. Mooie dag!

      1. Dat hoor ik vaak dat ze het tegen me zeggen. Maar soms moet ik voor mezelf me ook eens terug trekken hoor. Dat ziet niemand aan me dat zal niemand voelen.
        Leren van te leven in het nu de dag nemen zoals hij komt.
        De muur is een van het belangrijkste om geen prikkels binnen te krijgen.
        Zou gek worden. 🙂

        Fijne dag

        Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *