Ga eens even unplugged leven

Ik ben unplugged.

Nou ja, grotendeels. Als je het bloggen naar een hoger plan wilt tillen dan is het niet handig wekenlang de stekker er uit te trekken. Het kan wel, maar heel handig is het niet.

Dus ik ben een parttime unplugger. En dat bevalt me prima.

Die online drukte bevalt me totaal niet.

Ik heb er al vaker een post aan gewijd en toen kwamen heel veel, goedbedoeld hoor, met meningen en gevoelens over hoe ik het in andermans ogen deed en wat ik daaraan moest veranderen, en dat bleek nog veel vermoeiender. Mijn eigen gevoel volgen lukte daarna allerminst.

Zo werkt het dus niet. Ik ben aan het oefenen geslagen. En dat bleek te werken. Ik ben niet volledig offline, maar ik ga me minder druk maken om andermans posts. Als Gans, ‘professioneel’ blijf ik online, maar privé ben ik veel vaker in de coulissen. Daar geniet ik heerlijk van alles wat voorbij komt, alsof ik naar een voorstelling zit te kijken. Lekker in de luwte, zonder gedoe en zonder de pressie van buitenaf.

Geen idee wie je condoleert of feliciteert.

Onlangs postte ik op Instagram een ‘proficiat!’ bij de eerste stapjes van kind X van contactpersoon Y. En letterlijk, dat was het ook. Ik kende noch het kind, noch de persoon, waarbij ik via via via via op het profiel terechtkwam en wiens kind wiebelig de welbekende eerste stapjes waggelde.

Ik stopte, delete mijn felicitatie en gooide mijn telefoon in de hoek. Was ik zo diep gezonken dat ik me liet meeslepen door momentjes uit de levens van volstrekt onbekenden?

Ik zit op Instagram als Gansje. Niet privé, al post ik weleens een pluizebol of binnenwerk van mijn vaders piano. Simpelweg omdat ik daar mijn zoektocht naar  het mooie deel, zoals ook hier op de blog. Alles wat daarmee te maken heeft deel ik. Lekker zonnig, gelukkig leven op Instagram, zoals mijn rol op Social Media betaamt.

Op Facebook doe ik het anders.

Op mijn persoonlijke pagina staat niet alleen mijn wel, maar ook weleens mijn wee. Maar ik doe niet mee aan dat ‘happylife’ ‘lovemylife’ ‘happysunday’ gezemel. Ik vind dat bah, wat nep. Niemands leven is alleen maar ‘happylife’ en sommige sundays zijn gewoon stom. Ik heb pas twee hashtags vergeleken: #lovemylife heeft 6.817.189 tags en #hatemylife telt er 119.368. Dit verschil maakt het wel duidelijk, lijkt me. Want in offline gesprekken met mensen hoor ik toch voornamelijk geklaag. Ik denk dat we bovenstaande getallen in het normale leven best om kunnen draaien. Maar dat lijkt mij persoonlijk voor je geestelijk welzijn heel erg ongezond. Als we onszelf via sociale media voor kunnen houden dat ons leven om van te houden is dan moeten we dat vooral niet laten natuurlijk. Maar omdat het voornamelijk wordt gebruikt om naar de buitenwereld een happy masker op te zetten krijg ik er een onprettig gevoel bij.

Enfin, ik doe dus niet mee.

Ik post vooral wat mij persoonlijk raakt, op die persoonlijke pagina. Foto’s van mijn Lief, mijn Zoon van Zes en van mijn poezen. Soms van een vriend of vriendin, als diegene dat prettig vindt. En van mijn huis en mijn bossen. En pas geleden, midden in de nacht tijdens een doorwaakt moment een pauze.

Unplug yourself in nature

Te veel prikkels verminderen.

We worden tegenwoordig doorlopend geprikkeld. Radio, tv, verkeersgeluid, felle lichten in winkels, reclamezuilen….alles wordt steeds meer. Nu Social Media niet meer weg te denken is uit het dagelijks leven worden we bijna elk uur van de dag gebombardeerd met prikkels, terwijl we de normale, natuurlijke prikkels nauwelijks meer waarnemen. Vogelgekwetter wordt overstemd door een knallende radio, het geknor van de poes door de begintune van het journaal op de tv.

Die gewone prikkels, het ruisen van de wind door de bloesem van de bomen, de zachte geur van brem. Het zachte spinnen van een kat of het lied van een merel, daar krijgen we energie van. Daar worden we door gevoed, onze geest wordt kalm en dat maakt ons lijf ook rustig.

De juiste prikkels opzoeken.

Daarom ga ik de juiste prikkels opzoeken. Naar het bos, kijken naar het groen. En luisteren naar de vogels, die op dit moment in de boom achter mij vergaderen over het weekend. Hun zachte stemmetjes vrolijk weerkaatsend tussen de huizen en het geluid zacht wegstervend tussen het groen. De lach van mijn kind, twinkelend tussen de muren en het uitrollen van onze nieuwe grasmat, zojuist geleverd. De sprietjes onder mijn handen voelen en de geur van groen diep opsnuiven. En het kletsnatte hoofd van mijn man afdrogen omdat het telkens giet. De geur ruiken van die man van wie ik houd.

Ik ga weer even offline. Helemaal unplugged. Lekker weekend vieren. En ik keer wel weer eens terug. Later. Als ik opgeladen ben.

Goed weekend,

De Gans

leef eens een dagje unplugged

Meer lezen over mijn worsteling met social media?

Lees Gakken tussen Vogels of Weekendrust.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

56 thoughts on “Ga eens even unplugged leven

  1. Herkenbaar hoor! Ik ben ook steeds minder actief op facebook merk ik. Voornamelijk omdat ik gewoon geen tijd wil besteden aan overal en alles zien bij te houden. Het schrijven/blogwereld is zo veel meer ‘mijn ding’ en daar besteed ik dan veel liever tijd aan. Hoewel, ik ook daar leer te ‘shiften’ zeg maar; ik vind veel leuk, maar naarmate ik ouder wordt, merk ik dat ik steeds meer moeite krijg met ‘oppervlakkigheid’.
    XxX

    1. Ik kreeg net ook weer ern reactie op fb….soms begrijp ik redenaties van mensen niet. En dat is denk ik maar goed ook.
      Als ik niet zou bloggen zou ik nauwelijks meer tijd besteden aan social media.
      Lekker naar buiten deze dagen! ☉ Liefs xxx

      1. Die van dat ze ‘dergelijke blogs’ meteen zou verwijderen? Ik heb op mn handen gezeten om niet te reageren; zou denk ik totaal uit de hand lopen en dat is zo jammer en onnodig 😉
        Haha, inderdaad. Alhoewel het hierzo ineens wel heel erg warm is…zweet zweet…hihi XxX

        1. Heb je mijn commentaar gezien 😉 Ik heb al een aantal keren zulke reacties van haar gehad en had haar al een tijdje geen toegang gegeven tot mijn posts. Is best een goed mens namelijk, maar zo pro Christ en absoluut in haar verkondigingen. Dat wekt bij mij allergie. Wat weten wij nou. En wat weet ik? Ik heb ook wel ‘bewijzen’ dat God bestaat, maar werk en leef in zo’n academische wereld dat ik aan dat bewijs twijfel. Het is prima om overal lekker je vraagtekens bij te zetten vind ik. Hier is het broeierig hahaha! xxx

          1. Helemaaal niet nieuwsgierig, gelijk even gaan kijken hihi en natuurlijk ook om je te steunen 😉
            Inderdaad zo’n niet-Christelijke reactie van haar. Toevallig -oh nee, bestaat niet – kwam ik vandaag een post tegen en die heb ik zojuist ook geplaatst…Ik denk dat jij die ook wel mooi vind. Geniet van de zon! XxX

            1. Uiteraard meteen gelezen en gedeeld. Pfff, ik lig ver achter met lezen. Bijna niemand verschijnt nog in mijn reader van WordPress, buiten al die Amerikanen om. Maar daar zitten ook zulke juweeltjes tussen. Ik ga zo even verder bijlezen.
              Echt een niet-Christelijke reactie inderdaad. Of juist…heel ‘Christelijk’ vanuit historisch perspectief.
              Heb je gegrinnikt? hihihi 😉
              De zon twijfelt een beetje hier. Ik zal even een zonnedansje doen 😉 Maar als hij bij jou blijft hangen dan is je dat van harte gegund. Liefs xxx

              1. Ik heb het al opgegeven om ALLES te lezen van iedereen: probeer wel zoveel mogelijk te blijven lezen, maar jehiemig; het is onderhand een dagtaak! Maar het is dan ook wel zo leuk en mooi en inspirerend vaak…dus nogmaals; herkenbaar 😉
                Oezja…dat is inderdaad ook weer waar, hihi
                Gegrinnikt? Ik? Ik zou niet durven…:-P
                Ik stuur wat naar het noorden toe 😉
                Geniet van je avond, dikke knuffel! XxX

                1. Alles lezen lukt niet meer, dat geef ik ook al op. Die dagtaak klinkt bekend hahaha! Maar sommige zijn zo leuk en zo inspirerend ja… Hoe herkenbaar weer. Ik heb wel gegrinnikt hoor ;-P Jij ook mooie avond, knuffel! xxx

  2. Vreemde verbondenheid

    leven
    is een wonder
    en zó bijzonder

    dat ontelbaar velen
    elk moment willen delen

    zelfs
    met een
    onbekende hypochonder

    Doe wat je graag doet, Marije. 🙂
    Lenjef

  3. Het is heerlijk om hier enige balans in te vinden merk ik, mijn onlineleven laten voor wat het is wil ik niet maar ik heb het aantal plekken en de momenten wel beperkt en dat voelt goed, beter.
    Hoop dat je je ondertussen heerlijk op kunt laden… liefs!

  4. Ik kan je hierin goed begrijpen. Zelf ben ik misschien ietwat verslaafd aan sociale media. Ik verspil er uren mee en ja zoals je zegt, je begint foto’s te liken van mensen die je niet eens kent. Op facebook en instagram zie je immers ook steeds gelukkige posts van gelukkige mensen en dat maakt je ook niet altijd blij. Ik wens je nog een fijn weekend toe. 🙂

    1. Ja dat fenomeen. Bizar fenomeen. Dat geluk kan ik gelukkig relativeren, maar ik volg ook best selectief. En alleen op fb heb ik ook een echte persoonlijke pagina. Maar dan nog vind ik het intensief
      Voor jou ook een heel goed weekend ☉

  5. Zeer interessant lieve Marije. Ieder zoekt zijn weg doorheen sociale media. Voor mij hoeft het niet. Ik heb het geprobeerd, maar ik werd er bloednerveus van. Weg dus met FB en Twitter. Het bloggen kan ik niet laten, maar ook daar soms iets teveel… alhoewel dat me voldoening schenkt. Volgend weekend moet ik het even loslaten. Dan ga ik naar Schokland….!! En dan zijn we off-line…

  6. Ik leef al jaren redelijk unplugged en dat bevalt me prima…ik heb een openbaar blog….en een dichtgetimmerde Facebook waar ik de meeste meldingen ook heb uitstaan.
    Het leven naast internet boeit me eigenlijk meer, en ik zet me ook steeds meer af tegen al dat liken

    1. Ja inderdaad. Soms is het zo nietszeggend.
      Het leven naast internet ís het leven. Internet maakt in sommige gevallen slechts het contact wat sneller…
      Ik heb van alles mijn meldingen uitstaan. Alleen van de blog verschijnt er een W als iemand reageert. Geen geluiden. Maar als iemand de moeite neemt om mijn schrijfsels te lezen, en er een reactie op te geven dan vind ik het fijn om daar snel even mijn waardering voor te geven. En de WhatsApps van mijn gezin natuurlijk.
      Ik laat vaak de telefoon thuis als ik weg ben. Werkt prima

  7. Amen ! You go girl 😉

    Na jaren al die online-bagger was ik t zat en gooide alles weg, inclusief blog. Ik begon opnieuw met alleen blog en fb. Vorig jaar ging fb ook weg, wat een rust gaf dat. Ik heb nu wel weer fb maar relatief anoniem, ik volg alleen maar dierentuinen en pagina’s die over dieren gaan. Er staat slechts een handjevol mensen tussen die mij vonden en hun nieuwsberichten en meldingen heb ik uitgeschakeld. Het staat ook niet aan, noch op pc noch op foon. Alhoewel ik mijn foon wel altijd binnen handbereik heb gebruik ik hem hoofdzakelijk voor het spelen van feud. Het unplugged zijn werkt voor iedereen verschillend en net als jij moet ieder zijn eigen methode vinden. Ik heb de mijne gevonden 😉 Jij ook begrijp ik, helemaal top!!

    x-♥

    1. Heerlijk. Ik moet wel oefenen op mijn methode. Maar ga Gans en persoonlijk wel.meer scheiden. Is dan een stuk minder druk ☺ Liefs xxx

      1. Komt goed meiske, alles piano aan …. waar een wil is, is een weg. Zolang jij je maar blijvend op jouw weg bevindt maak je mij blij.

        xxx

  8. Oh die social media…
    Mijn FB is zo privé, ik heb er echt geen behoefte aan om 1544 “vrienden” te hebben, vooral met en voor de kinderen…
    Op IG volgen alleen mensen die ik ken en toelaat.
    Maar ik weiger om slaafs de hele dag door FB enzo na te kijken, er zijn zoveel belangrijker dingen.
    Dan zwijg ik nog over de impact en schade die de social media aan kan richten en mensen kan kwetsen…
    Groot gelijk lieve Marije, ik volg je helemaal (zeker vanuit mijn zieke zetel vandaag)
    Liefs xxx

    1. Zieke zetel? Ach wat jammer! Wat scheelt eraan?
      Ik heb ook geen behoefte aan zoveel zielen op fb. Brrr. Heb er deze week weer wat afgegooid. Mijn pagina kan iedereen bij, mits bij gedrag, maar voor mijn prive profiel ben ik een stuk selectiever.
      Beterschap en knuffel xxx

        1. Hoe gaat het met je? Ik hoop dat je inmiddels aan de betere hand bent. Hier is de lente gekomen. Ik stuur je een zonnestraaltje xxxx

    1. Jouw reactie zat in mijn spambox. Zie ik nu pas! Wat raar. Maar het was heerlijk luxe, al loop ik gigantisch achter al een hele week hahahaha! Ik moet bij bijna iedereen bijlezen.

  9. Ontstekkeren is heerlijk. Regelmatig ontstekker ik en trek ik ook de batterij eruit. Soms moet namelijk alles even gereset worden. 🙂

        1. IG doe ik alleen voor de Gans, dan gaat het nog wel. Maar fb ga ik ook een tandje lager zetten. Vooral privé. Ben veel te bang dat ik mensen voor het hoofd stoot dus blijf ik reageren, meeleven en liken. Veel te druk. Dan mis ik maar wat hoor ☺

  10. We hebben het allemaal weleens nodig om de batterijen in alle rust op te laden Marije, daar is niets mis mee. De mensen die het goed met met je menen blijven toch wel.

    1. Dat is wederzijds Rob. Hier breekt een zonnestraal door op het moment dat ik dit antwoord typ. Ik stuur hem door naar jou. Goed weekend en warme groet,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *