Emancipatie?

 

Vandaag las ik het weer eens: wij vrouwen zijn in Nederland niet geëmancipeerd genoeg. Foei! Wij werken te weinig en onze mannen te veel. Dat moet anders: wij moeten meer werken en de mannen minder. Wij vrouwen moeten meer verdienen en wij moeten vooral economisch zelfstandig zijn. Wij moeten werken alsof wij gelijk aan mannen zijn. Wij moeten mondiger zijn, minder bescheiden en vooral meer verdienen graag.

Een prima streven, die gelijkheid.

Maar, is dat wel zo? En zijn mannen en vrouwen gelijk? Kunnen zij dezelfde dingen? En waar komt dat dwingende ‘moeten’  toch telkens weer vandaan? Zijn wij niet goed genoeg zoals wij zijn?

Volgens mij zit er biologisch onmiskenbaar een verschil tussen mannen en vrouwen. Vrouwen kunnen dingen die tot op heden bij mannen (gelukkig) niet mogelijk zijn, en andersom is dit (wederom waarschijnlijk ook maar beter ook), ook het geval.

Ik zou het daarom liever anders bekijken: gelijke kansen, met daarbij ook een keuze die onmiskenbaar bij jezelf ligt. Zonder het opgeheven corrigerend vingertje van de overheid, waardoor het lijkt alsof zij zich zelfs met jouw eigen kunnen gaat bemoeien en op die wijze mogelijk de keuzes van veel mensen zou kunnen vertroebelen. Zodat je je eigen talenten optimaal kunt ontplooien en inzetten. Zodat je zonder jezelf te verloochenen, je leven een goede, waardevolle invulling kunt geven, die echt bij jou past. Ja, economische zelfstandigheid nastreven is prima, maar moet dat ten koste van je eigen kunnen en door investering in andere activiteiten dan het talent waarover je beschikt? Is geld verdienen een eerste voorwaarde om als waardevol individu gezien te worden? Is economische zelfstandigheid onze reden tot leven, onze absolute levensinvulling? Ik vind dat de geluiden om ons heen wel degelijk die kant op wijzen. In een maatschappij waar juist de mogelijkheden om dat geld te verdienen telkens maar lastiger en krapper lijken te worden, lijkt alles zich toe te spitsen op slechts economische voordelen en geldelijk gewin. Want als ik tegenwoordig de geluiden zo beluister en de berichten lees lijkt mij dat helaas steeds meer een realiteit. Jezelf ontwikkelen is prima, zolang het maar een economisch voordeel oplevert en je je eigen boontjes maar kunt doppen.

In sommige gevallen, als je veel met schrijven doet bijvoorbeeld, dan kun je veel tijd, en geld investeren wat misschien economisch zijn waarde niet, of niet direct, genereert. Maar je ontwikkelt jezelf wel. Je leert formuleren, je leert, in het geval van bloggen zeker, aardig wat over het wel en wee van de pc en het onderhouden van een website. Je leert enorm door te zetten en allerhande zaken uit te pluizen. Je leert achtergronden en je verbreedt je visie. Je leert heel veel, brengt dat in de praktijk, en je gaat er hopelijk, als het meezit, ooit ook iets mee verdienen. In het geval van kunst, muziek of zelfs hele wetenschappelijke studies, verdien je er in het begin niet zo heel veel mee en moet je jezelf daarnaast op een andere wijze bedruipen. Daarin zijn heel veel mogelijkheden en keuzes te maken. Maar het zou fijn zijn als we dat met elkaar gaan onderkennen en daarvoor ook de gelegenheden scheppen.

Waarschijnlijk ben ik niet zo heel erg geëmancipeerd volgens de maatstaven van de huidige maatschappij. Na jarenlang een meer dan fulltime baan te hebben gehad, en dit ondanks een chronische ziekte heel lang te hebben volgehouden, vind ik het nu voor even welletjes. Want al dat moeten werd veel te veel en ging vooral ten koste van mijn lijf en mijn leven. Vooral ten koste van wat ik kon en wat mij lukte. En, het belangrijkste, ten koste van mijn gezin, mijn kind. Dus ik heb mijn roer omgegooid.
Wat lukt, dat lukt, wat kan dat kan, maar moeten moet niet. Ik ga ont-moeten.

Ik maak mijn eigen keuzes en vul mijn eigen leven in. Zoals ik het wil, zoals ik het kan en zoals ik vind dat dat ‘moet‘.

Misschien is dat ook wel een vorm van emancipatie. Wie weet…

Hans de Gans


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

16 thoughts on “Emancipatie?

  1. Ik heb er heel bewust voor gekozen parttime te gaan werken en heb altijd mezelf kunnen bedruipen. Niks hand ophouden of afhankelijk zijn van de man.
    Ik kan nog steeds meer werken, áls ik dat zou willen.
    Ik mag straks door tot mijn misschien wel tachtigste… Om die reden prefereer ik vrije tijd boven extra geld.
    Het leven is meer dan werken. Veel meer.

    1. Nee, als je wilt voldoen aan eisen en wensen van buitenaf, dan is het nooit goed. En dus zo maar je eigen wensen en kunnen volgen, dan zit je al gauw op de goede weg.

  2. Je verwoordt het mooi ! Wij kunnen weigeren om erin mee te gaan. Het is aan ons, niet aan de staat.
    Jij hebt een keuze gemaakt. Mijns inziens een heel verstandige.

    Vriendelijke groet

    1. Dank je wel Internettoerist. Gelukkig heb je altijd zelf een keuze. Al kan maatschappelijke druk soms best dwingend aanvoelen…

    2. Had hem wel iets eerder willen maken, maar al doende en levende wordt men wijs 😉 Goed weekend Internettoerist 🙂

  3. Ook belangrijk is de geëmancipeerde man, baas, mannelijke collega…. naast je. Als die niet meedoen aan de emancipatie raak je natuurlijk nergens. Het blijft een feit dat we als vrouw biologisch ingesteld zijn op zwangerschap, geboorte en zorgen. Dat is soms een hele klus om te combineren met een job.
    Ik kan me helemaal vinden in wat je schrijft over schrijven en bloggen. Mocht dat een job zijn… ik werkte met het grootste plezier. En daar draait het om: doen wat je graag doet en je zo kunnen ontplooien.

    1. Ik werkte ook met plezier, en mis het nu het niet meer lukt. Maar toch schrijf ik zo graag en kan dat nu vaker doen. Dat is toch wel heel erg fijn. Goed weekend!

  4. Héél mooi artikel. We moeten heel veel, willen of niet, kunnen of niet. En draai je niet meer mee dan ben je een duts, een profiteur, een outsider. Ik pleit voor een basisinkomen voor iedereen, mocht ik dat nog kunnen meemaken

    1. Dat zou een grote oplossing zijn, een echte basis om te leven en de mogelijkheid hebben om je talent te ontplooien. Het zou voor een heleboel maatschappelijke problemen een oplossing zijn, al wijzen de neuzen op dat vlak nou bepaald niet dezelfde kant op… Goed weekend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *