Een pilletje voor geluk

Hoe gaat het met je?

Ik sprak vroeger veel mensen. Tegenwoordig is het minder, maar nog altijd spreek ik er heel erg veel. Als je mensen vraagt hoe het werkelijk met ze gaat, dan gaat het gesprek vooral over het leven, over de moeilijkheden en de vele ellende die men tegenkomt. Naast het voeren van dergelijke gesprekken lees ik ook veel. Boeken, kranten, blogs…. En vaak volg ik conversaties en interviews op tv. Bijna alles gaat over problemen, over moeilijkheden, over levensvragen. En tegelijk gaat het erover hoe we die moeilijkheden moeten vermijden, ze ontlopen, ertegen moeten vechten. “Vecht ertegen”. Vecht tegen die negativiteit, nare gevoelens, depressie, ziekten… Vechten… Alsof het dus eigenlijk helemaal niet mag, al die ellende.

Negatieve gebeurtenissen en emoties.

En een nieuwe vraag rees in mijn gedachten: zijn wij tegenwoordig niet te veel bezig met het ontlopen van negatieve gebeurtenissen en aanverwante emoties? Als het even tegenzit dan kun je daar flink last van hebben. En dat willen we niet, want de bladen, sociale media en alle andere kanalen die wij lezen, volgen, of op een andere wijze voorgeschoteld krijgen, propageren een lang, gezond en gelukkig leven. Dat wordt gepresenteerd als ‘normaal’.

Dat het leven zo bepaald niet in elkaar zit accepteren we niet. We willen ons leven zelf volledig in de hand houden en moeilijke momenten moeten daarom zo veel mogelijk worden vermeden, bestreden, of via allerlei verzekeringen worden afgedekt. Als het leed dan onverhoopt toch plaatsvindt, het is immers onvermijdelijk in het werkelijk normale leven, dan kunnen we daar knap last van krijgen. Ook omdat het dus eigenlijk bijna niet ‘mag’, je rot voelen. Of dat uiten. We delen liever een frisse selfie van onszelf op een gezellig feestje, dan eentje waarop we ons overduidelijk heel akelig voelen en er ook zo uitzien. Dat willen we liever niet.

Leuk willen we delen met de wereld, nare gebeurtenissen worden veel minder gedeeld, of zelfs bijna verzwegen. Terwijl leuk en niet leuk naast elkaar bestaan. Dat hoort bij het leven. Het gaat met ups en downs en dat lijkt maar niet tot ons door te willen dringen.
Heel veel mensen willen graag een pilletje als ze zich in hun hoofd even niet goed voelen. En heel veel artsen schrijven dat dan voor. Dus heel veel mensen slikken antidepressiva.

Een pilletje voor geluk
Bron: Pixabay

Antidepressiva.

Nu kan een dergelijk medicijn in sommige gevallen echt wel een uitkomst bieden, dat wil ik hier absoluut benadrukken. Een hardnekkige, invaliderende depressie of een andere geestelijke ziekte kun je prima met medicatie bestrijden als niets meer lijkt te helpen en de patiënt zelf het leven niet meer ziet zitten of op een andere wijze niet meer functioneert. Echter als ik zie, en in mijn omgeving hoor, hoe vreselijk veel mensen dit soort medicatie slikken, dan maak ik me toch wel zorgen. Het is al meer dan een miljoen, wat wil zeggen dat meer dan 1 op de 20 Nederlanders pillen tegen neerslachtigheid slikt. Dat vind ik vorstelijk veel. Is 1 op de 20 mensen zo verschrikkelijk depressief dat alleen een pil nog uitkomst biedt? Ik vraag me dat zeer ernstig af. In dat geval zou er met ons en onze maatschappij iets heel ernstig mis zijn. Nou leven we in een roerige periode. Maar die zijn er zo vaak, kijk maar eens naar onze geschiedenis. We hebben het eigenlijk relatief comfortabel momenteel. Daarom denk ik dat we misschien een klein beetje te snel naar pilletjes grijpen.

Een verkoudheid ga je ook niet met antibiotica te lijf, dat heeft geen enkele zin. Een doorsnee verkoudheid ziek je gewoon uit. Voelt een poos vervelend, maar het gaat weer over. Net zoals rouw, verdriet of een forse dip na veel tegenslag. Maar, in onze welvoorziene, comfortabele maatschappij is wel bijna overal een remedie tegen. Pillen tegen hoofdpijn, tegen een verstopte neus, tegen beenpijn, tegen buikpijn, dus ook tegen zielenpijn. Als je gevoel even niet comfortabel is, dan neem je toch een pilletje? En dan kun je weer vrolijk verder.

Aandacht voor de werkelijke oorzaak.

Het lijkt mij dat aandacht voor de oorzaak van de akelige gevoelens veel meer op zijn plaats is. Want zo’n pilletje is bepaald niet zaligmakend en het lost in de veel gevallen de oorzaak ook niet op. De bijwerkingen zijn vaak niet gering, de wisselwerkingen met veel andere medicijnen zijn dat net zo min. Het is niet even een snoepje tegen een zere keel, zo’n antidepressivum. We kunnen beter werken aan de oorzaak in plaats van alleen maar het symptoom bestrijden.

Dus daar mag in onze maatschappij wel eens aandacht voor komen. Gemeenten geven aan dat de problemen die ze hebben voor de opvang en aanpak van mensen die psychische klachten hebben telkens groter worden. Er is geen goede, voor de patiënten prettige en voor iedereen die er mee te maken krijgt, fatsoenlijk leefbare oplossing voorhanden.

Ondanks alle aandacht, schrijverij en plannen voor verandering, blijven de echte psychische klachten toch behoorlijk onderbelicht en dat schaadt degene die er last van heeft. Artsen, politie, bijna alle professionals maar ook omstanders die te maken krijgen met patiënten, weten meestal nauwelijks de juiste toon te treffen en dat maakt de kwaal in veel gevallen nog veel heftiger. Het zou normaler en veel meer bespreekbaar moeten worden. Zodat we zonder gene kunnen spreken over wat ons in ons hoofd zo dwars zit. Zodat we elkaar echt kunnen steunen bij depressie of andere psychische klachten, dat we elkaar helpen en bijstaan tijdens een verward moment, dat we begrip voor elkaar tonen en niet zo ongelofelijk ongeduldig moeten wezen.

Niet vechten tegen het leven.

Ik denk dat we ook moeten leren om het leven wat meer te leven, in plaats van er tegen te vechten. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Maar alles is tijdelijk en aan alles komt een eind. Zelfs aan dat leven. Dus in de tussentijd zul je het moeten leven. Met of zonder pilletje. Met of zonder pijn. In hoofd, buik en ziel. Want het hoort erbij.

De Gans ♥

Een pilletje voor geluk
Bron: Pixabay

Lees ook:

Een depressie gaat niet weg als je even je wekker zet.


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

6 thoughts on “Een pilletje voor geluk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *