#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 6

Het blijft eigenlijk kinderlijk eenvoudig om een opsomming te maken van positieve zaken waarvoor ik dankbaar ben.

Vandaag scheen tussen de regen- en hagelbuien door de zon. Telkens wanneer ik het niet verwachtte, flonkerden schitterende regendruppels op de ramen in het licht van glimlachende zonnestralen, dansend door de takken van de bomen, waaraan nog enkele hardnekkige blaadjes wapperden. Onder begeleiding van deze, ietwat onstuimige, weersomstandigheden zocht ik rustig de spulletjes uit de grote kast in de woonkamer uit. Belevenissen uit het leven van mijn schoonouders, verdeeld over lades, achter kastdeurtjes en verscholen tussen de kopjes. Een heel leven aan briefjes, advertenties, notities, portemonnees, agenda’s van mijn man, doosjes met notities van mijzelf, foto’s van ons jonge gezinnetje, van mijn schoonouders samen, zowel jong en onbezorgd als op latere leeftijd, ouder en doorleefder. Foto’s van hun eigen kinderen, lieve foto’s van de buurmeisjes die, samen met hun ouders ook echt een plaatsje in hun gezin hadden, vermengd met uit verre oorden meegenomen bijzonderheden en vele, vele reisgidsen. Alles ging ging door mijn handen en aan alles zat weer een verhaal. In een kistje een bundeltje foto’s, waartussen een verschoten kiekje van mijn schoonvader met zijn broer, gehuld in legerkleding. Mooie, jonge en knappe mannen toen. Eigenlijk ook altijd knap gebleven.

Juist toen we klaar waren, ging de telefoon. Een netnummer uit ‘Stad’. Een vreemde stem die bij mijn man vroeg naar mijn schoonvader. Naar aanleiding van ons bedroefde familiebericht in de krant deze week. Belevenissen werden verteld, welke naadloos aansloten op de gevonden attributen in een kistje in de kast. Hij had nog wel een foto, zei hij.
Binnen enkele minuten na het gesprek pingelde mijn laptop. Een mailtje. Met de foto. Direct opgestuurd. Met daarop de betreffende heer, samen met dienstkameraden, waaronder mijn schoonvader. Meer dan een halve eeuw geleden vereeuwigd en nu op mijn laptopscherm. Gestuurd door iemand die ik niet kende, net zomin als dat mijn man ooit van hem gehoord had. Maar die de moeite had genomen om ons na heel veel jaren op te bellen naar aanleiding van een droevig bericht. Op precies het juiste moment. Ik vind dat prachtig, dierbaar, hartverwarmend.

Kort voor dit moment had ik een flesopener gevonden. Ik hield hem in mijn handen en besloot hem op het stapeltje ‘misschien-wel-weg-kijk-jij-nog-even’ te leggen. Er liggen talloze flesopeners in de keukenlades. Mijn Lief besloot dit exemplaar daarom dus maar weg te gooien, tezamen met een hoopje andere spullen. Gestapeld en wel liep hij naar buiten, waar de flesopener uit de stapel gleed en op de grond belandde, vlak voor de vuilnisbak. Hij keek eens beter en zag dat er een adres op stond… Een voor ons belangrijk adres voor het onderhoud van ons huis. Een adres wat hij nog niet had gevonden tussen alle zakelijke paperassen, maar wat hij wel graag wilde hebben.

De opener ligt in de lade met de belangrijke administratie. Goed opgeborgen.

Zoals telkens opnieuw de afgelopen weken, passeren ook nu de juiste zaken weer op precies de juiste momenten. Alles past. Dus als iets onverhoopt even niet zo lekker loopt heb ik het vertrouwen dat ook dat een waardevolle reden heeft.

Dat….maakt weer zo dankbaar.

Hans de Gans

bottle-1282705_640


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft een pagina op Facebook, gezellig als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

4 thoughts on “#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 6

    1. Nee, dat is voor ons nu heel duidelijk. We volgen nu maar even de aanwijzingen die ons leven geeft. Dat is wel zo prettig. Knuffel! <3

  1. Even een plak berichtje, alles is oké.
    Ik kom even gedag zeggen, i’m still alive!
    Omdat velen mij gingen missen heb ik even een update geplaatst, maar ik ben er nog niet helemaal, de onrust om weer te haken is groot, plus vanaf maandag werk ik er weer een ochtend bij, de nieuwe dienstregeling gaat per nu van start.
    Ik wens jou/jullie een heel fijn weekend toe, nog even geduld en ik zal er ook vast en zeker weer zijn.
    X

Gak mee en plaats hieronder je reactie,