#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 4

Wat voor redenen heb je om dankbaar te zijn als iemand die je liefhebt ineens uit het leven wordt weggerukt?

Er zijn zoveel redenen op te noemen…

Een belangrijke reden is het ontbreken van lijden. Zonder lijden, op toch een redelijk respectabele leeftijd plotsklaps weggenomen worden, daar tekenen veel mensen voor. We weten uiteraard dat het ook heel anders kan. Wat hebben we aan heel lang, uitzichtloos lijden, zonder uitweg, welke vol pijn en verslechteringen voor ons ligt, misschien wel op een moment dat we onszelf nog veel te jong achten…
Het is een geschenk om zo plotseling te mogen gaan. En als nabestaande…ja, het plotselinge gemis is verschrikkelijk, onbegrijpelijk, verbijsterend, onthutsend, intens verdrietig. Ik heb een dag lang gewacht tot de blauwe hemel zich openscheurde en een zilvergouden straal naar beneden kwam om ons te vertellen dat er een gruwelijke vergissing was begaan. Ik heb gewacht tot de klok zich terugdraaide, ik heb gewacht om wakker te worden uit een nachtmerrie. Maar ik bleef wakker in de realiteit. De realiteit dat iemand van wie ik zielsveel hield is weggegaan, na een heel gevuld leven. Gevuld met pijn. Gevuld met vreugde. Gevuld met intens verdriet. Gevuld met verlichting. Gevuld met Liefde, met de grote L. En die liefde, hebben wij gekregen. En die mogen wij weer verder delen.

Ik ben zo blij met de familieband. Hoe lief is iedereen. De familie, onze vrienden, iedereen om onze moeder heen. Het verdriet, met tranen die zich op onze wangen vermengen als een zoute vlakte van verdriet, maar welke verbonden zijn door liefde. Voor elkaar, maar ook voor die lieverd die wij nu moeten missen. Weer liefde, om te delen.

Ik ben dankbaar voor de lessen die ik van mijn schoonmoeder heb geleerd. Zij heeft mij gesterkt voor het leven na haar dood, wat nu onverwacht is aangebroken. Ik mag meeleven met mijn leven. Ik mag rouwen, maar ik mag ook verder gaan. De nuchterheid en haar vermogen om iets te maken van juist elke dag, van de kleine dingen, die nemen wij weer over. Genieten van een beetje slagroom op mijn toetje, genieten van een bij elkaar gekrabbelde maaltijd van restjes die zij nog had gekocht. Samen met haar zoon, samen met haar kleinzoon, mijn lieve kleine man. Hij mag de kaarsjes branden…

Marije

Hans de Gans

background-1782882_640

Ik verwacht medio volgende week de dankbaarheidchallenge weer volledig op te kunnen pakken


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft een pagina op Facebook, gezellig als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

8 thoughts on “#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 4

  1. Ach jee lieve Marij… gecondoleerd met het verlies van je schoonmoeder. Prachtig dat dankbaarheid naast het verdriet de boventoon voert. Zo zou het altijd moeten zijn… heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies! ❤️ X!

  2. Dat die grote L nu maar extra de donkerte mag verlichten!
    Hoe dankbaar je ook kunt zijn omdat lijden bespaard werd….t gemis is er niet kleiner om. Dat te plaatsen kost tijd.
    Sterkte!

  3. Lieve Marije, wat moedig van jou, om te blijven kijken naar dankbaarheid, ook al voel jij verdriet! een dikke knuffel van me!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *