#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 3 – Bijzonder verhaal…

Over een bijzondere vrouw

Gisteren, terwijl mijn logje over deel 2 van de dankbaarheidchallenge werd gepubliceerd, zaten wij in de auto. Op weg naar het noorden, om een intens verdrietige reden.

Totaal onverwacht is gisteren, op 8 november, mijn lieve schoonmoeder overleden. Nog midden in het leven stond ze. Vol van haar vrijwilligerswerk en op de kast in de kamer lag een schattig lampionnetje te wachten op onze zoon, om aanstaande vrijdag Sint Maarten te gaan lopen.

Mijn schoonmoeder is niet meer. Maar ik kan nu zeker meer dan drie dingen delen waar ik dankbaar voor ben en ik ga er een heleboel noemen. Ik weet niet of ik de komende dagen veel tijd heb om mijn dankbaarheidslogjes tijdig te posten, maar ik noem vandaag zo veel redenen om dankbaar voor te zijn!
Ik ga ze vandaag dan ook niet nummeren…

Mijn schoonmoeder is, behalve de moeder van mijn man, in het leven ook mijn moeder geworden. Ze kende mij als geen ander en wist precies wat ik zou zeggen of doen. Daar anticipeerde ze op, zodat ik, die bijvoorbeeld vaak vergeet te eten, een bord lekker gesmeerde boterhammen voor mijn neus kreeg op het moment dat ik het nodig had. ‘Jij vergeet ze toch te smeren, dus heb ik dat maar vast gedaan, anders eet jij nooit.’ Mijn schoonmoeder zorgde. Zorgen voor anderen, dat hoorde volledig bij haar. Zonder opsmuk, zonder poespas, maar ze was altijd vol liefde en zorg. Soms, als ik  heel moe was, dan ging ik per trein naar haar toe en dan trokken we er samen op uit in haar autootje. Dat autootje….is een autootje van een ‘lief grijs vrouwtje’, maar dan wel eentje uit die reclame van een aantal jaren terug: mijn schoonmoeder ging het liefst op twee wielen door de bocht en drempels pakte ze op volle snelheid. Ze had als boerendochter leren rijden op een tractor en zo is ze het ook altijd blijven doen. Ze zei weleens dat ze eigenlijk nog best eens op een trekker wilde rijden of meedoen aan een ploegwedstrijd. Gewoon voor het idee. Het leek mij wel stoer, zo’n oud menske op zo’n groot apparaat. De kans was aanwezig dat ze nog zou hebben gewonnen ook!

Ze kon uren met onze zoon op een bankje zitten ‘auto’s kijken’, samen genietend, en daarna een terrasje pakken met wat lekkers op tafel.

’s Avonds met een breiwerkje op de bank, ter afleiding om minder te roken. Want stoppen, dat lukte haar niet. Maar ‘iets om handen hebben’, dat werkte wel om ietsje te minderen. Zakken vol sjaals breide ze, allemaal om weg te geven aan wie er geen geld had voor een warme sjaal in de winter. Vluchtelingen, zwervers, het maakte haar niet uit, als het maar nodig was… Er ligt nog een half werkje onder haar stoel. Ik maak het af voor haar. Roze.

Mam was gek op haar vrijwilligerswerk. Bijna ouder was ze dan sommige bejaarden voor wie ze zorgde. Maar ze deed het wel en kwam altijd stralend terug. Wat ze ook zou laten, dat werk was bijna alles voor haar. Ze miste het als ze bij ons logeerde en ze had het er altijd over.

Mijn man…..die ze heeft gebaard en opgevoed, natuurlijk samen met mijn schoonvader, die helaas al wat langer geleden overleden is. Een prachtman heb ik. Vol aandacht en liefde, vol vuur en passie voor wat hij boeiend vindt. Iemand met een balans waar de meesten van kunnen leren. Nee zeggen kan hij goed, maar hij zegt het precies op het juiste moment en staat daardoor, net zoals zijn moeder, altijd voor anderen klaar. Hij lijkt op haar.

Ik kan een hele website vullen met mooie verhalen over mijn schoonmoeder. En dan heb ik nog niet alles kunnen noemen. Maar dankbaar ben ik dat ik haar schoondochter mocht zijn, dat haar zo heb mogen leren kennen en deel heb mogen uitmaken van haar leven en gezin.

En nu is ze er niet meer… We moeten verder zonder haar. En we gaan haar zo intens missen! Het besef dat ze niet meer terugkomt dringt nog niet volledig tot ons door. Dat zal stukje bij beetje komen de komende tijd. Maar ik kan vol uit mijn hart zeggen: ik heb een pracht van een schoonmoeder gehad! En ik draag haar mooie lessen, haar levenswijsheid en haar kracht voor altijd mee in mijn hart. En ik zal goed voor haar zoon en kleinzoon zorgen. Ik zal haar liefde koesteren. Altijd.

Dank je wel Mam. Dank je wel…

Liefs, Marije

Hans de Gans

stones-436033_1920

Mogelijk komt het volgende dankbaarheidslogje een paar dagen later op de blog in verband met het regelen van een aantal zaken. Ook de Gans moet keuzes maken. En die keuze valt nu op de lieve mensen die mijn lieve schoonmoeder erg gaan missen. Uiteraard.


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft een pagina op Facebook, gezellig als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

23 thoughts on “#DeelDankbaarBlogChallenge, Deel 3 – Bijzonder verhaal…

  1. Met tranen gelezen! Wat een prachtmens moet dat geweest zijn. En nu opeens is ze er niet meer.. het zal nog moeten indalen hoor, dit besef komt nog.
    Ik heb ook een super lieve schoonmoeder gehad. De had 2 dochters en een zoon. Ze zei toen haar zoon en ik ons gingen verloven ‘dan heb ik nu 3 dochters’. En dat is ze altijd blijven zeggen, tot in haar dementie aan toe, zo mooi!
    Lieve Marije, man en zoon, gecondoleerd en heel veel sterkte met dit verlies!

  2. O Marije, ik lees je stukje nu pas. Hoe erg voor jullie. En zo plots. Dat maakt het afscheid vaak extra moeilijk. Mijn schoonmoeder is ook heel plots overleden en dat was een klap voor iedereen. Fijn dat je nu al die goede herinneringen deelt en dankbaar bent. Veel sterkte voor jou, je man en de hele familie.

  3. Lieve Marije, mijn oprecht innige deelneming. Dankbaar voor zo’n prachtige (schoon)moeder, prachtig is dat. Veel sterkte voor jou, je man en je zoon ❤️

  4. Gecondoleerd met dit verlies. Heel verdrietig temeer dat jullie weer terug gaan het noorden en zij dat helaas niet meer mee zal maken

    Een mooie dankbaar blog is het geworden, wel een hele heftige.

    Veel sterkte de komende dagen en.tijd.

  5. Wat ontzettend mooi dat jullie zo’n band hadden en je zo’n prachtig verhaal over je schoonmoeder kan vertellen. Ik wens jou en de hele familie ontzettend veel sterkte toe.

  6. Wow wat ontzettend liefdevol mooi beschreven!

    Ook intens verdrietig en in shock door de schrik ken ik me ook heel goed voorstellen.

    Gecondoleerd en heel veel sterkte gewenst. Hoop dat de liefde die er was het lichtje op jullie pad mag zijn dat bemoedigt!

  7. Oh lieve Gans.. 🙁 Wat doet het mij pijn dit te lezen !
    Mijn gedachten gaan uit naar jou en je naasten, heel veel sterkte met dit vreselijke verlies.
    Ik ga een kaarsje branden voor je en stuur je heel veel kracht, energie en licht..
    <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *