De troost van Moeder Aarde

Sommige omstandigheden maken soms dat je je intens alleen en verdrietig voelt. Verlaten. Weggedrukt. Niet gezien. Niet gehoord….

Mensen kunnen elkaar gigantisch kwetsen. Ik denk dat er geen dier is wat dat zo goed kan als dat de mens dat doet. Door iemand te verlaten, door iemand pijn te doen, door weg te duwen, door niet te kijken, door niet te luisteren. Door anderen hun liefde te onthouden.

Mensen denken. Mensen hebben een enorm groot brein. Waarmee ze heel veel zaken kunnen beredeneren. Waarmee ze gevoel kunnen wegdrukken. Wegpraten en -denken. Waardoor de essentie van hun eigen bestaan soms, een beetje of heel veel, ontkend kan worden. Een mens is ook maar een mens, met alle gebreken en defecten van dien.

Ik weet nog dat ik als kind, wanneer ik veel verdriet had of me eenzaam voelde, languit ergens buiten op de grond ging liggen. Mijn neus bij de bodem, tussen het gras of dichtbij de grond. De geuren van de aarde opsnuivend en kijkend naar de kleine diertjes vlak bij mijn oog. Ik kwam dan altijd snel tot rust. Zag weer perspectief en voelde me weer ‘mij’.

adorable-17117Als kind wist ik het dus al; de aarde heelt. Daarom, als je je op een moment echt heel eenzaam, gekwetst of verdrietig voelt, kun je heel goed de natuur in trekken en een rustig plekje opzoeken waar je even kunt gaan zitten. Of liggen. Dan voel je de aarde. Voel haar intense aanwezigheid, onder je lichaam, sterk en stevig, jou vasthoudend met haar zwaartekracht. Die aarde laat je echt niet vallen. Die aarde laat je echt niet los. Jij bent één met haar. Die troost en veiligheid die mag je best ervaren. Geef je daar een moment volledig aan over en laat je gevoelens gaan.
Een vlindertje landt op je hand, je voelt de kleine pootjes zachte druk uitoefenen op je vingers. De wind steekt op en streelt teder je wangen. Een regendruppel likt je tranen weg en een eekhoorntje maakt je weer even aan het lachen met zijn gekke capriolen. Zodat je echt weer even puur bij jezelf kunt komen, bij je eigen gevoelens en bij je eigen zijn. Bij je eigen cadans in je bestaan. Dat geeft de aarde jou op dat moment. En ze vraagt daar niets voor terug. Je kunt haar troost en de veiligheid volledig accepteren. Ze zal het nooit tegen je gebruiken, ze zal het nooit aan iemand anders vertellen. Ze accepteert jouw kwetsbaarheid en houdt je vast.

Ze is zo lief voor ons, die Aarde. Ze maakt ons, ze breekt ons soms ook. Als door ons, of door een andere invloed een evenwicht wordt verstoord, dan trekt ze dat weer recht. De aarde is één met ons, maar ook met het universum, met het heelal waarin zij leeft. Waarin wij leven, op de aarde.

Wij zijn maar klein, ons verdriet, onze woede, onze gevoelens van onrecht zijn dat ook. Maar voor ons als mens zijn ze daarom niet minder waar. Niet minder heftig. Je mag je altijd laten troosten door zij waarop jij leeft. Zij is zoveel groter dan jij, zij kan je zoveel bieden. Neem die troost aan en laat je helen…

Alle liefs en een groene groet van Hans de Gans ♥


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram en Pinterest.
De Gans gakt ook op Twitter én is te volgen via Bloglovin.

13 thoughts on “De troost van Moeder Aarde

  1. Heerlijk, je zo verbinden met de natuur… ik kan inmiddels ook niet meer zonder, alhoewel ik opgegroeid en opgevoed ben als ‘stadskind’. Ik kom tegenwoordig 1 dag in de week niet in de natuur omdat ik dan de hele dag werk (fiets wel heen en terug, maar tussen de uitlaatgassen … 🙁 ) en dat is mijn ‘slechtste’ dag. Maar de geur van natte aarde, van een bos, van tot hooi verschroeid gras…. mmmmm….. <3
    Vlieg met Anuscka mee naar… Sint Jan: een onuitroeibaar natuurfeestMy Profile

    1. Heerlijk hè, die geuren. Of nu de geur van droge heide en later de zachte geur van rottend blad in de herfst. Zalig….

  2. Zo zag ik vandaag ineens kamille in mijn tuin. Die had ik nog niet gezaaid en is dus ‘aan komen waaien’. De natuur geeft je wat je nodig hebt, je moet het alleen wel zien 😉
    XxX
    Vlieg met Patty mee naar… …another one opensMy Profile

    1. Wat lief! De natuur geeft je alles. Alles is altijd in balans, maar inderdaad….als je het niet ziet, of je bent er blind voor geworden, dan… Wij zijn zo rijk! xxx 🙂

  3. Wat mooi, Marije. Je woorden geven vertrouwen en troost; stralen een gevoel van liefde voor de natuur uit. En die liefde delen wij. Heerlijk om te lezen.

  4. Dat gevoel als kind … ik herken het en als het kon, trok ik dan ook alleen het veld in om te kijken naar de klaprozen en het koren, om vlinders te spotten …
    Vlieg met anna berg mee naar… trouvaillesMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *