Blijf eens lekker in je comfortzone

Blijf eens lekker in je comfortzone?

Ik kan me voorstellen dat veel mensen bij deze titel kritisch hun wenkbrauwen fronsen. Want wat wil ik hier nu weer mee zeggen?

Zo vaak hoor je ‘kom eens uit je comfortzone!’ Deze zin, een beetje streng, beetje belerend uitgesproken aan het adres van iemand die ik soms, achter een uitwendig onbewogen masker, daarvan enorm zie schrikken. Tevens zie ik door die schrik iemand zich enorm vermannen en dapper proberen te doen wat de ander zegt. Uit de comfortzone, uit het veilige hokje, zich soms bijna breekbaar en eenzaam, doch uiterst moedig begevend op volledig onbekend terrein.

De doelgroep die zich veelal door deze uitspraak aangesproken voelt, is dikwijls kwetsbaar. Zit vanwege een moeilijke levensfase of kwalijke ervaring vaak juist bewust even noodgedwongen in die comfortzone en durft bijna niet te bewegen uit angst voor een val. Of begeeft zich na een zware periode voor het eerst weer, stap voor stap, behoedzaam en frêle, buiten zijn veilige coconnetje. Precies voor deze mensen kan zo’n opmerking, naar wat ik heb opgemerkt, uiterst ontmoedigend zijn. Soms zelfs als zo bedreigend ervaren worden, dat hij een averechts effect heeft. Of mensen drukken zich hardnekkiger in hun kleine comfortzone en wijzen alle hulp af, of ze springen onbeschermd helemaal in het diepe en komen er achter dat ze het hoofd niet boven water kunnen houden.

Comfort tekst.6

Ik zou het plezierig vinden als we met zijn allen gaan kijken naar een wat meer genuanceerde benadering van het begrip ‘comfortzone’. Ik heb in dit artikel enkele uiteenlopende voorbeelden beschreven die het belang van die verfijnder benadering van het begrip ‘comfortzone’ onderstrepen.

Bijvoorbeeld de angst en nervositeit die ik vaak zie bij mensen die lijden aan burn-out, overbelasting of zij die bezwijken onder een overmaat aan spanningen. Die mensen hebben het in een bepaalde periode nu meestal net niet nodig dat ze in een onveilige setting volgens algemeen afgesproken richtlijnen met enige pressie in een rechtlijnig behandelmodel geduwd worden. Dikwijls wordt deze arme lieden vanuit diverse hoeken op het hart gedrukt dat ze maar buiten hun comfortzone moeten gaan kijken, hun grenzen moeten verleggen, flink moeten gaan sporten, nieuwe mogelijkheden aan moeten boren, het roer moeten omgooien, zo snel mogelijk weer moeten gaan werken en zodoende volledig kunnen ‘herstellen’ als ze er maar genoeg energie in steken en als ze zelf maar willen. Als ik eerlijk ben, vind ik dergelijke banale uitspraken en handelswijzen op zulke momenten vaak ronduit ongepast. Vaak staan deze mensen zelf al onbewust heel lang ver buiten hun eigen comfortzone en weten ze dientengevolge van pure uitputting en verwarring uiteindelijk niet meer waar ze het zoeken moeten. Een beetje meer compassie, ruimte en begrip voor deze mensen zou meer op zijn plaats zijn. Ik zou iedereen die dit meemaakt juist willen adviseren zich vooral niet te laten verstoren door alle opgesomde gemeenplaatsen, opgelegde eisen en protocollen van buitenaf, maar in alle rust en ruimte, met wezenlijk kundige begeleiding, op zoek te gaan naar hun eigen, werkelijke comfortzone om zodoende echt effectief en duurzaam te herstellen.

Een totaal ander voorbeeld is een iets oudere zangeres, die voor het eerst sinds jaren zorgen en werken haar vroegere talent weer heeft opgepakt en die nu deelneemt aan een talentenjacht om haar droom te verwezenlijken. Zij wordt na één van haar optredens door een jury bestookt met allerlei kritische opmerkingen, waarmee men meent de arme vrouw uit haar zogenaamde comfortzone te moeten forceren. Ik denk juist dat de zangeres in kwestie die zone al heel ver heeft opgerekt door haar nieuw hervonden talent en haar droom met miljoenen kijkers te delen, maar tot mijn teleurstelling zie ik vervolgens dat de coach van de deelneemster in kwestie haar in dat ‘buiten-comfortkader’ een volledig niet passend nummer opdringt, waarna de carrière van de kandidate in de show vrij snel aan een roemloos einde komt. Het laatste wat de teleurgestelde kijker van de zangeres ziet, is haar betraande gezicht, intens verdrietig achter haar gekleurde masker van make-up en moed.

Ik vind bovenstaande omschrijvingen, juist door hun uiteenlopende achtergrond, absolute voorbeelden dat we met zijn allen het begrip ‘comfortzone’ wel eens ter discussie kunnen stellen. Je kunt er naar mijn mening namelijk prima in gedijen, in die comfortzone. Je moet alleen weten waar hij zit. Je moet kijken naar wat iemand precies kan en tot welke hoogten dat kunnen kan reiken. Ik vind het persoonlijk, vanuit mijn eigen ervaring, soms verdrietig hoe wij in onze maatschappij omgaan met kwetsbaar, maar wel degelijk groot talent en hoe wij dat talent met onze oppervlakkige en rechtlijnige benaderingen soms kunnen verloochenen.

Een mogelijke oplossing middels een ijsbeer in een tropisch regenwoud.

Ik vergelijk het allemaal wel eens met een hongerige en angstige ijsbeer die vastzit op zijn ijsberg en op termijn van honger sterven zal.
Die beer kun je nu vanuit het poolgebied pardoes in een tropisch regenwoud plaatsen omdat daar zat apen zijn om op te eten en omdat jij vindt dat dat de meest efficiënte oplossing is voor het probleem van de beer.
Je hebt het probleem in dat geval wel snel en doeltreffend opgelost: de beer zit niet meer vast op zijn berg én hij heeft eten. Je hebt je doelstelling dus gehaald. Maar is deze oplossing op de langere termijn wel het beste voor de beer? En voelt hij zich comfortabel in de tropische hitte met zijn dikke, witte vacht? Hierop is het antwoord uiteraard een volmondig nee. De beer is diep ongelukkig en het is zelfs de vraag of hij deze maatregel wel overleven zal.
Uiteindelijk zal een heel andere aanpak, waarbij je vooral zorgvuldig kijkt naar het belang van de beer, op termijn veel effectiever zijn.
Je kunt het arme dier dus veel beter voorstellen dat hij eens vanaf zijn ijsberg op een dobberende ijsschots springt. Je helpt hem om een geschikt exemplaar uit te zoeken, je begeleidt hem bij zijn sprong en je houdt hem misschien wel even vast, zodat hij kan merken dat hij niet bang hoeft te zijn en dat hij ook op die schots heel veilig is. Zodat hij ondervindt dat hij het kan, zodat hij zich daar prettig bij voelt, hij een beetje verder wegdobberen kan en op die manier veel meer lekkere vis kan vangen om zijn honger te stillen. In dit geval blijft hij gewoon in zijn eigen leefomgeving, maar hij ontdekt dat deze een stuk groter is dan hij eerst dacht. En hij blijft wie hij is: een ijsbeer in het poolgebied. Maar hij voelt zich veel comfortabeler!

Comfort tekst.7
Dus zoek je grenzen op in plaats van deze te negeren. Doe dat met elkaar en help elkaar daarbij. Dan vindt iedereen zijn optimale comfortzone, net zoals de beer.

Dat hoeft dus niet door telkens over die grenzen heen te gaan en je onbeschermd te begeven in een griezelig niemandsland. Dat hoeft niet door je veilige ik te verloochenen en je energie in angst of misplaatste moed te stoppen en je door anderen te laten forceren om iets heel anders te doen dan datgene waar je je eigenlijk het prettigst bij voelt. Dat kan wel door rustig je stappen te nemen, te onderzoeken wat jouw mogelijkheden zijn en van je omgeving te vragen jou zodanig te begeleiden dat jij je niet nodeloos ongemakkelijk voelt. Laat je ook nooit door anderen dwingen om de deur achter je dicht te gooien als je een stap naar buiten zet.

Het maakt zo onveilig op die manier, het verlaten van je comfortzone als je nauwelijks terug kunt. Het moet comfortabel en beschermd voelen. Ik ontken niet dat zo nu en dan buiten je veilige haven moet gaan snuffelen. Ik ontken ook niet dat je daar een zekere moed voor nodig hebt. Maar snuffel alsjeblieft op zo’n manier dat je jezelf niet verloochent. Als dat goed voelt, dan zit je goed. Dan doe je iets nieuws, je experimenteert, je ‘rekt’ je grenzen op, wat in dit geval gewoon wil zeggen dat je simpelweg ontdekt dat die grenzen helemaal niet liggen waar ze lagen, maar dat jouw landje eigenlijk veel groter is dan je dacht. En je dus meer bewegingsruimte hebt. En misschien wel heel bijzondere, prachtige gebieden ontdekt waarvan je het bestaan zelfs niet had durven dromen en dobber je op je ijsschots naar nieuwe verten.

Dus voel je comfortabel.

Even voor de duidelijkheid; ik bedoel hiermee absoluut niet dat we mensen op hun dooie akkertje maar lethargisch moeten laten wegkwijnen in een heel klein hoekje op de bank waarvan zij denken dat het hun ‘comfortzone’ is. Ik bedoel ook allerminst dat we zachtzinnig mee moeten buigen met elkaars ongemakken en kwalen. Ik ben er als Gansje, wél een voorstander van om elkaar te helpen ontdekken dat onze comfortzone veel groter is en dat we daarin prima onszelf kunnen zijn en ons prachtig verder kunnen ontplooien. Ik zou willen dat wij elkaar daar met zijn allen in gaan ondersteunen, in liefde en geborgenheid én met respect.

Aangaande het verlaten van die comfortzone: als iets echt niet goed voelt, dan past het meestal niet bij jou. Je hoeft nooit iets te doen of te ondernemen wat echt niet oké voor je voelt. En als je al zo dapper bent om toch buiten je coconnetje een stap te zetten, laat dan altijd een deurtje open. Zo kun je altijd terug.

Eigenlijk is het heel simpel: ga gewoon moedig op zoek naar jouw eigen comfortzone. Voel je comfortabel. Voel je jou.

Veel liefs en moed gewenst van De Gans <3


Mooi Leven, by De Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van De Gans kun je vinden op Instagram en Pinterest.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin’ 

Disclaimer.

18 thoughts on “Blijf eens lekker in je comfortzone

  1. Helemaal mee eens. Trouwens, diegene die vragen om je comfortzone te verlaten, vragen eigenlijk om in HUN comfortzone te komen. Zodat zij zich oppermachtig en meester voelen. Ik vraag me af, of zijzelf wel bereid zouden zijn om hun comfortzone te verlaten.
    Niet iedereen heeft zin om te dansen of agressief te zingen. Niet iedereen staat graag in de schijnwerpers.
    Niet iedereen vindt dat de maatschappij goed bezig is.
    Jouw voorbeeld van de ijsbeer vind ik prachtig ! Eentje om te onthouden ! 🙂

    Fijn weekend !

    1. Wat goed gezien van die ander zijn comfortzone! Vanuit die hoek had ik het nog niet eens bekeken. Dank voor je mooie aanvulling 😀 Goed weekend! 🙂

    2. Hier ben ik het niet volkomen met je eens. Op mijn blog heb ik ook al eens proberen aan te tonen dat uit je comfortzone komen soms wel eens nodig is. Sorry maar ik vraag niemand om in mijn comfortzone te komen om mij oppermachtig of meester te voelen.

      1. Ik snap wel wat je zegt. Maar ook wat Internettoerist bedoelt. Mijn stuk ging er vooral over dat we het begrip comfortzone anders zouden kunnen definiëren. Omdat voor bepaalde mensen de opdracht ‘uit de comfortzone’ juist averechts werkt. In mijn leven heb ik wel degelijk dingen om me heen zien gebeuren zoals dat wat internettoerist aangeeft. Anderen vragen jou je aan te passen aan hun behoeften en dat wat goed is voor jou te verloochenen. Die vragen je dingen te doen die echt niet bij jou passen. In mijn stuk staat ook duidelijk dat je bepaald niet in je zogenaamd veilige kleine hoekje moet blijven hangen. Ik wil wel de agressieve toon waarop mensen zogenaamd ‘uit hun comfortzone’ worden getrokken adresseren. Want ik vind dat wij als maatschappij niet altijd even netjes omgaan met hen die even niet goed mee kunnen komen. Daarover gaat dit stuk. Liefs en mooi weekend ❤

      2. Hallo mijnschrijvingen,

        Zoals jij het “uit je comfortzone stappen beschrijft”, is mijns inziens van een heel andere orde dan wat in de maatschappij meestal bedoeld wordt. Jij hebt het over een dieper inzicht en zelf genezing. Van iemand die een “hoge” functie bekleedt, zal men dit nooit vragen. Men heeft er respect voor, hij heeft het “gemaakt”, terwijl deze evengoed in een comfortzone verscholen zit. Ook de mensen die het “ver geschopt” hebben, kunnen hele zieke en bekrompen geesten zijn. Het zijn meestal die mensen die vragen om uit je comfortzone te komen, omdat zij zichzelf heel wat vinden.
        Jij hebt het over een hoger niveau. Op het niveau waar jij naar verwijst, zou ik IEDEREEN vragen om uit zijn comfortzone te komen. Zelfs diegene die het volgens de maatschappij “gemaakt” heeft en zogezegd een bijna perfect mens is. Want deze is misschien nog “kleiner” dan diegene die men vraagt uit de comfortzone te stappen.
        Het “uit de comfortzone stappen” in jouw context zal ik ook niet tegenspreken.
        Hopelijk is het een beetje begrijpelijk, wat ik bedoel. 🙂

        Vriendelijke groet

  2. Soms denk ik wel eens dat je niet bestaat. Dat je slechts in mijn hoofd leeft. Het is ongelooflijk bijzonder hoe je elke dag (echt, ik reageer niet altijd, maar lees wel en weet soms gewoon niet wat te zeggen) ‘aanhaakt’ bij actuele thema’s in mijn leven. Soms groot, soms klein, maar je lijkt echt soms mijn verloren tweelinghelft… <3

  3. Jeetje, mooi weer. Ik denk inderdaad dat je beter kunt doen waar je je prettig bij voelt en dan die grenzen daarvan opzoekt, dan jezelf in een positie te plaatsen die je helemaal niet prettig vindt. Dus ben je dol op schrijven maar durf je niet veel, begin dan een anonieme blog (heel klein). Dan kun je daar vandaan verder bouwen aan zelfvertrouwen en een goed gevoel. Werkt beter dan dat prille talent voor een ‘hongerig’ miljoenenpubliek te gooien dat direct een stortlading aan commentaar geeft, waardoor iemand nooit meer durft.

    Vind het jammer inderdaad dat die vrouw iets moest doen dat niet bij haar paste, puur omdat de jury dat noodzakelijk vond. Laat iemand schitteren in hetgeen hij goed doet, beter dan opdringen wat niet prettig voelt.

    1. Inderdaad lieve Merel. Soms zie ik zoveel dingen die niet kloppen en dan hoor ik weer vermoeide mensen zuchten dat ze uit hun comfortzone moeten, terwijl ik alleen maar denk ‘je moet er juist terug in!’. Zo werd de afgelopen weken dit artikel geboren. Ik had het al even in Word staan, maar kon de juiste snaar niet vinden. Maar dan praat je weer met iemand en ineens valt alles op zijn plaats. Ik hoop dat het mensen helpt <3

  4. ja.. dit is wel stof om over na te denken. Hoe veilig en warm die comfortzone is, soms hunker je naar die stap erbuiten, willen weten hoe het zou voelen, kijken of je die ruimte aan kan. Maar om die stap uiteindelijk te nemen, moet je je eigen comfortzone al vergroten anders krijg je die stap niet op de juiste manier gemaakt.
    ..deze blog moet ik nog een paar keer lezen 🙂
    inspirerend.

Gak mee en plaats hieronder je reactie,