Wat betekent thuis voor jou?

Thuis

Bij Creabeaatje las ik een log waarin zij de vraag stelde ‘Wat betekent thuis voor jou? Waar denk je aan als je aan thuis denkt?’ En eigenlijk loop ik al een paar dagen rond met het idee van een blogpost over deze vraag. Afgelopen jaar is er zo veel gebeurd in ons leven dat we in elke vezel van onze lichamen de verandering hebben gevoeld.

Niet thuis zijn.

We zijn moe. Doodmoe. Allebei.

Een klein jaar geleden besloten we terug te verhuizen naar het noorden. Vanwege mijn gezondheid en gebrek aan energie, maar ook omdat onze familie en dierbare vrienden nog steeds in het noorden wonen. Het noorden, dat is ‘thuis’. Het zuiden was voor ons vooral een heel mooie vakantieomgeving.

Toch heb ik 20 jaar lang in Brabant gewoond. Maar nooit werd dat ‘thuis’. Ik moest altijd bijna drie uur in de auto zitten, of nog langer in de trein, voordat ik in een omgeving kwam waar ik me daadwerkelijk ‘thuis’ voelde.

Iemand zei mij vorig jaar, jij bent niet geaard, je zweeft een beetje boven je lichaam. En ze had gelijk. In het zuiden stond ik niet stevig met beide voeten op de grond. Ik voelde me niet verbonden met de aarde daar.

 

Wat betekent thuis voor jou?
De schitterende heidevelden in de omgeving die toch ons thuis niet was… Picture by De Gans

Tijd voor een ommezwaai.

We hakten de knoop door, zetten ons huis aan de Belgische grens te koop en oriënteerden ons op het noorden van Nederland.

En toen werd onze wereld volkomen onverwacht opgeschrikt door een nare gebeurtenis: de liefste moeder van mijn Lief, de basis van zijn zijn, onze steun en toeverlaat, onze dierbare oppergans Mam, overleed. Ze kreeg plotseling een hartstilstand en werd gevonden door een vriendin. Ik zie ons nog zitten op de dag van het onheilsbericht dat we ineens kregen. Op de bank, aan elkaar vastgeklampt, verstijfd en verslagen van verbijstering. Mijn grote, sterke lieve Lief met zijn gezicht smal en zijn blauwe ogen groot van kinderlijk ongeloof.

De grond raasde onder onze voeten weg en alle zekerheid van ons bestaan verdween in de mist van onze tranen.

Opschudding tijdens ontworteling.

En ineens zaten we ook nog met twee huizen. Elk aan kant van het land. Waarvan één te koop. Maar al dat materiële bezit gaf ons niet de wortels die wij zochten, die wij nodig hadden.

Zo besloten we de basis van onze spulletjes in te pakken en eerst maar onze tenten in het huisje van Mama op te slaan. En zo deden we. En die situatie is nog niet veranderd. Bijna al onze meubels staan nog in het zuiden. Mijn vleugel, ons bed, veel speelgoed van onze zoon. Tuinmeubelen en planten. Bijna alles staat nog daar. Het hoognodige is hier.

We zijn thuis, maar nog niet in ons huis. We voelen dat we het juiste besluit hebben genomen. En toch moeten we ons eigen stekje nog vinden.

Wat betekent thuis voor jou?
Thuis, maar nog geen eigen huis. Bron: Pixabay

Ons eigen thuis.

Deze week hebben we definitief besloten dat we niet in het huisje van Mama blijven wonen. Dat was ook eigenlijk niet het plan, maar we waren zo aangeslagen, zo stuurloos, zo ontnomen van elke zekerheid in ons bestaan, dat we even een pas op de plaats nodig hadden in de veilige omgeving dichtbij Mam.

Het gemis dringt nu pas in de volle betekenis tot ons door, nu het jaar halverwege de eerste gedenkdag van haar sterven komt. Mama is er echt niet meer. Met haar liefde, haar raad, haar nuchtere kalmte, haar ondeugende blik, haar grappen, alle verhalen van vroeger en met haar praktische oplossingen. Mijn Lief is nu volledig wees en soms zie ik de wanhoop in zijn ogen. Hij is sterk, die man van mij, maar hij is ook een mens van veel gevoel. Hij eist zijn ruimte niet altijd op in een gezin met een jong kind en een vrouw die bepaald niet alles kan. En soms oogt hij zo alleen. Het gezin waar hij in groot werd is er niet meer. Zijn broer, zijn vader en zijn moeder: iedereen is weg. Iedereen is dood.

Zoals hij zachtjes de woorden zei toen wij het bericht van mama’s overlijden ontvingen: ‘nu ben ik echt alleen……….’

En ik kan ze niet vervangen, ook al zou ik het nog zo willen. Ik ben zijn vrouw. Maar niet zijn broer, niet zijn mam en niet zijn pap. Hij is niet echt alleen, en toch begrijp ik zo goed het gevoel wat hij uitsprak.

Een thuis dat zonder iemand ineens geen thuis meer is.

Het is niet makkelijk, op dit moment. We zijn vervuld van verdriet, gemis en de grote omslag in ons leven. Wij zoeken naar vertrouwen, betrouwbaarheid en vaste grond.

Mijn Lief is thuis, maar ook zijn ouderlijk huis is zijn eigen thuis niet meer. Het is het huis van zijn ouders. Het huis van zijn ouders is zonder hun liefdevolle aanwezigheid niet meer wat het eerder voor ons allen was. We merken dat niet iedereen begrijpt hoezeer dit alles ingrijpt in ons leven. Niet iedereen voelt aan wat dit met ons als gezinnetje doet. Het is voor ons op dit moment domweg niet altijd leuk, al zijn wij niet de types die daar heel veel over klagen omdat we vinden dat je veel beter de betere momenten kunt vieren en we ons willen blijven richten op het positieve.

Maar de afgelopen week kwam het er bij ons wel allemaal even uit.

Thuis….

Terug naar de vraag van CreaBeaatje. Want wát is thuis? Voor mij is het zijn bij mijn mannen, het met elkaar zijn in de vertrouwde omgeving waar ik ben opgegroeid, waar mijn Lief is opgegroeid en waar we willen dat ons kuikentje opgroeit. Wij bij elkaar en vlakbij vrienden en familie.

Thuis is voor mij op dit moment nog steeds geen huis. Niet het te verkopen huis in het zuiden dat ik liever in het noorden had gehad en niet het huis van mijn schoonouders wat ons nu tijdelijk een warme opvang biedt, maar wat ons in de toekomst niet dat ‘thuis’ kan geven.

Wij logeren dus nog immer. En zoeken naar dat laatste puzzelstukje wat wij ons thuis kunnen gaan noemen. Zodat we niet alleen thuis zijn, maar ook nog een echt, eigen dak hebben boven ons hoofd. Een dak waaronder wij rustig kunnen aarden, rustig naar binnen kunnen keren om vol energie naar buiten te kunnen treden. En waar we volledig onszelf mogen en kunnen zijn. Wij drieën.

Daar verheugen wij ons op. Dat gaan wij vandaag weer vieren.

Dat is thuis.

De Gans

Graanvelden in het noorden. Dat voelt als thuis. Picture by De Gans

Wil je meer lezen over alle gebeurtenissen bij ons dit afgelopen jaar?

Kogel door de kerk.

Deel Dankbaar Blog Challenge, deel 3.

Ineens kan…


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

24 thoughts on “Wat betekent thuis voor jou?

  1. Tja, veel mensen zeggen dat zo makkelijk hé? Thuis zijn, maar zo makkelijk is het niet te omschrijven.
    Voor mij is thuis zijn, de enige plek op deze aarde waar ik me echt veilig kan voelen. Waar ik mezelf volledig kan zijn, zonder me af te moeten vragen wat anderen van me denken.
    Gelukkig is dat mijn flatwoning, waar ik nu al zo’n 26 jaar woon, maar voor die tijd heb ik ook een paar huizen gehad, waar ik leefde, maar waar ik me niet thuis voelde.

  2. Ik hoop dat jullie straks ineens tegen een plek aan mogen lopen waarvan jullie alledrie dat thuis-gevoel heel sterk krijgen, dat gun ik jullie van harte. liefs, Hanneke
    Vlieg met afwaswater mee naar… denneappelbeestjeMy Profile

  3. Weer zo ontzettend raak dit. Zo herkenbaar voor mij. Ik zit in dezelfde situatie als jouw lief, zij het al wat langer. Het huis van je ouders, wat je thuis was, is opeens je thuis niet meer. Zonder je ouders is er geen thuis van vroeger meer.
    Ik mag binnenkort met de nieuwe bewoners mijn oude ‘thuis’ komen bekijken en daar afscheid van nemen. Daar heb ik nooit de kans toe gehad. Dat zal emotioneel worden denk ik, want ik ga dat helemaal alleen doen, tot de kern alleen.
    Ik wens je en jouw lief sterkte met dit alles.

    Voor mij is thuis zijn, thuis bij hen die me lief zijn. Mijn W en onze 3 kinderen. Daar waar mijn hart ligt in het heden. Thuis.
    Liefs x

    1. Ja, dat wat jij zegt in je laatste alinea. Dat is het. Je lieven en waar je hart nu ligt.
      Wat een afscheid zal dat worden. Dat is heel speciaal. En je kunt het inderdaad alleen maar zelf doen. Wel met steun van W en je kinderen, misschien, maar wel jij alleen kunt dat….. Sterkte en heel veel liefs xx

  4. Heb even geen woorden … jij snapt dat wel… maar mijn knuffel is er niet minder oprecht gemeend om!!
    { { { { { knuffel } } } } }

    xxx♥♥♥
    Vlieg met Melody mee naar… 20-YMy Profile

  5. Een heel mooie gedachtengang, stemt mij tot nadenken. Waar voel ik mij thuis?
    Ik voel mij thuis in het huis – met tuintje – waar ik nu woon met mijn man en waar mijn zoon is geboren, maar ook in het appartement – zonder tuintje – waar ik voorheen – kort – met mijn man heb gewoond.
    Mijn eerste thuis als kind was waar mijn ouders in-woonden bij twee oude juffrouwen. Later verhuisden we naar een huisje dat later onbewoonbaar werd verklaard. Van daar gingen we in een nieuwgebouwde sociale woning wonen. Ik heb me op deze drie plaatsen thuis gevoeld.
    Het heeft blijkbaar – voor mij – niets te maken met de woongelegenheid maar met de mensen waarmee ik samen-woon.

    1. Wat bijzonder en wat een mooi antwoord.
      Thuis is iets dat klikt in je hart. Ik heb ooit jaren alleen in een heel klein sociale woningbouw hoekhuisje gewoond. Daar was ik meer thuis dan het riante, vrijstaande huis waar ik de afgelopen 8 jaar met mijn gezin heb doorgebracht. En nu, met elkaar weer terug in Groningen, voel ik mijn wortels de grond in schieten.
      Dank voor je mooie, maar vooral ook inzichtelijke antwoord. De mensen om je heen maken je thuis… Lieve groet,

    1. Ja dat is echt enorm wennen! En als het dan eindelijk eens wél kan dan heb je het gevoel alsof je niet compleet bent 😉

  6. Thuis is waar ik me goed voel! Mijn huisje is dat op dit moment en o wat ben ik er graag!
    Ik wens jullie veel sterkte met alle beslissingen en hopelijk zijn beide huizen snel verkocht en vinden jullie daar in het hoge noorden een echt thuis voor jullie drietjes. Mooi gevoelig log.. ben er stil van!
    XXX
    Vlieg met Regenboogvlinder mee naar… Zwijmelen op Zaterdag met “Boxcar Willie”My Profile

    1. Ja, het is een gedoe he. Dank je wel. Je thuis voelen is een groot goed ben ik achter. Fijn dat jij dat al gevonden hebt. En zo nu en dan een hulkje er nog bij. Dat maakt het vast helemaal af. Wij zijn al op de juiste plek. Nu nog het juiste huis 🙂 Liefs xxxx

  7. Mooie blog met stof tot nadenken!
    Van mijn oudste heb ik altijd gezegd dat hij zelfs wortelt in ’n woestijn, bij wijze van spreken. Hij voelt zich snel ergens thuis. Mijn middelste heeft wat meer tijd nodig. Hij voelt zich nu thuis samen met lief en kat in een omgeving die niet snel mijn thuis zou zijn.
    Mijn jongste had altijd de meeste moeite met aarden. Totdat hij terug kwam als volwassen vent van een verre reis.
    En ik? Ik ben graag daar waar ik me thuis voel, en dat is niet echt ver weg van waar ik ben opgegroeid.

    1. Wat bijzonder dat dat ook per kind weer heel verschillend kan zijn.
      Ik was vroeger ook overal thuis. Heel makkelijk eigenlijk. Totdat ik een keer ziek was tijdens mijn werk in Engeland. Ik mocht niet vliegen of reizen en moest wachten tot het weer wat ging voordat ik (eerder dan gepland) terug naar huis kon. Dat was een heftige kennismaking met het fenomeen heimwee 😉
      Dank je wel voor je mooie reactie. Lieve groet,

  8. Thuis is waar ik rust, vrede en geborgenheid voel. Waar ik mij ongedwongen op de bank kan gooien als ik daar zin in heb. Waar ik de toiletdeur niet hoef te sluiten… Er zijn veel plekken die mij bevallen en waar ik mij thuis zou voelen, mits ik mijzelf kan zijn.

  9. Velen zijn ‘alleen’ maar je beseft het pas als het je overkomt…
    Je kan natuurlijk op vele manieren alleen zijn maar het besef dat je ouders, je zus(sen) of broer(s) overleden zijn, ja dan ben je alleen… Het blijft een gemis, het komt op en gaat weg als de golven van de zee.
    Vlieg met joke_dev mee naar… a few colors – weinig kleurenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *