Als je wilt vinden wat iedereen vindt, vind je jezelf niet meer

We hebben weer veel gevonden de laatste dagen.

De afgelopen weken is er veel in het nieuws gekomen en hebben veel mensen, met name vrouwen, een boekje open gedaan over ervaringen in hun leven. En daar vinden mensen dan weer heel wat van. 
Mensen vinden dat het goed is dat je het deelt. Mensen vinden dat het niet goed is dat je het deelt en mensen vinden dat je het anders had moeten doen. Veel mensen vinden dat je je geen slachtoffer mag voelen. Veel mensen vinden juist dat je zo sterk bent wanneer je erkent dat je je een slachtoffer voelt. Maar bovenal vinden we heel veel van elkaars gevoel en vellen daar voor elkaar een oordeel over.

Er wordt heel veel gevonden en alles is tegenstrijdig met elkaar.

Ik heb gelezen dat mensen vinden dat je niet #metoo had moeten zeggen, want zij hebben het verwerkt dus anderen moeten daar ook maar in meegaan, #toedeloe. Mensen vinden dat je alleen een slachtoffer mag zijn als je werkelijk verkracht bent of stelselmatig bent lastig gevallen omdat slechts één keer niet telt. Of mensen vinden het bedreigend als iemand naar ze fluit, waar een ander datzelfde fluitconcert juist als fijn compliment ervaart.

Daarmee hield het niet op… De stroom berichten werd steeds dikker. Wel een petitie tekenen ter ondermijning van ons rechtssysteem, juist geen petitie tekenen want ons rechtssysteem is prima. #metoo is ernstig en we moeten daar iets aan doen, #metoo is aanstellerij, we zijn te sentimenteel en hadden het maar eerder moeten melden met mekaar.

Wat een gedoe.

 

Als jij wilt vinden wat iedereen vindt, vind je jezelf niet meer
Als je ingaat op wat iedereen vindt, dan vind je jezelf niet meer

Ik vind even niets.

Jij vindt wat jij vindt en je hoeft niet te vinden wat een ander vindt, noch dat je je ook maar iets daarvan hoeft aan te trekken of ook te vinden. Heel eenvoudig dus. Als jij vindt dat je geen slachtoffer bent dan is dat fijn. Maar als jij je wel slachtoffer voelt van een misdrijf, dan is dat ook zo. Dan ben jij, in jouw ogen en in wat jíj voelt, slachtoffer van een misdrijf.

Niemand voelt voor jou.

Niemand heeft het recht om jou je gevoelens te ontzeggen. Je mag voelen wat je voelt. Je mag verdriet hebben om wat je hebt meegemaakt en je mag met recht jezelf verdedigen als jij het gevoel hebt dat jou iets is aangedaan waaronder jij lijdt. Dat betekent dus ook dat je genoeg mag krijgen van al die vrouwen die nu overgedetailleerd hun seksuele lijden middels een hashtag uit de doeken doen. Zolang we ons maar met zn allen realiseren dat dat niets te maken heeft met de gevoelens en emoties van een ander, noch dat dat beoordeeld of veroordeeld hoeft te worden.

Erkenning of erkenning.

Ooit schreef ik een verhaal waarin ik een ander woord zocht voor slachtoffer. Want op dat vlak schort er in onze maatschappij nog wel het één en ander aan. Dat is me de afgelopen dagen zo opgevallen: je mag jezelf eigenlijk geen slachtoffer noemen. Dat woord daar ligt een gigantisch taboe op. Want je moet sterk zijn, doorgaan en vooral niet blijven hangen in het verleden.

‘Ik voel me geen slachtoffer’, las ik vele malen. Prima, fijn en ik ben blij voor je. Maar als iemand het zwaar moeilijk heeft met dramatische gebeurtenissen in het leven dan mag hij of zij van mij zichzelf best een slachtoffer daarvan voelen. Ik ben niet bang voor dat woord. Ik vind de ontkenning van bepaalde woorden en gevoelens in die zin veel gevaarlijker.

Als jij wilt vinden wat iedereen vindt, vind je jezelf niet meer
Wij zetten vaak een slot op het tonen van emoties.

 

Erkenning en acceptatie.

Want lieve mensen, is het wel eens tot ons allemaal doorgedrongen dat je iets wel moet erkennen voordat je er iets mee kunt? Dat je iets pas werkelijk achter je kunt laten als je het onder ogen gezien en geaccepteerd hebt? Het achter slot en grendel bewaren van trauma’s en emoties en allerlei woorden vermijden helpt echt niet bij het aangaan van de verwerking daarvan.

Dus als je iets akeligs hebt meegemaakt, dan is er echt helemaal niets mis mee om dat voor jezelf daadwerkelijk zo te benoemen. Je mag erkennen dat je het slachtoffer bent van een verkrachting, een aanranding, een mishandeling, of dat je je ernstig bedreigd hebt gevoeld in situatie x, y of z. Als jij dat zo voelt, dan heeft niemand het recht om jou daarop te bekritiseren, af te wijzen of zijn eigen bevindingen of emoties op jou te projecteren.

Wat ik echter niet verstandig vind is blijven hangen in een situatie. Ik vind het niet verstandig om nare ervaringen in het leven in te zetten om je te kunnen blijven gedragen als slachtoffer, om verantwoordelijkheden te ontlopen en om niet aan jezelf te hoeven werken. Want in dat geval ben je in mijn ogen niet meer het slachtoffer van de situatie die je hebt meegemaakt of van iemand die je iets heeft aangedaan, maar dan word je het slachtoffer van jezelf. En dat vind ik echt níet oké.

Verwerken.

Voordat je iets kunt verwerken, moet je weten wat het is. Wat er precies is gebeurd en ook wat jouw rol was in dat geheel. Zodat je kunt accepteren dat een situatie was zoals hij was en anders niet. En pas dan kun je verder, het verwerken, zodat je het echt achter je kunt laten. En pas dan kun je ook in je eigen toekomst weer daadwerkelijk verder groeien, zonder dat het je telkens opnieuw weer voor je voeten wordt geworpen.

Vergis je er niet in hoe moeilijk het is. Het gaat stap voor stap, beetje bij beetje en het blijft altijd een deel van je. Maar het zou toch prachtig zijn als je nare gebeurtenissen in het verleden juist een pijler laat zijn voor het heden en de toekomst?

Dit wilde ik graag nog even delen voor het weekend.

Zodat we elkaar en elkaars gevoelens en belevingswereld blijven respecteren.

De Gans

Als jij wilt vinden wat iedereen vindt, vind je jezelf niet meer
Respect en verbinding

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

 

18 thoughts on “Als je wilt vinden wat iedereen vindt, vind je jezelf niet meer

  1. Je hebt dit heel mooi geschreven en het is zo waar .Delen schrijven en praten helpt echt wel en dat wist ik zelf al heel lang .Ik ben nu 66 en eindelijk ben ik er klaar mee om me nog langer druk te maken over wat anderen vinden wat ik mag schrijven denken of voelen .Het gaat om mij tenslotte ,om mijn gevoel en daar walsen te veel mensen overheen als ze de kans krijgen .
    Fijn weekend .liefs Elisabeth

    1. Wat mij opvalt is toch het enorme aantal vrouwen wat hiermee te maken heeft gehad. Schokkend vind ik het. En zo verdrietig dat zo veel mensen onderling weer gaan uitmaken wie wel en wie niet terecht mag klagen. Mij dunkt dat als je ergens door gekwetst wordt, dat dat dan gewoon zo voelt. En inderdaad, daar walsen zo veel mensen overheen. Dan neem ik meteen afstand en ga ik mijn eigen gang. Dat is tenslotte de enige manier.
      Dank voor je mooie woorden deze week, dat vond ik heel erg fijn. Goed weekend en liefs x

  2. Vorm je eigen mening
    en vind niet
    wat anderen vinden
    Pak op
    wat is blijven liggen
    ook al lijken dat
    spaanders van het schaven
    Juist daarmee
    stook je de boel
    sneller op..

  3. Erkenning is o zo essentieel om te verwerken. En dus geven en krijgen we soms te weinig. Wat ik ondertussen heb geleerd is dat je een ander nooit kan verplichten te vinden wat jij vindt. Wat ik vind. Wat wie ook vindt. En we moeten niet altijd iets vinden. Dat is waar.
    Vlieg met Anna berg mee naar… 64 ~ la course de nègo chin*My Profile

  4. oh lala, die d -t en dt’s van het ego terwijl het schrijven van een innerlijk en persoonlijk boodschap niets met ego te maken heeft…
    je kan nooit inschatten hoe mensen reageren op een openheid die we wel gewoon zijn om in boeken te lezen maar niet via de sociale mogelijkheden van dezer dagen.
    het grote verschil is dat je meteen weer ‘gekwetst’ kan worden in de al zo gevoelige plaats. het voelt aan alsof iemand die je niet kent ineens op je hart staat waar je niet meer onderuit kan.
    maar natuurlijk het kan net andersom, en dat beschrijf je…
    de IK is niet echt belangrijk in je verhaal van afgelopen week wel de WIJ door de IK beschreven… erkenning en (h)erkenning is ja hoor iets heel anders – iedereen voelt het zijne & iedereen is verschillend!
    het is ook zo wanneer je weet waarover je schrijft en praat is het proces van aanvaarding al even bezig, meestal reageren de meeste mensen met steun en ja ook met medelijden, wat niet altijd nodig is als je al bezig bent met verwerken. in het verwerken en aanvaarden kan je pas overgaan in het Wij denken vanuit eigen ervaring en herkenning, dan pas is er erkenning van andere…

    oei wat een tekst –

    Marije, je hebt het gedaan zoals jij bent, ik bewonder dat enorm, je bent helemaal jezelf gebleven dikke dikke proficiat !

    1. De IK in mijn verhaal is slechts een van de personen die iets is overkomen waar wij als maatschappij nu notie van nemen. Logisch dat men dan vanuit verschillende invalshoeken reageert. In mijn geval kan ik daar wel tegen, maar het is zo verschillend onderling. Dat proces van aanvaarding…het is gebeurd zoals het is. Ik kan slechts mijn ervaring delen om anderen te vertellen ‘je bent niet alleen’. Zonder vragen om een oordeel of gewichtsklasse van wat ik heb meegemaakt. ‘Ik’ wilde slechts delen om te kijken wat ‘wij’ als geheel kunnen doen. Delen. Letterlijk.
      Pas zei iemand ‘mijn hoofd is het vergeten, maar mijn lichaam niet’. Dat vond ik zo herkenbaar. Je kunt het ‘weggezet’ hebben zonder het te verwerken. Dat gebeurt zo vaak.
      Enfin…we zullen zien hoe dit weer verder gaat.
      Dank je wel lieve Esther xxx

  5. Spijtig dat er zo snel geoordeeld wordt als men iets uit een zuiver gevoel deelt. Doordat zou jezelf niet meer zijn als je daar aan zou laten hangen. Dat toch heel wat mensen doen.
    Men moet er over kunnen praten het laten lezen. Zodat mensen weten dat ze niet alleen het slachtoffer zijn van zulke feiten. Er zullen er altijd zijn die het op hun manier stil willen houden, en ook dat mag maar ze moeten er mee kunnen leven en dat is vaak moeilijk in die stilte.
    Niemand kan voelen wat jouw innerlijke voelt. En deze die dat wel doen zouden misschien eens zelf meer naar hun innerlijke moeten kijken.
    Iedereen zou elkaar moeten respecteren ongeacht het feit dat ooit gebeurd is. Maar dat respect is vaak ver te zoek. Dat ook komt door een angst.

    Aum Shanthi

    1. Het is logisch dat mensen een mening hebben. Maar de wijze van uiten en de nuance, dat valt me zo vaak op. Dat maakt ook dat je je geremd voelt om je gevoel openbaar te delen denk ik. Je zou hard genoeg moeten zijn om je niks aan te trekken van al die meningen en commentaren, maar juist veel zijn op dat vlak zo gekwetst dat dat juist niet lukt.
      Dank je wel voor al je mooie en lieve reacties de afgelopen dagen en voor wat je gedeeld hebt. Dat was heel fijn ❤ Goed weekend

      1. Soms voel ik me schuldig als man als ik de voorbije week het nodige las en gedeeld heb om te lezen. Maar het is gewoon hoe je als man gedraagt of beter als mens je gedraagt.
        Uiten en een mening mag men zeker maar men moet altijd respect tonen.
        Het klopt door iets meegemaakt te hebben kan iets diep raken. En dat hoeft niet zeker niet openbaar. Men kan dit wel doen in een communicatie samen omdat het kan zijn dat iets nog niet volledig verwerkt is en dat men er zo over praten kan om het te plaatsen.

        Bedankt voor je woorden naar me toe.

        Aum Shanthi

        1. Gelukkig scheer ik niet alle mannen over één kam. Er zijn slechts enkelen die zo zijn als deze heren. Het zijn er teveel, maar gelukkig zijn er heel, heel veel anderen. Lieve groet,

          1. Dat is zo maar zo in de kijker komen is nooit top. Vind ik dan.
            En ben echt blij dat MeToo geopend is. Hopen dat het niet stil valt en dat men er aandacht aan blijft geven.

            Fijn weekend alvast

            Aum Shanthi

  6. Zo mooi verwoord, ik word er stil van.
    Mooi weekend gewenst.
    En deze wijze woorden blijven nog even nazinderen …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *