Uniek in talent, maar ook in gebrek

Vandaag eens een behoorlijk persoonlijk stukje, over fatsoen. Daar wil ik als Gans zo graag wat meer van zien, ik mis het zo vaak en ik wil het geheel toch graag met jullie delen…

Want pas geleden viel het mij weer op: zoals de waard is, vertrouwt hij zijn klanten. In negatieve, of in positieve zin. Ik verwacht in de normale dagelijkse omgang met elkaar van anderen dat ze beleefd zijn. Ik verwacht ook van anderen dat je netjes naar elkaar luistert, dat je elkaar respecteert en dat je oprecht rekening met elkaar houdt. Ik ben daar persoonlijk misschien wat extreem in. Als iemand mij zijn grens aangeeft, dan deins ik met excuses terug en pas ik mijn gedrag zo snel mogelijk aan. Dat kan ook wel een tandje lager, dat weet ik wel, want soms reageer ik zo snel en geschrokken dat diegene vervolgens mij werkelijk in het vaarwater zit en ver over mijn eigen grenzen gaat. Dat is natuurlijk ook weer niet goed. Ik heb ervaren dat ik moet leren om dat toch ook wel een beetje minder overdreven te doen, maar toch zit ik zo in elkaar en is het mij aan een ander aanpassen mijn eerste reactie. Ik probeer alles te doen om te voorkomen dat ik iemand tot last ben. Helaas, want als je de lat in je eigen gedrag zo hoog legt, kan dat er ook voor zorgen dat je iets teveel de illusie hebt dat je dat van anderen retour zult krijgen.

Dom, dom Gansje…. Soms is dat jammer genoeg bepaald niet het geval. Sommige mensen zijn tegenovergesteld aan mij… en doen dat wat ik doe, juist precies andersom. Zo verschillend zijn de smaken in de wereld jammer genoeg.

Iedereen is verschillend. Wij zijn allemaal uniek. Uniek in onze talenten, maar daarnaast ook uniek in onze gebreken. Niet iedereen heeft respect voor anderen. Niet iedereen houdt rekening met anderen. Niet iedereen heeft empathie of een warm hart. Voor sommige mensen is het allemaal erg moeilijk, of ze zijn bijzonder selectief in hun respect voor derden. En zoals ik naïef mijn verlangens en mijn gevoelens van vanzelfsprekendheid in aandacht en warmte naar elkaar in een respectvolle conversatie op deze lieden projecteer, zo projecteren zij hun persoonlijk onfatsoen en gebrek aan respect terug naar mij. Dat betekent niet dat ik niet gerespecteerd word. Dat betekent simpelweg dat zij als individu niet het vermogen kunnen opbrengen om mij te respecteren, of heel veel anderen met mij. En dat heeft met henzelf en hun eigen tekortkomingen te maken. Niet met mij of met al die anderen die mijn ervaring delen.

Eigenlijk was mijn akelige gevoel na de confrontatie met iemand, die het naar mijn gevoel normaal acht om met enige regelmaat mijn huis, kind en vrede met keiharde muziek te saboteren, dus volledig irrelevant. Harde muziek en onbeschoft gedrag horen niet bij mij en ik draag dat niet uit naar een ander. Dus lukt een fatsoenlijke omgang niet, dan zwijg ik, laat die ander in zijn sop gaarkoken en ga ik kijken naar een andere manier van ‘dealen met’. Maar toch had ik nog een tijdje last van het onbeschofte gedrag, sliep ik slecht en liep ik rond met hoofdpijn. Toen ik dit met enkele mensen deelde, bleek dat ik bepaald niet de enige ben die zich vaak geconfronteerd ziet met een dergelijke gebeurtenis en de daaropvolgende verbazing.

Dus weer tijd om er aandacht aan te besteden. Om elkaar een hart onder de riem te steken, maar vooral ook om te kunnen relativeren. Want we moeten het toch maar doen, hier op aarde met zijn allen.

Ik heb gemerkt dat mensen echter niet alleen lijden onder wat sommige mensen doen, maar ook onder wat sommige mensen zeggen. Ze krijgen verdriet vanwege datgene wat over ze gezegd wordt, maar ook door wat er tegen ze gezegd wordt. Ze lijden omdat ze genegeerd worden, of geheel andersom, omdat ze worden uitgescholden of harde verwensingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. Of ze lijden wanneer achter hun rug kwaad over ze gesproken wordt. Dat mensen te maken krijgen met geroddel en opzettelijke kwaadsprekerij. Dat mensen te maken krijgen met personen met niet altijd even goede bedoelingen.
En wat ik heb ervaren is dat bepaalde mensen twee gezichten tonen: hun sympathieke, sociaal vaardige masker aan de buitenkant, maar met daarachter een soms heel rotte binnenkant die dikwijls alleen voor kenners zichtbaar is.

Ik heb uit dergelijke ontmoetingen geleerd om alleen uit eigen bevindingen conclusies te trekken. Ik houd niet van geklets over anderen, ik houd er ook niet van als mensen mij hun eigen eigenschappen gaan toedichten. Ik geloof geen roddel en hoor verhalen het liefst vanuit de bron. Een verhaal en de ervaring er achter is altijd een persoonlijke belevenis. In dat licht zou het mij evenmin moeten deren als iemand zijn eigen onvermogen tot communicatie, liefhebben, tolerantie of gebrek aan welke sociaal handige eigenschap nog meer, op mij meent te moeten projecteren.

De woorden, of het negeren, of het schelden, het koude hart, het gebrek aan empathie, het geroddel of simpelweg het heel onbeschoft reageren: het is van die ander en niet van jou. Die ander haalt zichzelf naar beneden, maar niet jou. Het is alleen en al van hem, dus laat het daar ook. Neem het niet over, en ga jezelf zeker niet verloochenen door op dergelijk gedrag in te gaan. In de meeste gevallen past dat niet bij jou en word je alleen maar ongeloofwaardig. Blijf bij jezelf en blijf jou.

Ik hoop dat iedereen die zich afgewezen voelt, besproken en beroddeld, dat iedereen die zich woorden en verwijten heeft laten aanpraten waarin hij zich nooit en te nimmer herkent, dat iedereen die ‘the silent treatment’ krijgt, dat iedereen die bij het aangeven van grenzen ineens te maken kreeg met onbeschoft, onfatsoenlijk en grensoverschrijdend gedrag, zich realiseert dat dat in de meeste gevallen helemaal niets met hem te maken heeft. Dat het alleen maar bij het karakter en het gedrag van die ander hoort. Het is niet van jou. Daarom mag je er zelfs, als het niet anders kan, voor kiezen om diegene dan maar gewoon te laten gaan.

Vrij snel na mijn voorval las ik een blog over het al dan niet accepteren van emoties en belevingen van anderen. Blijkbaar hebben veel mensen te maken met soortgelijke verwachtingen en ervaringen. Heel erg veel mensen kunnen last hebben van wat anderen mensen doen. Dat anderen bijvoorbeeld veel lawaai maken door heel hard buiten een radio aan te zetten of veel stinkende rommel achter te laten. Soms zelfs opzettelijk. Dat mensen heel onbeschoft en ongemanierd zijn. Velen van ons lijden daaronder als ze daarmee te maken krijgen. En dat lijden is dus niet nodig.

Ik wil jullie uitnodigen om deze blogpost van David en Arjan van 365 dagen succesvol te lezen. Eigenlijk is het schrijven van een groot deel van dit stuk daarmee overbodig. Want zoals het hier omschreven staat, kan ik het zelf niet verwoorden.

Ik wens jullie heel veel begrip en liefde toe 🐞

Hans de Gans


Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram en Pinterest.

17 thoughts on “Uniek in talent, maar ook in gebrek

  1. Ik ben het helemaal met je eens, maar altijd aanpassen is ook niet goed, ook ik heb mijn grenzen en zo ook jij, respect voor elkaar, en echt waar? Pas geleden heb ik het dus echt mee gemaakt dat 1 iemand besloten heeft de pik op mij in te hebben, het is haar gedrag, maar ik ben daarmee wel mijn baan kwijt geraakt, ook al was het vrijwilligerswerk, dat zegt genoeg over de ander, hoef ik verder niets op in te vullen of aan te vullen.

    Wel is het natuurlijk abnormaal eigenlijk, dat je door zoiets je baan kunt kwijt raken gewoon.

    X

    1. Wat ellendig dat dat jou is overkomen! Afschuwelijk….. Het is zeker abnormaal en kortzichtig van anderen dat jij daardoor je werk niet meer kunt doen. Maar daarin sta je, helaas, niet alleen. Er zijn er zoveel. Manipulatie is verschrikkelijk. Ik hoop dat je een nieuwe plek kunt vinden waar je ze je werkelijke waarde kunnen en zullen zien! Liefs x

  2. Je hebt het weer prachtig verwoord Marije.
    Wat ik ook een interessante les vond, dat je je vaak stoort aan eigenschappen in een ander, omdat het de negatieve kanten van jezelf zijn.
    XxX
    Vlieg met Patty mee naar… Inner ChildMy Profile

    1. Ik zie het als een cirkel. Als je je ergert aan iets bij een ander, betekent dat jij jou met je eigenschappen op dat punt aan de andere kant van de cirkel bevindt. Dus doe jij extreem, wat hij, of zij (maar ik kies gemakshalve altijd voor een hij) niet doet. Dat vertelt jou iets over jouzelf en waar je aan kunt werken. xxx

  3. Doordat ik gastvrij en aardig en begripvol was, walste ze over mij heen, nu ben ik minder gastvrij en begripvol, om mijn grenzen te bewaken, ben ik nu ook liever alleen.

  4. dit gevoel kennen we allemaal, maken het allemaal mee en het blijft elke keer een behoorlijke domper.
    Daarom heb ik geen verwachtingspatroon meer van mensen.
    Ik doe wat ik doe, behandel mensen zoals ik dat wil en of ik dat nou terug krijg of niet, zonder enige verwachtingen loop je toch minder tegen zo´n hersenkrakers op..

  5. Ja pff ook voor mij erg herkenbaar.. Tijdens ziekte in de steek gelaten worden door dierbaren terwijl je dat zelf nooit zou doen als de situatie andersom zou zijn. Dat is lastig en doet pijn. Maar toch kan je niet verwachten dat die ander hetzelfde gedrag heeft als jouzelf, ook al zou je dat wel willen. Ik heb die personen dan maar achter me gelaten zoals jij ook zegt. Dat geeft rust (ook al doet het nog steeds een beetje pijn). X
    Vlieg met Mammatien mee naar… Two New Blogging U. Courses Available On DemandMy Profile

    1. Dat zal ook altijd pijn blijven doen, ondanks de rust die het nu geeft. Je had het zo liever anders gehad. Maar soms is het nu eenmaal zo. Kun je heel verdrietig van zijn, maar je moet het er helaas wel mee doen. Liefs xxx

  6. Hallo Gansje, hallo Marije,
    alweer een herkenbaar stuk. Heel herkenbaar. Wat mij uiteindelijk geholpen heeft is het inzicht (en dat heeft heel erg lang geduurd), dat de reacties van anderen OP jouw, niet altijd persé MET jou te maken hebben. De reactie van mensen zegt heel veel over hun eigen functioneren. Blijkbaar is het in hun functioneren normaal gedrag om te reageren zoals ze doen. Deze mensen denken dat andere mensen precies zo denken als hun en beoordelen daar de wereld op. En reageren dienovereenkomstig. En dat andere mensen om hen heen een totaal andere manier van beleven, denken en reageren hebben, komt niet eens in hun hoofd op. Dat in mijn achterhoofd houdende, maakt het makkelijker voor mij om met mensen zoals genoemde om te gaan. Maar niet altijd. Misschien word ik te snel geraakt als HSP-er. Maar misschien bestaat er ook zoiets als LSP-er?
    Is het nog te volgen? Soms kan ik niet zo goed uitdrukken wat ik bedoel en dan komt dit totaal anders over. Excuses mocht dat het geval zijn.
    Lieve groet en een fijne dag van
    Ingrid
    Vlieg met Ingrid Kretzer mee naar… Röntgenfoto’sMy Profile

    1. Ja precies. Of ze creëren een verwachting van iets in hun hoofd (wat ik in dit geval dus ook zelf deed in het kader van ‘dom Gansje’) hoe een gesprek of gebeurtenis zal verlopen. Dan valt het soms enorm tegen als iemand anders reageert dan je verwacht. Soms is het dan heel moeilijk aanpassen. En soms kan het sociaal gezien ook echt niet wat iemand zegt of doet. Die mensen zijn er helaas ook en je blijft ze tegenkomen in het leven. Het belangrijkste is dan om je te realiseren dat je niet met iedereen bevriend hoeft te zijn. Of zelfs maar aardig hoeft te vinden. Niet iedereen hoeft in jouw leven. Ik denk dat HSP personen misschien wat sneller ‘geraakt’ worden. Ook omdat je zelf zoveel rekening houdt met anderen en zoveel aanvoelt. Dan is het kwetsend dat jij die ruimte geeft, maar dat een ander jou niet hetzelfde gunt en jou niet aanvoelt. Ik denk zeker dat er veel personen zijn met LSP als je het zo wilt noemen. Die zitten aan de andere kant van het spectrum. Die ga ik voortaan nog beter proberen te ontlopen. Doe je mee? 😉 Lieve groet terug! x

    1. Terwijl burnout nu precies de eigenschappen onderstreept die je zo mooi kunnen maken…. Als je zelf ziet hoe je je grenzen moet gaan afbakenen en als anderen het fatsoen hebben om daar niet telkens overheen de zwalken. Een beetje van dit, een beetje van dat. Dat is in deze maatschappij heel moeilijk. Sterkte en liefs xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *